II SA/Wa 1057/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Walawski po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku A. O. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. O. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] maja 2009 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną myśliwską postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. A. O. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Komendanta Głównego Policji w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną myśliwską. Do powyższej skargi dołączył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku skarżący podał, że konsekwencją wydania ostatecznej decyzji, cofającej mu pozwolenie na broń, będzie konieczność sprzedaży posiadanej broni, która ma dla niego szczególną wartość nie tylko materialną, ale również emocjonalną. Odkupienie takiej broni, w przypadku uwzględnienia skargi, zdaniem skarżącego, nie będzie już możliwe. Organ, w odpowiedzi na skargę - w odniesieniu do wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji – wskazał, że nie zachodzą przesłanki do jego uwzględnienia. Skarżący pismem z dnia 21 lipca 2009 r. ponownie złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując, że organ postanowieniem z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] odmówił uwzględnienia jego wniosku w tym zakresie. Jednocześnie podniósł, że każda broń posiada szczególne cechy, a egzemplarz posiadany przez niego jest niezwykle cenny - został nabyty po kilkuletnich poszukiwaniach i wykonanie zaskarżonej decyzji – z czym łączy się przymusowe wyzbycie się tej broni - doprowadzi do nieodwracalnych skutków w sensie ekonomicznym i emocjonalnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu ma charakter wyjątkowy, a jego warunkiem jest uprawdopodobnienie istnienia przesłanek wymienionych w powołanym powyżej przepisie. Obowiązek wykazania tych przesłanek spoczywa na wnioskodawcy. Sąd natomiast jedynie ocenia, czy w istocie podane przez stronę okoliczności wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub mogłyby spowodować trudne do odwrócenia skutki. W tym celu skarżący winien uzasadnić złożony wniosek i tak określić ewentualną szkodę, by Sąd mógł stwierdzić w oparciu o konkretne dane, że jej wielkość może być znaczna, a skutki wykonania decyzji trudne do odwrócenia, bowiem wydanie każdej decyzji pociąga za sobą określone skutki prawne i faktyczne, zmieniając sytuację jej adresata. Jednakże wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji możliwe jest tylko wtedy, gdy jej wykonanie grozi wyrządzeniem znacznej szkody lub spowodowałoby trudne do odwrócenia skutki, przewyższając naturalne następstwa wydanej przez organ decyzji. Sąd, rozpoznając wniosek w ww. przedmiocie, opiera swoje rozstrzygnięcie zarówno na ocenie argumentów wskazanych przez skarżącego, jak i na materiale dowodowym, zgromadzonym w aktach sprawy. Jednakże uprawdopodobnienie przesłanek przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji, tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, spoczywa na stronie skarżącej. Należy zauważyć, że w przedmiotowej sprawie skarżący nie wykazał, iż ewentualne zbycie broni wyrządzi znaczną szkodę – nie została wskazana nawet jej ewentualna wysokość - lub spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Ponadto twierdzenie skarżącego o konieczności sprzedaży broni nie zostało uprawdopodobnione żadnymi przekonującymi argumentami. Trzeba podnieść bowiem, że osoba, której cofnięto pozwolenie na broń może złożyć ją do depozytu policyjnego. W świetle powyższego należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie strona skarżąca nie wykazała okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Samo zaś przekonanie skarżącego o istnieniu podstaw do uwzględnienia skargi nie jest tożsame z wykazaniem przesłanek określonych w art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Tym bardziej, że na etapie badania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie jest dopuszczalne rozstrzyganie o zasadności wniesionej skargi ani też ocenianie podniesionych przez skarżącego zarzutów. W niniejszej sprawie Sąd nie ma więc możliwości dokonania oceny rzeczywistego wpływu cofnięcia pozwolenia na broń dla strony skarżącej. Tym samym nie udowodniono, iż cofnięcie pozwolenia orzeczone w zaskarżonej decyzji wywoła niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Brak jest zatem podstaw do zastosowania ochrony w postępowaniu sądowoadministracyjnym, przewidzianej w art. 61 § 3 cytowanej ustawy. Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.