II SA/Wa 1056/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA -Ewa Grochowska-Jung po rozpoznaniu w dniu 5 lipca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. F. w przedmiocie renty rodzinnej postanawia odrzucić skargę Zgodnie z art. 57 § 1 pkt 1-3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy, określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. W dniu 15 kwietnia 2005 r. (data stempla pocztowego) J. F. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę dotyczącą "renty rodzinnej zabranej przez ZUS w 1991 r. (...)". W skardze tej wskazała jednocześnie, że wnosi o "Przywrócenie słusznie należnej (...) renty". W piśmie z dnia 8 czerwca 2005 r. (sygn. akt II SA/Wa 1056/05) Sąd pouczył skarżącą o wymogach formalnych skargi wnoszonej do wojewódzkiego sądu administracyjnego i jednocześnie wezwał J. F. do sprecyzowania skargi przez wskazanie, jaką decyzję, postanowienie, inny akt lub czynność zaskarża. W sytuacji natomiast, gdy przedmiotem skargi jest bezczynność organu skarżąca obowiązana była wskazać, jakiego wniosku organ nie rozpatrzył w formach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sąd wezwał do nadesłania pisma precyzującego skargę w dwóch egzemplarzach w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie niniejsze doręczone zostało skarżącej w dniu 21 czerwca 2005 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru znajduje się w aktach sprawy). W odpowiedzi na wezwanie J. F. nie sprecyzowała skargi w sposób określony w wezwaniu. Skarżąca w piśmie z dnia 22 czerwca 2005 r. wskazała jedynie, że wnosi skargę przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych w sprawie renty rodzinnej, której wypłata "uległa zawieszeniu". W ocenie Sądu skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi. Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 57 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - orzekł jak w sentencji.