II SA/Wa 1045/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Marcinkowska po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. S. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi B. S. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku postanawia - przywrócić termin do wniesienia skargi- W dniu 20 maja 2014 r. B. S., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku. Do skargi dołączyła wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że zaskarżona decyzja została jej doręczona w dniu 24 lutego 2014 r. Wyjaśniła, że wniesienie skargi nie było możliwe z uwagi na bardzo zły stan jej zdrowia. Wyjaśniła, że wniesienie skargi, która spełniałaby wymogi profesjonalnie przygotowanego pisma i wyczerpywałaby wszystkie istotne okoliczności skarżonej decyzji, nie było z tego powodu możliwe. Skarżąca wymieniła swoje kolejne okresy hospitalizacji w dniach od 2 kwietnia 2013 r. do 25 kwietnia 2013 r., od 25 kwietnia 2013 r. do 10 maja 2013 r. oraz od dnia 22 września 2013 r. do dnia 24 września 2013 r., opisując przy tym schorzenia, które były ich przyczyną (m .in. [...]). Wyjaśniła, że w dniach od 27 stycznia 2014 r. do dnia 31 stycznia 2014 r. była po raz kolejny hospitalizowana z powodu [...]. Wyjaśniła, że porusza się na wózku inwalidzkim. Podała, że z uwagi na ogromny stres jaki przeszła w wyniku wykrycia u niej poważnych chorób uniemożliwiających jej samodzielne poruszanie się oraz samodzielną egzystencję, załamała się psychicznie. Po wyjściu ze szpitala w dniu 31 stycznia 2014 r. jej stan ponownie się pogorszył. Dopiero po stałym zażywaniu leków [...] wróciła do względnej stabilizacji emocjonalnej. Po wizycie u swojego lekarza w dniu 13 maja 2014 r. stan jej zdrowia ustabilizował się na tyle, że była w stanie sporządzić skargę. Skarżąca podniosła również, że znajduje się w tragicznej sytuacji materialnej i osobistej. Do wniosku skarżąca dołączyła kopie kart informacyjnych leczenia szpitalnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze. zm.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie natomiast z art. 87 § 1 powołanej ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 powołanej ustawy). W niniejszej sprawie skarżąca wskazała, że przyczyną uchybienia terminu do wniesienia skargi ustała w dniu 13 maja 2014 r., tj. wówczas, gdy ustabilizował się stan jej zdrowia. Rozpatrując przedmiotowy wniosek należy przede wszystkim wyjaśnić, że kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu, wiąże się z obowiązkiem zachowania szczególnej staranności przez stronę przy prowadzeniu własnych spraw. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku zachowania terminu do dokonania czynności procesowej można, zatem mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody niedającej się przezwyciężyć. Przyczyną uchybienia terminu do wniesienia skargi w niniejszej sprawie był stan zdrowia skarżącej. Zaznaczyć przy tym należy, że chodzi tu zarówno o stan jej zdrowia fizycznego jak i psychicznego. Skarżąca jej niezdolna do pracy oraz do samodzielnej egzystencji (vide orzeczenie lekarza orzecznika ZUS z dnia [...] sierpnia 2013 r.). Porusza się na wózku inwalidzkim. Jej liczne schorzenia i kolejne hospitalizacje doprowadziły również do pogorszenia się jej stanu psychicznego. Konieczne było przyjmowanie leków [...]. Stan zdrowia skarżącej ustabilizował się w maju 2014 r. Dopiero wówczas skarżąca była w stanie umożliwiającym sporządzenie i wniesienie skargi do Sądu. Wyjaśnienia skarżącej dotyczącej jej stanu zdrowia zostały przy tym poparte dołączonymi do wniosku kopiami dokumentacji medycznej. Stąd też należy stwierdzić, że skarżąca uprawdopodobniła, iż nie ponosi winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Z tych względów, na podstawie art. 86 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.