II SA/Wa 105/09

PostanowienieWSA w Warszawie2009-02-03

Skład orzekający: Iwona Malicka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy w sprawie dotyczącej zwolnienia z zawodowej służby wojskowej, skarżący jest zwolniony z kosztów sądowych na mocy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i czy przysługuje mu prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata?
Ratio decidendi
Skarżący jest zwolniony z kosztów sądowych z mocy prawa na podstawie art. 239 pkt 1 lit. d PPSA, ponieważ przedmiotem skargi jest zwolnienie z zawodowej służby wojskowej, co należy do spraw ze stosunków służbowych. W związku z tym rozpoznanie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych jest zbędne. Jednocześnie, ze względu na trudną sytuację materialną skarżącego, wykazującą niemożność poniesienia pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla utrzymania rodziny, przyznano mu prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 PPSA.
Stan faktyczny
S. S. złożył skargę na decyzję Ministra Obrony Narodowej w przedmiocie zwolnienia z zawodowej służby wojskowej. Wraz ze skargą złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata, uzasadniając trudną sytuacją materialną (utrata pracy, dzieci na utrzymaniu, zadłużenie, alimenty).
Rozstrzygnięcie
Przyznano S. S. prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie adwokata.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Malicka po rozpoznaniu w dniu 3 lutego 2009 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym wniosku S. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi S. S. na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] listopada 2008 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia z zawodowej służby wojskowej postanawia: przyznać S. S. prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie adwokata. S. S. wraz ze skargą na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] listopada 2008 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia z zawodowej służby wojskowej, złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że od dnia 1 stycznia 2009 r. zostanie osobą bezrobotną, a ma na utrzymaniu dwie małoletnie córki, z którymi pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym. Wskazał również, że jest zadłużony: w banku [...] - miesięczna rata wynosi 385 zł, w banku [...] - rata w kwocie 406 zł oraz 400 zł miesięcznie - w [...]. Podniósł, że na koszt utrzymania mieszkania, które wynajmuje składa się czynsz w wysokości 500 zł, media (woda, prąd, śmieci, gaz, telefon) – 200 zł. Skarżący wskazał też, że jest zobowiązany do płacenia alimentów w wysokości 1400 zł miesięcznie. Oświadczył jednocześnie, że nie posiada nieruchomości, papierów wartościowych, majątku, domu, gruntów rolnych oraz żadnych oszczędności. Podniósł też, że nie pobiera na dzieci żadnych zasiłków i nie korzysta z pomocy ośrodka pomocy społecznej, nie może również liczyć na pomoc dalszej rodziny. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Na wstępie należy stwierdzić, że - w niniejszym postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie - na S. S. nie ciąży obowiązek poniesienia jakichkolwiek kosztów sądowych. Stosownie bowiem do art. 239 pkt 1 lit. d ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach ze stosunków pracy i stosunków służbowych nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Przedmiotem skargi S. S. jest zwolnienie go z zawodowej służby wojskowej. Oznacza to, że w niniejszej sprawie skarżący z mocy prawa zwolniony jest całkowicie z obowiązku wnoszenia opłat sądowych, jak i ponoszenia wydatków. Z uwagi na powyższe, rozpoznanie wniosku o przyznanie prawa pomocy w tym zakresie jest zbędne i nie podlega ocenie w zakresie przesłanek ustawowych. Natomiast należało zbadać, czy jest zasadny wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie, dotyczącym zastępstwa prawnego. Zgodnie z art. 262 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Stosownie do art. 245 § 1 i 3 wskazanej wyżej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować tylko ustanowienie adwokata. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ze złożonego w niniejszej sprawie wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że w chwili obecnej sytuacja materialna skarżącego jest bardzo trudna – z dniem 1 stycznia 2009 r. stracił pracę, a ma na utrzymaniu dwoje małoletnich dzieci, jest zadłużony, musi opłacić koszty związane z utrzymaniem wynajmowanego mieszkania. W związku z powyższym należało uznać, iż w chwili obecnej skarżący nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i dzieci, a tym samym, że spełnia przesłanki do przyznania pełnomocnika z urzędu. Dlatego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 262 oraz w związku z art. 254 § 1, 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono, jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 13.09.2026. · Źródło