II SA/Wa 1065/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzi Sędzia WSA Joanna Kube, Sędziowie WSA Ewa Grochowska-Jung (spr.), WSA Andrzej Kołodziej, Protokolant Marek Kozłowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 listopada 2008 r. sprawy ze skargi P. D. na decyzję Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] maja 2008 r. nr [...] w przedmiocie przyznania prawa do zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym - oddala skargę. Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej Decyzją Nr [...] z dnia [...] maja 2008 r. utrzymał w mocy Decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w L. Nr [...] z dnia [...] marca 2008 r. przyznającą na podstawie art. 21 ust. 2 w związku z art. 13 ust. 6, art. 24 ust. 1, art. 36 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP (tekst jednolity Dz. U. z 2005 r. Nr 41 § 398 ze zm.) P. D. prawo zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym Nr [...] w budynki Nr [...] w J. na czas pełnienia obowiązków na stanowisku służbowym kierownika magazynu w [...] Rejonowych Warsztatach technicznych w L. W uzasadnieniu decyzji organ podniósł, że Kierownik [...] Rejonowych Warsztatów Technicznych w dniu [...] grudnia 2007 r. złożył do Dyrektora Oddziału Regionalnego WAM w L. wniosek o wydanie [...] P. D. żołnierzowi pełniącemu zawodową służbę wojskową na podstawie kontraktu na pełnienie służby terminowej, decyzji o prawie zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym. Dyrektor Oddziału Regionalnego WAM w L. w dniu [...] stycznia 2008 r. zawiadomił stronę o wszczęciu postępowania w sprawie wydania decyzji o prawie zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym i poinformował o możliwości zgłoszenia wniosków, uwag i zastrzeżeń w terminie 7 dni od daty otrzymania tego zawiadomienia. Następnie zaproponowano zainteresowanemu obejrzenie lokali [...] i [...] w bloku Nr [...] w J. bądź kwaterę zastępczą w L. przy ulicy [...] P. D. po dokonanych oględzinach, pismem z dnia [...] marca 20008 r. wskazał na zły stan techniczny zaproponowanych mu lokali. Dyrektor Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w L. decyzją z dnia [...] marca 2008 r. przyznał skarżącemu prawo zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym Nr [...] w budynku Nr [...] w J. o powierzchni użytkowej podstawowej 21,65 m2 i użytkowej 37,63 m2, na czas pełnienia obowiązków na stanowisku służbowym kierownika magazynu w [...] Rejonowych Warsztatach Technicznych w L. W uzasadnieniu wskazał, że z uwagi na dobrą sytuacje mieszkaniową w L. i w miejscowości pobliskiej J., istnieje możliwość zrealizowania wniosku Kierownika [...] Rejonowych Warsztatów Technicznych. Od powyższej decyzji P. D. złożył odwołanie do Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej, w którym wniósł o uchylenie decyzji i wydanie nowej decyzji o prawie zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym, który pozwoli na jego zasiedlenie bez konieczności prowadzenia żadnych prac remontowych i ponoszenia znacznych nakładów finansowych. Nadto podniósł również kwestie rodzinne wymagające zamieszkania w L. tj. praca żony w L., uczęszczanie dzieci do szkoły i żłobka oraz własną dyspozycyjność w służbie. Prezes Agencji Mieszkaniowej nie znajdując podstaw do uwzględnienia odwołania decyzją z dnia [...] maja 2008 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Argumentując swoje rozstrzygnięcie organ wskazał, iż zgodnie z przepisem art. 21 ust. 2 ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2005 r., Nr 41 poz. 398 z późn. Zm.) żołnierzowi pełniącemu służbę na podstawie kontraktu na pełnienie służby terminowej Agencja może wydać decyzję o prawie zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym, pod warunkiem zabezpieczenia potrzeb mieszkaniowych żołnierzy służby stałej. Decyzja w sprawie przyznania żołnierzowi prawa do zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym w miejscu pełnienia służby lub w miejscowości pobliskiej należy do organu Agencji, który ocenia słuszny interes strony, przy uwzględnieniu własnych możliwości załatwienia sprawy, a także interesu społecznego. Badając sprawę organ odwoławczy stwierdził, że brak było faktycznych możliwości jej załatwienia zgodnie z prośbą zainteresowanego, z uwagi na brak wolnego lokalu mieszkalnego w L., nie wymagającego żadnych prac remontowych. Wskazany przez skarżącego w odwołaniu lokal mieszkalny przy ulicy [...] w