II SA/Wa 1039/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Lipiński Sędziowie WSA Andrzej Kołodziej Andrzej Góraj (spr.) Protokolant Sekretarz sądowy Sylwia Mikuła po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 września 2011 r. sprawy ze skargi P. B. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania w sprawie cofnięcia pozwolenia na broń palną myśliwską oddala skargę. Zastępca Naczelnika Wydziału Postępowań Administracyjnych Komendy [...] Policji pismem z dnia [...] grudnia 2010 r. zawiadomił P. B. o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie cofnięcia ww. pozwolenia na posiadanie broni palnej myśliwskiej, w związku z faktem prowadzenia przeciwko wymienionemu postępowania karnego o czyn z art. 284 § 1 kk. Pismem z dnia [...] stycznia 2011 r. P. B. wystąpił o zawieszenie przedmiotowego postępowania do czasu rozpatrzenia przez Sąd Rejonowy [...] jego wniosku o umorzenie prowadzonego wobec niego postępowania karnego. Komendant [...] Policji, po rozpatrzeniu przedmiotowego wniosku, działając na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 i art. 98 § 1 oraz art. 123 i art. 268a ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) - dalej: kpa, postanowieniem z dnia [...] stycznia 2011 r. nr [...] odmówił zawieszenia postępowania. Pismem z dnia [...] stycznia 2011 r. P. B. złożył do Komendanta Głównego Policji zażalenie na postanowienie z dnia [...] stycznia 2011 r. Komendant Główny Policji, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 i art. 97 § 1, art. 98 § 1 oraz art. 268a kpa, w dniu [...] marca 2011 r. wydał postanowienie nr [...], którym utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie Komendanta [...] Policji. W uzasadnieniu przedmiotowego rozstrzygnięcia Komendant wyjaśnił, że w rozpoznawanej sprawie nie zachodzą przesłanki zawieszenia postępowania, zarówno te określone w art. 97 § 1 kpa (zawieszenie postępowania z urzędu), ani przesłanki wskazane w art. 98 § 1 kpa (zawieszenie postępowania na wniosek strony). Zgodnie z dyspozycją art. 98 § 1 kpa postępowanie administracyjne może być zawieszone, jeżeli wystąpi o to strona, na której żądanie postępowanie zostało wszczęte, a nie sprzeciwiają się temu inne strony oraz nie zagraża to interesowi społecznemu. Organ odwoławczy podkreślił, że dopuszczalność zastosowania przepisu prawa uzależniona jest od łącznego zaistnienia wszystkich tych przesłanek, tymczasem postępowanie w sprawie cofnięcia P. B. pozwolenia na broń zostało wszczęte z urzędu. W ocenie organu II instancji brak jest również podstaw do zawieszenia postępowania na podstawie art. 97 § 1 kpa, albowiem w sprawie nie występują ani określone w pkt 1-3 podstawy podmiotowe, odnoszące się do osób uczestniczących w postępowaniu, tj. P. B., posiadający zdolność do czynności prawnych, występuje w tym postępowaniu we własnym imieniu i interesie, ani wskazana w pkt 4 podstawa przedmiotowa związana z zagadnieniem wstępnym – zawieszenie postępowania jest zasadne gdy na przeszkodzie w rozpatrzeniu sprawy administracyjnej co do jej istoty staje zagadnienie wstępne, które wyłoniło się w toku postępowania administracyjnego, a jego rozstrzygnięcie należy do innego organu lub sądu i dopóki nie zostanie rozstrzygnięte, niemożliwe jest zastosowanie przepisów prawa materialnego, a tym samym wydanie decyzji. Zdaniem Komendanta Głównego Policji okoliczność, że toczące się przeciwko stronie postępowanie karne nie zostało zakończone prawomocnym wyrokiem sądu, a strona do sądu karnego wystąpiła z wnioskiem o umorzenie tego postępowania, nie stanowi przeszkody do wydania decyzji rozstrzygającej jej sprawę co do istoty, albowiem jest to kwestia należąca od sfery ustaleń faktycznych, a nie prawnych postępowania administracyjnego dotyczącego cofnięcia pozwolenia na broń. Pismem z dnia 08 kwietnia 2011 r. P. B. