II SA/Wa 1046/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Dorota Kozub-Marciniak po rozpoznaniu w dniu 26 sierpnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.P. na postanowienie Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] maja 2024 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania postanawia: odrzucić skargę. Skarżąca K. P., działając w imieniu własnym, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] maja 2024 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej, jako: P.p.s.a.), uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Legitymacja do wniesienia skargi oparta została na kryterium interesu prawnego, co oznacza, że ze skargą może wystąpić podmiot, który wykaże związek pomiędzy chronionym przez przepisy prawa materialnego interesem prawnym, a zaskarżoną decyzją. Musi to być interes własny, indywidualny i wynikający z konkretnego przepisu prawa powszechnie obowiązującego. W orzecznictwie przyjmuje się, że interes prawny wywodzony jest z przepisu prawa uprawniającego dany podmiot do wystąpienia z określonym żądaniem w stosunku do organu administracji publicznej. Osoba, która nie posiada interesu prawnego, nie może poszukiwać ochrony w postępowaniu sądowoadministracyjnym. niedopuszczalne. Wyjaśnić trzeba, że wprawdzie co do zasady brak interesu prawnego w rozumieniu art. 50 § 1 P.p.s.a. winien skutkować oddaleniem wniesionej skargi, jednakże w orzecznictwie zarysował się pogląd, że postanowienie odrzucające skargę jest dopuszczalne, gdy brak legitymacji skargowej jest ewidentny (vide: postanowienie NSA z 20 stycznia 2012 r. sygn. akt II OSK 74/12, LEX nr 1113796, postanowienie NSA z 27 stycznia 2011 r., sygn. akt II FSK 2500/10, LEX nr 742360). Innymi słowy - brak legitymacji skargowej skutkuje w taki przypadku niedopuszczalnością wniesienia skargi do sądu administracyjnego, zaś zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest z innych przyczyn niedopuszczalne. W tej sprawie analiza treści skargi, dokumentów przesłanych przez organ oraz wyjaśnienia skarżącej z dnia 17 lipca 2024 r. jednoznacznie wskazują, że skarżąca wniosła skargę w sprawie dotyczącej interesu prawnego innego podmiotu, przy czym nie brała ona udziału - działając w imieniu własnym jako osoba fizyczna - w postępowaniu przed organem zakończonym zaskarżonym postanowieniem. Z akt sprawy wynika, że to Stowarzyszenie "[...]" z siedzibą w [...] wystąpiło do Prezesa Urzędu Ochrony Danych osobowych ze skargą z dnia 6 września 2023 r. i to w stosunku do niego wydane zostało zaskarżone postanowienie. Co prawda skarżąca działała w imieniu Stowarzyszenia przed organem gdyż członkowie Stowarzyszenia udzielili jej stosownego pełnomocnictwa jednakże nie zmienia to faktu, że postępowanie przez Prezesem Urzędu Ochrony Danych osobowych nie zostało zainicjowane skargą skarżącej, a innego podmiotu tj. ww. Stowarzyszenia, skarżąca nie brała udziału w postępowaniu zakończonym zaskarżonym postanowieniem. Wobec powyższego należy stwierdzić, że po stronie skarżącej zachodzi oczywisty brak legitymacji do wniesienia skargi na postanowienie organu z dnia [...] maja 2024 r. bowiem nie była ona stroną postępowania administracyjnego prowadzonego przed organem. Z tych względów, skargę należało odrzucić. Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 P.p.s.a. – postanowił, jak w sentencji orzeczenia.