II SA/Wa 1042/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Eugeniusz Wasilewski po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2004 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wymierzenie organowi grzywny w sprawie ze skargi Z.L. na bezczynność Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego w przedmiocie udzielenia informacji publicznej postanawia - oddalić wniosek - Stosownie do art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2). Zgodnie z art. 55 § 1 przedmiotowej ustawy w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. W dniu 25 maja 2004 r., na podstawie powołanego wyżej art. 55 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wpłynął do Sądu wniosek Z. L. o wymierzenie grzywny Pierwszemu Prezesowi Sądu Najwyższego w związku ze skargą wnioskodawcy z dnia 10 maja 2004 r. złożoną za pośrednictwem Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność w zakresie udostępnienia informacji publicznej. Analiza przedmiotowego wniosku i akt sprawy ze skargi Z. L. na bezczynność Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego, której wniosek dotyczy wskazuje, iż w sprawie tej niezwłocznie po otrzymaniu skargi przekazano do Sądu odpowiedź na skargę (datowaną na dzień 21 maja 2004 r.) wraz z aktami sprawy, które wpłynęły do Sądu w dniu 8 czerwca 2004 r. W konsekwencji należy zaznaczyć, że organ wypełnił w przepisanym ustawą 30-dniowym terminie ciążący na nim obowiązek wynikający z art. 54 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a zatem wniosek o wymierzenie grzywny – jak niezasadny – ulega oddaleniu. I z tych powodów Sąd, na podstawie art. 55 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.