II SA/Wa 1068/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Grochowska – Jung Sędziowie WSA Sławomir Fularski Przemysław Szustakiewicz (spr.) Protokolant referent stażysta Marcin Borkowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 listopada 2011 r. sprawy ze skargi B. J. na decyzję Dyrektora Zakładu Emerytalno-Rentowego MSWiA z dnia [...] czerwca 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania prawa do równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego postanawia: odrzucić skargę W dniu [...] lipca 2009 r. B. J. skierował do Sądu Okręgowego w W. [...] Wydział Ubezpieczeń Społecznych odwołanie od decyzji Dyrektora Zakładu Emerytalno-Rentowego MSWiA z dnia [...] czerwca 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania prawa do równoważnika za remont lokalu mieszkalnego. Wyrokiem z dnia [...] lutego 2010 r. w sprawie o sygn. akt [...], Sąd Okręgowy w W. oddalił wskazane odwołanie. Następnie Sąd Apelacyjny – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w W., wyrokiem z dnia [...] lutego 2011 r., sygn. akt [...], po rozpoznaniu apelacji B. J., uchylił zaskarżony wyrok Sądu Okręgowego w W. z dnia [...] lutego 2010 r. i przekazał odwołanie do rozpoznania według właściwości Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumenty wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2). Oznacza to, że możliwość rozpoznania sprawy przez sąd administracyjny istnieje dopiero wówczas, gdy strona wyczerpie przysługujące jej środki zaskarżenia. Wniesiona przez B. J. skarga, przekazana przez Sąd Apelacyjny – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w W., wyrokiem z dnia [...] lutego 2011 r., sygn. akt [...], dotyczy decyzji Dyrektora Zakładu Emerytalno-Rentowego MSWiA z dnia [...] czerwca 2009 r. nr [...], mocą której organ, działając na podstawie art. 32 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (Dz. U. z 2004 r. Nr 8, poz. 67 ze zm.), odmówił przyznania prawa do równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego. Zauważyć jednak należy, że zaskarżona decyzja z dnia [...] czerwca 2009 r. jest decyzją pierwszoinstancyjną. Skarżący w przypadku niezadowolenia z decyzji, mógł wyrazić swoją dezaprobatę, kierując odwołanie do właściwego organu odwoławczego, zgodnie z art. 127 § 1 i § 2 kpa. Tymczasem skarżący nie wniósł takiego odwołania, kierując jedynie, zgodnie z nieprawidłowym pouczeniem organu, odwołanie do sądu powszechnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wskazuje jednocześnie, że stosownie do treści art. 112 kpa, błędne pouczenie w decyzji co do prawa odwołania albo wniesienia powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia. W tej sytuacji okoliczność błędnego pouczenia o możliwości wniesienia odwołania do sądu powszechnego może stanowić uzasadnienie wniosku o przywrócenie terminu do złożenia odwołania do właściwego organu wyższego stopnia. Mając na uwadze, iż skarga na decyzję organu pierwszej instancji, skierowana do Sądu jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 1 i § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.