II SA/Wa 1072/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Kwiecińska, Sędzia WSA Anna Mierzejewska, Sędzia WSA Joanna Kube (spr.), Protokolant Milada Wiśniewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 września 2006 r. sprawy ze skargi D. M. na decyzję Ministra Edukacji i Nauki z dnia [...] marca 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy nadania stopnia nauczyciela dyplomowanego -oddala skargę- D. M. – psycholog w Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej w W. pismem z dnia 29 czerwca 2005 r. złożyła wniosek do [...] Kuratora Oświaty o podjęcie postępowania kwalifikacyjnego na stopień nauczyciela dyplomowanego. Minister Edukacji Narodowej i Sportu decyzją z dnia [...] marca 2006 r. nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa w związku z art. 9 b ust. 7 pkt 3 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. – Karta Nauczyciela (Dz. U. z 2003 r. , Nr 118, poz. 1112 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania, utrzymał w mocy decyzję [...] Kuratora Oświaty z dnia [...] września 2005 r. nr [...] o odmowie nadania D. M. stopnia nauczyciela dyplomowanego. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że zgodnie z art. 9b ust. 1 pkt 3 w związku z art. 9 ust. 1 pkt 1 oraz ust. 1 a-3 ustawy – Karta Nauczyciela warunkiem nadania stopnia nauczyciela dyplomowanego nauczycielowi zatrudnionemu w szkole jest spełnienie wymagań kwalifikacyjnych, odbycie stażu zakończonego pozytywną oceną dorobku zawodowego oraz uzyskanie akceptacji komisji kwalifikacyjnej po dokonaniu analizy dorobku zawodowego nauczyciela i przeprowadzonej rozmowie. Organ wskazał, że D. M. legitymuje się dyplomem ukończenia wyższych studiów magisterskich w zakresie psychologii z 1986 r. W okresie od 1 września 2002 r. do 31 maja 2005 r. odbyła staż na stopień nauczyciela dyplomowanego i w dniu 20 czerwca 2005 r. otrzymała pozytywną ocenę dorobku zawodowego. W wyniku postępowania kwalifikacyjnego, przeprowadzonego przez Komisję Kwalifikacyjną powołaną przez [...] Kuratora Oświaty, D. M. w dniu [...] sierpnia 2005 r. nie uzyskała akceptacji Komisji Kwalifikacyjnej. Minister wyjaśnił, że obowiązujący stan prawny nie daje organowi odwoławczemu podstaw do weryfikowania oceny spełnienia wymagań na stopień nauczyciela dyplomowanego dokonanej przez Komisję Kwalifikacyjną. Minister wskazał, że w toku prowadzonego postępowania odwoławczego od tej decyzji podjęto działania nadzorcze w trybie art. 9 h ust. 1 pkt 2 powołanej ustawy i nie stwierdzono naruszenia przepisów prawa. Zdaniem organu odwoławczego, postępowanie kwalifikacyjne przeprowadzone przez Komisję Kwalifikacyjną przy [...] Kuratorze Oświaty było zgodne z przepisami rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 1 grudnia 2004 r. w sprawie uzyskiwania stopni awansu zawodowego przez nauczycieli (Dz. U. Nr 260, poz. 2593). Komisja dokonała oceny spełnienia przez D. M. wymagań niezbędnych do uzyskania stopnia nauczyciela dyplomowanego określonych w powołanym rozporządzeniu na podstawie dokumentacji spełniającej wymogi formalne, w obecności wymaganego kworum do podejmowania rozstrzygnięć oraz przeprowadziła rozmowę, podczas której wnioskodawczyni odpowiadała na pytania członków Komisji, dotyczące wpływu działań z zadań realizowanych w okresie stażu na podniesienie jakości pracy szkoły, w której odbywała staż. Każdy z członków Komisji ocenił spełnienie wymagań niezbędnych do uzyskania stopnia nauczyciela dyplomowanego, określonych w § 8 ust. 2 tego rozporządzenia. W wyniku tej oceny wnioskodawczyni