II SA/Wa 1048/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Kołodziej po rozpoznaniu w dniu 03 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. C. o wstrzymanie wykonania decyzji Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...] w sprawie ze skargi W. C. na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie wypowiedzenia stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej postanawia odmówić wstrzymania wykonania decyzji. Pismem z dnia 09 czerwca 2009 r. W. C. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] marca 2009 r. nr [...], w przedmiocie wypowiedzenia stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej. W. C. w ww. piśmie zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 ww. ustawy). Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji musi zawierać uzasadnienie powodów, dla których Sąd winien postanowić o wstrzymaniu jej wykonania. Oznacza to, że obowiązek uprawdopodobnienia istnienia przesłanek z powyższego przepisu spoczywa na wnioskodawcy, a nie na Sądzie. Sąd jedynie ocenia, czy w istocie podane przez stronę okoliczności wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym celu skarżący winien tak określić ewentualną szkodę, by Sąd mógł stwierdzić, w oparciu o konkretne dane, że jej wielkość może być znaczna, a skutki wykonania decyzji trudne do odwrócenia. W. C. swój wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji uzasadnił tym, że okres wypowiedzenia stosunku służbowego upływa ww. w dniu 30 września 2009 r., a jego upływ skutkować będzie rozwiązaniem stosunku służbowego i przeniesieniem ww. do rezerwy. Powyższe, zdaniem wnioskodawcy, wiązać się będzie z szeregiem trudnych do usunięcia konsekwencji, w tym pozbawieniem skarżącego możliwości ubiegania się o wyznaczenie na inne stanowisko służbowe, co umożliwiłoby dalsze pełnienie zawodowej służby wojskowej, a dodatkowo pozbawi skarżącego znacznej części dochodu, jako że najwyższe świadczenie emerytalne nie może przekroczyć 80% uposażenia wraz z dodatkami o charakterze stałym. Przesłanką wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona stronie przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Z kolei spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków musi być rozważane z uwzględnieniem specyfiki aktu administracyjnego, którego dotyczy wniosek o wstrzymanie. Tak więc odwrócenie skutków wywołanych wykonaniem zaskarżonego aktu musi być trudniejsze niż zwykle w tego rodzaju przypadkach. Powołane przez skarżącego w niniejszej sprawie okoliczności nie prowadzą do takich konsekwencji. Wprawdzie wypowiedzenie stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej oraz zwolnienie z zawodowej służby wojskowej, wskutek dokonanego wypowiedzenia, wywołuje negatywne konsekwencje dla skarżącego, niemniej jednak nie uzasadnia to poglądu, że wykonanie zaskarżonej decyzji rodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Biorąc pod uwagę argumentację skarżącego wskazać należy na treść art. 116 ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2008 r. Nr 141, poz. 892 ze zm.), zgodnie z którym w razie uchylenia orzeczenia, o którym mowa w art. 111 pkt 11 i 13-15 lub art. 112 ust. 1 pkt 1, albo uchylenia lub stwierdzenia nieważności decyzji o zwolnieniu z zawodowej służby wojskowej lub wypowiedzenia stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej dokonanego przez organ wojskowy, ulegają uchyleniu skutki tego orzeczenia lub decyzji, jakie wynikły dla żołnierza zawodowego z tego tytułu. Natomiast zgodnie z ust. 3 ww. art., żołnierzowi zawodowemu, o którym mowa w ust. 1, przysługuje od Skarbu Państwa odszkodowanie w wysokości sześciokrotności kwoty uposażenia zasadniczego, wraz z dodatkami o charakterze stałym, należnego na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym, z uwzględnieniem powstałych zmian mających wpływ na prawo do uposażenia lub jego wysokość, a w przypadku gdy stanowisko służbowe, które żołnierz zawodowy zajmował przed zwolnieniem z zawodowej służby wojskowej, nie istnieje, według stawek na porównywalnym pod względem stopnia etatowego i grupy uposażenia stanowisku służbowym, obowiązujących w dniu uprawomocnienia się orzeczenia lub decyzji wymienionych w ust. 1. W związku z powyższym brak jest podstaw do przyjęcia, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Odnosząc się do argumentacji skarżącego, jakoby rozwiązanie stosunku służbowego i przeniesienie do rezerwy pozbawi ww. możliwości ubiegania się o wyznaczenie na inne stanowisko służbowe, wskazać należy, iż w razie uchylenia skutków decyzji o wypowiedzeniu stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej skarżący nie będzie pozbawiony możliwości ubiegania się o wyznaczenie na inne stanowisko służbowe. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.