II SA/Wa 1054/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Pisula-Dąbrowska Sędziowie WSA Andrzej Góraj Janusz Walawski (spr.) Protokolant starszy sekretarz sądowy Dorota Kwiatkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 października 2013 r. sprawy ze skargi A. J. na decyzję [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wyrównania uposażenia - oddala skargę - [...] Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) oraz art. 91 ust. 1 i art. 92 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej (Dz. U. z 2009 r. Nr 12, poz. 68 z późn. zm.), po rozpatrzeniu odwołania A. J. od decyzji nr [...] Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej w Powiecie W. z dnia [...] marca 2013 r. o odmowie wyrównania uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat za 3 lata wstecz, uznając, że początkiem rozpoczynającym 3 letni bieg przedawnienia jest dzień [...] listopada 2012 r., tj. dzień złożenia wniosku o doliczenie pracy w gospodarstwie rolnym rodziców po ukończeniu 16 roku życia, w dniu [...] marca 2013 r. wydał decyzję nr [...], którą utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Organ odwoławczy w uzasadnieniu decyzji podał, że ww. złożył raport o wypłatę wyrównania należnego dodatku stażowego za okres od dnia [...] listopada 2009 r. do dnia [...] listopada 2012 r. wraz z ustawowymi odsetkami od dnia [...] listopada 2012 r. Organ pierwszej instancji żądania nie uwzględnił, stwierdzając że odmowa wyrównania uposażenia za 3 lata wstecz wynika z przyjęcia jako dzień rozpoczęcia 3 letniego okresu przedawnienia dzień złożenia wniosku o doliczenie pracy w gospodarstwie rolnym rodziców po ukończeniu 16 roku życia. Roszczenie stało się wymagalne od dnia [...] listopada 2012 r., tj. od dnia złożenia stosownych dokumentów. Zgodnie z art. 91 ust. 1 i art. 92 ust. 1 ustawy o Państwowej Straży Pożarnej, zmiana uposażenia następuje z dniem zaistnienia okoliczności uzasadniających tę zmianę, a roszczenie z tytułu prawa do uposażenia i innych świadczeń oraz należności pieniężnych ulegają przedawnieniu z upływem 3 lat od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne. Istotnym momentem jest wymagalność roszczenia. Powstaje ona w chwili złożenia przez zainteresowanego stosownych dokumentów uzasadniających zaliczenie dodatkowych okresów służby, pracy i innych okresów zaliczanych do okresu służby, od których zależy prawo do wzrostu uposażenia i jego wysokości. Dopiero od tego momentu organ może pozostawać w zwłoce. Ponadto, zgodnie z art. 92 ust. 2 powołanej ustawy, bieg przedawnienia roszczenia z tytułu uposażenia i innych świadczeń oraz należności pieniężnych przerywa każda czynność przed kierownikiem jednostki organizacyjnej podległej ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych, właściwym do rozpatrzenia roszczeń, podjęta bezpośrednio w celu dochodzenia lub ustalenia albo zaspokojenia roszczeń. Roszczenie wsteczne jest bezzasadne, bowiem wymagalność powstaje w chwili złożenia stosownych dokumentów do komórki właściwej do spraw kadr. Decyzja [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej stała się przedmiotem skargi wniesionej przez A. J. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarżący zarzucił w niej, że organ wydając zaskarżoną decyzję naruszył art. 91 ust. 1 i art. 92 ust. 1 ustawy o Państwowej Straży Pożarnej, dokonując ich błędnej wykładni. Wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do postanowień art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej pod względem zgodności z prawem jej działań, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie z treścią art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), sąd administracyjny uwzględnia skargę na decyzję lub postanowienie, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego lub naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, jak również naruszenie przepisów prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja prawa nie narusza. Rozpoznając przedmiotową sprawę zasadnym jest przytoczenie na wstępie przepisów prawa materialnego, na podstawie których została wydana zaskarżona decyzja, a skarżący zarzuca w skardze, że organ dokonał ich błędnej wykładni. Zgodnie z art. 91 ust. 1 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej (Dz. U. z 2009 r. Nr 12, poz. 68): 1. Zmiana uposażenia następuje z dniem zaistnienia okoliczności uzasadniających tę zmianę. 