L. został zadysponowany i przydzielony innemu żołnierzowi zawodowemu. Podniesione w odwołaniu uwagi dotyczące stanu technicznego przyznanego lokalu nie stanowią przeszkody do zasiedlenia przedmiotowego mieszkania. W świetle obecnie obowiązujących przepisów Agencja nie jest obowiązana do przekazania lokalu wyremontowanego. Z przesłanych przez organ I instancji dokumentów wynika, że okres użytkowania wbudowanych mebli w mieszkaniu wynosi poniżej 15 lat. Zatem chybione jest twierdzenie zainteresowanego w zakresie przekroczenia kilkakrotnie norm użytkowania. W świetle obowiązujących przepisów, żołnierz służby terminowej obejmujący lokal mieszkalny na podstawie decyzji o prawie zamieszkiwania wykonuje remont we własnym zakresie. Jedynie jeżeli zachodzi taka potrzeba, w myśl przepisu § 9 ust. 1 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 13 czerwca 2005 r. w sprawie gospodarowania lokalami mieszkalnymi przez Wojskową Agencję Mieszkaniową (Dz. U. Nr 116, poz. 975) Agencja dokonuje wymiany: stolarki okiennej, stolarki drzwiowej wewnętrznej i zewnętrznej, podłóg i posadzek, tynków ścian i sufitów, bez malowania, balkonów i loggi, bez malowania, instalacji centralnego ogrzewania, instalacji elektrycznej bez osprzętu, instalacji telewizyjnej i instalacji domofonowej, bez osprzętu, przyrządów pomiarowych wody i energii cieplnej. Zgodnie z przepisem § 10 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 14 października 2004 r. w sprawie zasiedlania lokali mieszkalnych, wnoszenia opłat za używanie lokalu mieszkalnego i opłat pośrednich w okresie wykonywania prac remontowych oraz normatywów zużycia wyposażenia i urządzeń technicznych w lokalach mieszkalnych (Dz. U. Nr 236, poz. 2366) zużycie wyposażenia i urządzeń technicznych w lokalu mieszkalnym, kwalifikujące je do wymiany albo naprawy jest ustalane przez przedstawiciela Agencji posiadającego uprawnienia do wykonywania samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie w rozumieniu przepisów rozdziału 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz.U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016, z późn. zm.) oraz pisemne upoważnienie dyrektora oddziału regionalnego Agencji do przeprowadzania kontroli robót remontowych w lokalach mieszkalnych. Normatywy zużycia wyposażenia i urządzeń technicznych w lokalu mieszkalnym określone zostały w cytowanym rozporządzeniu. W niniejszej sprawie, opinię o stanie technicznym przedmiotowego lokalu wydała osoba posiadająca uprawnienia do wykonywania samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie i stwierdziła, że stan techniczny elementów budynku, wyposażenia oraz urządzeń technicznych w lokalu jest dobry i lokal jest przygotowany do zasiedlenia. Nie stanowią również podstawy do uchylenia decyzji zarzuty strony w zakresie lokalizacji budynku, w którym znajduje się omawiany lokal, bowiem jedynym wymogiem w tej kwestii, zgodnie z przepisami ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP jest położenie lokalu w miejscowości nie dalszej niż w miejscowości pobliskiej w stosunku do miejscowości, gdzie żołnierz zajmuje stanowisko służbowe. Decyzja Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej stała się przedmiotem skargi P. D. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji skarżący podniósł tak jak w odwołaniu zły stan techniczny lokalu mieszkalnego, wskazał konieczność przeprowadzenia gruntownego remontu przedmiotowego mieszkania. Ponadto wyraził niezadowolenie z lokalizacji budynku, gdzie znajduje się lokal, m.in. z uwagi na znajdujące się w odległości około 1,5 – 2 km Składowisko Odpadów Komunalnych w R. oraz braku w J. szkoły i żłobka dla dzieci. Zdaniem skarżącego w toku prowadzonego przez organy postępowania nie zostały uwzględnione wszystkie dowody, sprawa nie została szczegółowo wyjaśniona, nie ustalono rzetelnie stanu faktycznego a więc decyzje zostały wydane z naruszeniem zasad określonych w kodeksie postępowania administracyjnego. W odpowiedzi na skargę Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe argumenty faktyczne i prawne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Innymi słowy, sąd administracyjny kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego. Skarga analizowana pod tym kątem nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd nie stwierdził bowiem, by organy podejmujące w danej sprawie rozstrzygnięcia dopuściły się naruszenia prawa materialnego, ewentualnie