II SA/Wa 1046/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 10 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] maja 2018 r. nr [...] w przedmiocie uznania zażalenia za nieuzasadnione postanawia: odrzucić skargę. J. K. pismem z dnia [...] maja 2018 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę "na bezczynność organu w sprawie odmowy wszczęcia postępowania dyscyplinarnego wyrażonej Postanowieniem Nr [...] Komendanta Głównego [...] z dnia [...].04.2018 r. utrzymanego Postanowieniem Nr [...]Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...].05.2018 r." Zarządzeniem sędziego sprawozdawcy z dnia 28 sierpnia 2018 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni, od dnia doręczenia niniejszego wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.) poprzez jej sprecyzowanie, polegające na jednoznacznym wskazaniu co jest przedmiotem skargi. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący w piśmie z dnia [...] września 2018 r. wskazał, że przedmiotem skargi z dnia [...] maja 2018 r. jest postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] maja 2018 r. nr [...], którym organ na podstawie art. 37 K.p.a. uznał za niuzasadnione zażalenie J. K. na niezałatwienie przez Komendanta Głównego [...] w terminie ustawowym wniosku dotyczącego wszczęcia postępowania dyscyplinarnego m. in. w stosunku do płk D. R. W odpowiedzi na skargę Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga jest niedopuszczalna. Stosownie do art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 oraz z 2018 r. poz. 149 i 650), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2018 r. poz. 508, 650, 723, 1000 i 1039), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 cytowanej ustawy). Katalog wymienionych wyżej aktów jest wyczerpujący, zatem skarga wniesiona na postanowienie organu administracji publicznej wykraczające poza ten zakres przedmiotowy jest niedopuszczalna i podlegać musi odrzuceniu. Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. W niniejszej sprawie skarżący przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uczynił postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] maja 2018 r. w przedmiocie rozpoznania ponaglenia z dnia [...] kwietnia 2018 r. skierowanego do Komendanta Głównego [...]. Należy stwierdzić, że zaskarżone postanowienie wykracza poza zakres przedmiotowy powołanych wyżej regulacji. Jak wynika z art. 37 § 6 K.p.a., ponaglenie na niezałatwienie sprawy w terminie bądź na przewlekłość postępowania, skutkuje uruchomieniem działania nadzorczego organu wyższego stopnia. Rozpatrując ponaglenie organ wyższego stopnia ocenia, czy organ rozpatrujący sprawę dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania oraz stwierdza, czy miało ono miejsce z rażącym naruszeniem prawa. W przypadku stwierdzenia bezczynności lub przewlekłości zobowiązuje organ rozpatrujący sprawę do załatwienia sprawy, wyznaczając termin do jej załatwienia (jeżeli postępowanie jest niezakończone), a nadto zarządza wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych bezczynności lub przewlekłości, a w razie potrzeby także podjęcie środków zapobiegających bezczynności lub przewlekłości w przyszłości. Wniesienie ponaglenia na podstawie art. 37 K.p.a. jest nadto niezbędną przesłanką wniesienia do sądu administracyjnego skargi na bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania (art. 53 § 2b P.p.s.a.). Postanowienie wydane na skutek rozpatrzenia ponaglenia zapada zatem w toku postępowania administracyjnego i nie rozstrzyga o istocie sprawy, ani też nie kończy postępowania. Nie przysługuje od niego także zażalenie zgodnie z art. 141 § 1 K.p.a. w zw. z art. 37 K.p.a. Nie jest to również żadne z postanowień, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 3 P.p.s.a. W związku z powyższym na postanowienie wydane w trybie art. 37 K.p.a. nie służy skarga do sądu administracyjnego. Należy również zauważyć, że sprawa, w której wydano zaskarżone postanowienie dotyczy skierowania do komisji lekarskiej w celu ustalenia stopnia uszczerbku na zdrowiu wskutek wypadku pozostającego w związku z pełnieniem służby, a zatem nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.