II SA/Wa 1064/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodnicząca Sędzia WSA Iwona Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. N. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Dowódcy Wojsk Lądowych z dnia [...] marca 2013 roku nr [...] postanawia - odrzucić wniosek - W. N. pismem z dnia 25 kwietnia 2013 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dowódcy Wojsk Lądowych z dnia [...] marca 2013 r. o nr [...], dotyczącą odmowy prawa do nagrody jubileuszowej po 20 latach służby. Decyzja została zainteresowanemu doręczona w dniu 25 marca 2013 r. W.N. Złożył skargę za pośrednictwem poczty, nadając ją w dniu 26 kwietnia 2013 r. W dniu 24 lipca 2013 r. Sąd wydał postanowienie o odrzuceniu skargi W. N., z uwagi na uchybienie terminowi do jej wniesienia. Odpis postanowienia został skarżącemu doręczony w dniu 30 lipca 2013 r. i został przez niego odebrany osobiście, co wynika z potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy (k. 39). W dniu 17 października 2013 r. do Sądu wpłynął wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Dowódcy Wojsk Lądowych z dnia [...] marca 2013 r. o nr [...]. W treści wniosku W. N. zarzucił błędne ustalenia faktyczne dotyczące daty doręczenia skarżonej decyzji i wyjaśnił, że w okresie od dnia 23 marca 2013 r. do 27 marca 2013 r. przebywał on na zwolnieniu lekarskim i nie stawiał się w Jednostce Wojskowej [...]. Decyzja została odebrana w dniu 25 marca 2013 r. przez M. T., kierownika Kancelarii Jednostki Wojskowej. Zaś skarżący decyzję odebrał z kancelarii dopiero w dniu 28 marca 2013 r. Wobec powyższego termin do wniesienia skargi upływał w dniu 27 kwietnia 2013 r., a skarga została przez W.N. nadana w placówce pocztowej w dniu 26 kwietnia 2013 r. W związku z powyżej przedstawionymi okolicznościami skarżący wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi i merytoryczne jej rozpatrzenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 86 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej p.p.s.a.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Art. 87 p.p.s.a. określa wymogi formalne stawiane wnioskowi o przywrócenie terminu. I tak zgodnie z § 1 pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi (§ 3), a strona równocześnie z wnioskiem powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§4). Po upływie roku od uchybionego terminu, jego przywrócenie jest dopuszczalne tylko w przypadkach wyjątkowych (§ 5). Art. 88 p.p.s.a. stanowi, że spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym, a na postanowienie przysługuje zażalenie. Rozpoznając niniejszą sprawę należy zbadać, czy wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wypełnia określone powyżej wymogi. Na wstępie zauważyć należy, że wniesienie skargi do sądu administracyjnego jest szczególną czynnością, inicjująca postępowanie sądowoadministracyjne. Jednakże zgodnie z treścią art. 54 § 1 i 2 p.p.s.a. skargi na rozstrzygnięcia lub bezczynność organów administracji nie wnosi się bezpośrednio do sądu, lecz za pośrednictwem tychże organów, które mają obowiązek przekazania jej wraz z aktami sprawy. Naturalną konsekwencją takiego uregulowania jest fakt, iż również wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego składa się za pośrednictwem organu, co wynika z art. 87 § 3 p.p.s.a., którego treść należy w tym wypadku rozpatrywać łącznie z uregulowaniem art. 84 § 4 p.p.s.a, który stanowi, iż równocześnie z wnioskiem należy dokonać czynności, która nie została wykonana w terminie. Skoro bowiem czynność inicjująca postępowanie sądowoadministracyjne ma miejsce przed organem, to również działania zmierzające do przywrócenia terminu do wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego powinny być dokonywane przed nim. Skarżący złożył wniosek bezpośrednio do Sądu w reakcji na postanowienie o odrzuceniu jego skargi, przez co postąpił niezgodnie z przytoczonymi przepisami procedury sądowoadministracyjnej. Dodatkową okolicznością w sprawie jest termin złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Przytoczony powyżej § 1 art. 87 p.p.s.a. stanowi, że wniosek o przywrócenie terminu należy złożyć w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia tego terminu. W rozpoznawanej sprawie skarżący o przyczynach uchybienia terminu dowiedział się w dniu 30 lipca 2013 r., wraz z doręczeniem mu odpisu postanowienia, wraz z uzasadnieniem, odrzucającego jego skargę na decyzję Dowódcy Wojsk Lądowych z dnia [...] marca 2013 r. o nr [...]. Natomiast wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi złożył w dniu 15 października 2013 r. za pośrednictwem placówki pocztowej. Zestawiając obie daty niezbicie wynika, że termin siedmiu dni przewidziany w ustawie został przekroczony. Ze względu na powyżej przedstawione okoliczności, na podstawie art. 88 p.p.s.a. w zw. z art. 87 § 1 i 3 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.