2. Jeżeli prawo do uposażenia powstało lub zmiana uposażenia nastąpiła w ciągu miesiąca, uposażenie na czas do końca miesiąca oblicza się w wysokości 1/30 części miesięcznego uposażenia za każdy dzień, gdy przepisy szczególne nie stanowią inaczej. 3. Prawo do uposażenia wygasa z ostatnim dniem miesiąca, w którym nastąpiło zwolnienie strażaka ze służby lub zaistniały inne okoliczności uzasadniające wygaśnięcie tego prawa. Natomiast art. 92 ust. 1 powołanej ustawy stanowi, że: 1. Roszczenia z tytułu prawa do uposażenia i innych świadczeń oraz należności pieniężnych ulegają przedawnieniu z upływem 3 lat od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne. 2. Bieg przedawnienia roszczenia z tytułu uposażenia i innych świadczeń oraz należności pieniężnych przerywa każda czynność przed kierownikiem jednostki organizacyjnej podległej ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych, właściwym do rozpatrywania roszczeń, podjęta bezpośrednio w celu dochodzenia lub ustalenia albo zaspokojenia roszczenia. Szczegółowe zasady otrzymywania oraz wysokości uposażenia zasadniczego strażaków, a także sposób ustalania wzrostu uposażenia z tytułu wysługi lat uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 27 lutego 2008 r. w sprawie uposażenia strażaków Państwowej Straży Pożarnej (Dz. U. Nr 37, poz. 212 z późn. zm.). Zgodnie z § 3 powołanego rozporządzenia, okresy służby, pracy i inne okresy zaliczane do okresu służby, od których zależy prawo do wzrostu uposażenia i jego wysokość, zalicza się na podstawie dokumentów, potwierdzających te okresy, złożonych przez strażaka w komórce właściwej do spraw kadr. Aktualizacja prawa do wzrostu uposażenia i jego wysokości, wynikająca z przebiegu służby, następuje z urzędu i nie wymaga wydawania odrębnych decyzji. Z powyżej przytoczonego przepisu (ust. 1) wynika, że strażak rozpoczynający służbę lub już ją pełniący powinien niezwłocznie przedłożyć wszystkie niezbędne dokumenty, gdyż od tego zależeć będzie wysokość jego uposażenia. Wszelkie zmiany mające wpływ na wysokość uposażenia organ zobowiązany jest uwzględniać z urzędu, co wynika wprost z ust. 2 przytoczonego powyżej przepisu, ale tylko w przypadku, gdy wynikają one z przebiegu służby. W przypadku, gdy dokumenty mające wpływ na wysokość uposażenia zostały złożone w trakcie pełnienia służby, to powoduje to jedynie uprawnienie dla strażaka do żądania wzrostu uposażenia, o ile będzie to możliwe w świetle obowiązujących przepisów. Organ zasadnie uznał, że wymagalność roszczenia powstaje w dniu złożenia przez skarżącego stosownych dokumentów, tj. od dnia [...] listopada 2012 r. Organ nie mógł spełnić żądania skarżącego, gdyż okoliczności, z którymi wiąże on prawo do wzrostu uposażenia, ujawniły się dopiero w czasie pełnienia przez niego służby. Uwzględnienie przez organ jego żądania sprowadzałoby się w istocie do uznania wymagalności roszczenia sprzed daty jego zgłoszenia, czyli przed zaistnieniem okoliczności mogących mieć wpływ na wzrost uposażenia. Podkreślić należy, że przyznanie świadczenia z mocą wsteczną byłby możliwe tylko w sytuacji, gdy stanowiłby o tym przepis prawa. Odnosząc się do zarzutów skargi Sąd uznał, że są one niezasadne, gdyż wbrew twierdzeniu skarżącego organ nie naruszył wskazanych w skardze przepisów prawa materialnego. Z tych względów Sąd, na podstawie art. 151 w związku z art. 132 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) orzekł, jak w sentencji wyroku.