otrzymała 5 na 10 możliwych do uzyskania punktów. Na podstawie § 13 ust. 4 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 1 grudnia 2004 r. Komisja Kwalifikacyjna orzekła o niewydaniu akceptacji na stopień nauczyciela dyplomowanego z powodu nieuzyskania średniej arytmetycznej punktów, co najmniej 7. Zwrócono uwagę, że uzasadnienie punktacji zawiera protokół z przebiegu prac Komisji. W skardze do Sądu D. M. wniosła o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji lub o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz utrzymanej nią w mocy decyzji I instancji i przeprowadzenie ponownego postępowania przed Komisją Kwalifikacyjną. Skarżąca zarzuciła zaskarżonej decyzji naruszenie: • art. 9b ust. 1 pkt 3 ustawy - Karta Nauczyciela poprzez niedostateczne uwzględnienie i błędną ocenę materiału dowodowego - załączników do jej wniosku z dnia 29 czerwca 2005 r., • § 8 ust. 2 pkt 1, 2, 3, 4a,b,e,f oraz pkt 5 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 1 grudnia 2004 r. w sprawie uzyskiwania stopni awansu zawodowego przez nauczycieli, poprzez niedostateczne i sprzeczne z treścią i zawartością materiału dowodowego uwzględnienie dowodów realizacji zadań, • § 9 i 11 powołanego wyżej rozporządzenia przez bezpodstawną dyskwalifikację załączonej dokumentacji, • § 12 ust. 1 i 2 tego rozporządzenia poprzez wadliwe przeprowadzenie rozmowy kwalifikacyjnej przed Komisją, co skutkowało zaniżeniem punktacji, • § 13 ust. 1 i 2 tych przepisów poprzez wadliwe zastosowanie kryteriów, co do wymagań kwalifikacyjnych, co również miało wpływ na obniżenie przyznanej jej punktacji, • przepisów art. 7, 8, 9, 10 § 1, 75, 7, 80, 107 § 3 kpa. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Odnosząc się do zarzutów skargi podniesiono, że w protokole z przebiegu pracy Komisji Kwalifikacyjnej szczegółowo uzasadniono punktację, odnosząc się do stopnia spełnienia przez D. M. poszczególnych wymagań niezbędnych do uzyskania stopnia nauczyciela dyplomowanego. Podano, że organ pismem z dnia [...] września 2005 r. poinformował skarżącą o przysługujących jej uprawnieniach na podstawie art. 10 § 1 kpa. Wnioskodawczyni skorzystała z tej możliwości i pismem z dnia 16 września 2005 r. złożyła wyjaśnienia w przedmiotowej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W świetle art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym stosownie do § 2 ust. 1 powołanej ustawy, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji, Sąd nie stwierdził, aby organy podejmujące w badanej sprawie rozstrzygnięcie, dopuściły się naruszenia prawa materialnego, ewentualnie przepisów postępowania administracyjnego w stopniu, w jakim mogłoby to mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Istota sprawy sprowadza się do wyjaśnienia, czy skarżąca w dacie wydania decyzji ostatecznej spełniała warunki do nadania jej stopnia awansu zawodowego nauczyciela dyplomowanego. W świetle art. 9b ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 9 ust. 1 pkt 1 oraz ust. 1a - 3 ustawy – Karta Nauczyciela warunkiem nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela dyplomowanego jest: posiadanie wymaganych kwalifikacji, odbycie stażu zakończonego pozytywną oceną dorobku zawodowego oraz uzyskanie akceptacji komisji kwalifikacyjnej. Organy orzekające w tej sprawie uznały, iż skarżąca nie spełniła jednego z warunków do ubiegania się o nadanie jej stopnia awansu zawodowego nauczyciela dyplomowanego, gdyż nie uzyskała akceptacji komisji kwalifikacyjnej. Zarzuty skargi sprowadzają się do twierdzenia, że