przepisów postępowania administracyjnego w stopniu, w jakim mogłoby to mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z brzmieniem art. 69 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. Nr 179, poz. 1750 z późn. zm.), żołnierz zawodowy ma prawo do zakwaterowania oraz innych świadczeń z tym związanych na zasadach określonych w przepisach ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej. Zgodnie z przepisem art. 21 ust. 2 z ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2005 r. Nr 41, poz. 398 ze zm.) żołnierzowi pełniącemu służbę na podstawie kontraktu na pełnienie służby terminowej Agencja może wydać decyzje o prawie zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym, pod warunkiem zabezpieczenia potrzeb mieszkaniowych żołnierzy służby stałej. Stosowany odpowiednio do wydawania żołnierzom służby terminowej decyzji o prawie zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym art. 24 ust. 1 stanowi natomiast, że dyrektor oddziału regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej właściwy dla garnizonu, w którym żołnierza wyznaczono na stanowisko służbowe lub w którym zajmuje takie stanowisko, na wniosek dowódcy jednostki wojskowej, wydaje decyzje o prawie zamieszkiwania na czas pełnienia obowiązków na tym stanowisku w lokalu mieszkalnym, w miejscowości, w której żołnierz został wyznaczony na stanowisko służbowe lub zajmuje takie stanowisko albo w miejscowości pobliskiej. Wniosek taki został złożony przez Kierownika [...] Rejonowych Warsztatów Technicznych w L. co powodowało, że Dyrektor Oddziału Regionalnego WAM w L. winien taki wniosek rozpatrzeć. Biorąc pod uwagę treść wskazanych wyżej przepisów, należy stwierdzić, że przyznanie P. D. mocą decyzji Dyrektora Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w L. z dnia [...] marca 2008 r. Nr [...] i decyzji Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] maja 2008 r. Nr [...] prawa do zamieszkania w lokalu mieszkalnym Nr [...] w budynku Nr [...] w J. jest realizacją przysługujących żołnierzowi uprawnień do zakwaterowania w miejscowości, w której żołnierz został wyznaczony na stanowisko służbowe, zajmuje takie stanowisko albo w miejscowości pobliskiej. Odwołując się od zarzutów skarżącego w przedmiocie stanu technicznego przyznanego mu lokalu podzielić należy stanowisko organu, iż opinię o stanie technicznym lokalu wydała osoba posiadająca uprawnienia do wykonywania samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie, która stwierdziła dobry stan techniczny elementów budynku, wyposażenia oraz urządzeń technicznych. Zarzuty P. D. dotyczące osobistych i życiowych niedogodności związanych z przeprowadzką do przyznanego mu lokalu mieszkalnego są w istocie odwołaniem się do zasad współżycia społecznego. Sąd z pełnym zrozumieniem odniósł się do sytuacji skarżącego, jednak tego rodzaju argumentacje nie znajdują jakiegokolwiek uzasadnienia prawnego, a tylko takie może być podstawą uwzględnienia skargi. W postępowaniu administracyjnym nie mają zastosowania zasady współżycia społecznego. Przepisy art. 6 i art. 7 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t. j.: Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) wykluczają stosowanie tych zasad w postępowaniu administracyjnym, tym bardziej, że zasady współżycia społecznego nie mogą stanowić podstawy prawnej decyzji administracyjnej i skargi sądowej, nie mogą modernizować i modyfikować przepisów materialnego prawa administracyjnego oraz nie mogą stanowić dyrektywy wykładni przepisów prawa materialnego stosowanych w trybie postępowania administracyjnego (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 1984 r. sygn. akt SA/Po 1028/84). Podkreślić należy, że przepis art. 16 ust. 2 pkt 1 ustawy o zakwaterowaniu (...) zobowiązuje organy Agencji do tworzenia warunków sprzyjających racjonalnemu wykorzystaniu zasobów mieszkaniowych, internatowych i hotelowych w celu zaspokojenia potrzeb żołnierzy. Dlatego też nie znajduje uzasadniania korzystanie przez zainteresowanego ze świadczenia finansowego umożliwiającego pokrycie kosztów najmu lokalu mieszkalnego w sytuacji, gdy w miejscowości pobliskiej do miejscowości pełnienia służby występują wolne zasoby mieszkalne. Z tych względów, Sąd uznał wydane w sprawie decyzje za prawidłowe, a zarzuty zawarte w skardze za nieuzasadnione. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późń. zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji wyroku.