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] marca 2011 r. nr [...], wnosząc o jego uchylenie oraz zasądzenie od strony przeciwnej kosztów postępowania. Skarżący zarzucił zaskarżonemu postanowieniu naruszenie: art. 97 § 1 pkt 4 kpa, poprzez brak jego należytego zastosowania; art. 77 kpa, art. 6, 8, 9 kpa; art. 18 ust. 1 pkt 2 ustawy o broni i amunicji w zw. z art. 15 ust. 1 pkt 6 ww. ustawy, przez błędną ich wykładnię i nienależyte zastosowanie, wskutek błędnego przyjęcia, że zachodzi stan faktyczny objęty dyspozycją tych przepisów. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią przepisu art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem skarżonej decyzji administracyjnej. Jest więc to kontrola legalności rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu administracyjnym, z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i procesowym. Oceniając przedmiotowe postanowienie według powyższych kryteriów, uznać należy, iż nie narusza ono prawa. Istota sprawy w niniejszym postępowaniu sprowadzała się do oceny tego, czy organ zasadnie nie dopatrzył się przesłanek powodujących konieczność zawieszenia postępowania administracyjnego. Powyższa materia została uregulowana w przepisie art. 97 kpa. Pierwsze trzy punkty paragrafu 1 ww. normy prawnej, ponad wszelką wątpliwość, niedotyczą stanu faktycznego niniejszej sprawy. Nie zaszła w niej bowiem okoliczność śmierci strony, czy jej przedstawiciela ustawowego, ani też utrata przez nich zdolności do czynności prawnych. Punkt czwarty powyższego przepisu, dotyczy zaś takiej sytuacji, gdy rozstrzygnięcie w sprawie uzależnione jest od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Zagadnieniem wstępnym, o którym mowa w powołanym przepisie, będzie zaś tego rodzaju problematyka, bez rozstrzygnięcia której, nie będzie możliwym zakończenie toczącej się sprawy administracyjnej. Problematyka ta musi więc rzutować w sposób bezpośredni na rozstrzygnięcie danej sprawy. Przechodząc do realiów niniejszej skargi wskazać należy, iż strona niezasadnie utożsamia pojęcie zagadnienia wstępnego z kwestią prawomocnego zakończenia postępowania karnego, którego tok spowodował wszczęcie postępowania administracyjnego, zmierzającego do cofnięcia skarżącemu pozwolenia na broń. Konstatacje skargi byłyby poprawne jedynie w sytuacji, gdyby jedyną przesłanką konieczną do cofnięcia pozwolenia na broń, było prawomocne skazanie w sprawie karnej. Zgodnie jednak z brzmieniem art. 15 ust. 1 pkt 6 ustawy o broni i amunicji (przed nowelizacją, gdyż taka ustawa jest stosowana wobec skarżącego), cofnięcie pozwolenia na broń może też zostać wywołane faktem toczenia się postępowania karnego przeciwko stronie, w związku z oskarżeniem o popełnienie określonych rodzajów przestępstw. W takiej zaś sytuacji wynik postępowania karnego nie determinuje rozstrzygnięcia w toczącej się sprawie administracyjnej. Skazanie w sprawie karnej nie jest bowiem jedyną przesłanką dla cofnięcia pozwolenia na broń. W świetle powyższego uznać należy, iż organ prawidłowo wywiódł, iż w sprawie nie zachodzą przesłanki uzasadniające zawieszenie postępowania. Nie budzi też wątpliwości konstatacja organu, iż w sprawie niniejszej brak jest przesłanek umożliwiających jej zawieszenie na wniosek strony. Przepis art. 98 § 1 kpa przewidział bowiem jedynie możliwość zawieszenia postępowania na wniosek strony, jeśli postępowanie to wszczęła strona. Taka zaś sytuacja nie ma miejsca w niniejszej sprawie. Postępowanie w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń wszczęte bowiem zostało z urzędu. W tym stanie sprawy, nie podzielając argumentów zawartych w złożonej skardze oraz uznając, iż organ w sposób prawidłowy zebrał i ocenił materiał dowodowy, jak również, że przy wykonywaniu tych czynności nie naruszył przepisów prawa, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji wyroku, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). ----------------------- 5