organ wadliwie wydał decyzję odmawiającą nadania jej stopnia nauczyciela dyplomowanego, ponieważ załączona przez skarżącą do wniosku dokumentacja świadczy o tym, że spełnia wszystkie wymagania określone w rozporządzeniu Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 1 grudnia 2004 r. w sprawie uzyskiwania stopni awansu zawodowego przez nauczycieli. Wskazuje bowiem, że jako nauczyciel mianowany ubiegający się o awans na stopień nauczyciela dyplomowanego w okresie odbywania stażu podejmowała działania mające na celu doskonalenie warsztatu i metod pracy, uczestniczyła w realizacji zadań wykraczających poza wykonywane obowiązki służbowe i uczestniczyła w różnych formach doskonalenia, służących własnemu rozwojowi oraz podniesieniu poziomu pracy szkoły, w której jest zatrudniona. Skarżąca na dowód tego przedstawiła argumentację zaczerpniętą z przedstawionej dokumentacji. W sprawie jest bezsporne, iż Komisja Kwalifikacyjna powołana na mocy art. 9g ust. 3 ustawy – Karta Nauczyciela przez [...] Kuratora Oświaty w dniu 3 sierpnia 2005 r. rozpatrzyła wniosek wraz z załączoną dokumentacją i nie wydała zaświadczenia o akceptacji, o którym stanowi przepis § 13 ust. 4 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 1 grudnia 2004 r. w sprawie uzyskiwania stopni awansu zawodowego przez nauczycieli. Skarżąca nie uzyskała, bowiem wymaganej średniej arytmetycznej punktów, co najmniej 7 według skali od 0 do 10. Otrzymała bowiem średnią arytmetyczną punktów 5. Organy orzekające w tej sprawie prawidłowo uznały więc, iż skarżąca nie spełniła jednego z warunków do ubiegania się o nadanie jej stopnia awansu zawodowego nauczyciela dyplomowanego z powodu nieuzyskania akceptacji komisji kwalifikacyjnej. Należy stwierdzić, że zarówno przepisy ustawy - Karta Nauczyciela, jak i powołanego rozporządzenia nie zawierają uregulowania umożliwiającego zmianę oceny Komisji Kwalifikacyjnej. W art. 9h ust. 1 i 2 ustawy - Karta Nauczyciela, ustawodawca powierzył organom wymienionym w przepisie jedynie nadzór nad czynnościami podejmowanymi w postępowaniu o nadanie nauczycielowi stopnia awansu zawodowego. W ramach tego nadzoru organ sprawujący nadzór pedagogiczny lub właściwy minister w przypadku ujawnienia, że czynności podjęte zostały z naruszeniem prawa, stwierdza w drodze decyzji administracyjnej jej nieważność. Sytuacja taka w rozpoznawanej sprawie nie została jednak wykazana. Również Sąd kontrolując legalność zaskarżonej decyzji nie dostrzegł w działaniach Komisji Kwalifikacyjnej naruszeń procedury określonej w rozporządzeniu z dnia 1 grudnia 2004 r., które by upoważniały uprawnione organy do skorzystania z uprawnień nadzorczych. Komisja kwalifikacyjna nie jest organem administracji. Jako ciało opiniodawcze wyraża jedynie swoje zdanie w kwestii awansu zawodowego nauczyciela, to zaś – jako jeden z warunków – wpływa na decyzję w przedmiocie awansu zawodowego nauczyciela dyplomowanego. Prace tej komisji nie podlegają, zatem procedurze administracyjnej, co w konsekwencji oznacza, że przedstawione przez skarżącą zarzuty w tym zakresie należało uznać za bezpodstawne. Skoro zarzuty te nie mogły być wzięte pod uwagę, toteż niecelowe jest ustosunkowanie się do nich. Okoliczność, że skarżąca nie zgadza się z uzasadnieniem oceny Komisji, nie stanowi podstawy do uznania, iż działania Komisji były niezgodne z prawem (por. wyrok NSA z dnia 14 marca 2006 r. sygn. akt I OSK 944/05 niepublikowany). W tym stanie rzeczy, na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), należało orzec jak w sentencji wyroku.