II SA/Wa 1072/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Janusz Walawski (sprawozdawca), Sędziowie WSA Adam Lipiński, Ewa Pisula-Dąbrowska, Protokolant specjalista Marek Kozłowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 listopada 2016 r. sprawy ze skargi kasacyjnej M. G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 stycznia 2016 r. sygn. akt II SA/Wa 1072/15 dotyczącego sprawy ze skargi M. G. na rozkaz personalny Komendanta [...] Policji z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie obniżenia dodatku służbowego 1. uchyla zaskarżony wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 stycznia 2016 r. sygn. akt II SA/Wa 1072/15; 2. uchyla zaskarżony rozkaz personalny Komendanta [...] Policji z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] oraz utrzymany nim w mocy rozkaz personalny Komendanta Powiatowego Policji w [...] z dnia [...] marca 2015 r. nr [...]. Komendant Powiatowy Policji w P., działając na podstawie art. 6f i art. 104 ust. 3 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2011 r. Nr 287, poz. 1687 z późn. zm.) oraz § 9 ust. 5 w zw. z § 8 ust. 8 pkt 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 6 grudnia 2001 r. w sprawie szczegółowych zasad otrzymywania i wysokości uposażenia zasadniczego policjantów, dodatków do uposażenia oraz ustalania wysługi lat, od której jest uzależniony wzrost uposażenia zasadniczego (Dz. U. Nr 152, poz. 1732 z późn. zm.), w dniu [...] marca 2015 r. wydał rozkaz personalny nr [...], którym z dniem [...] marca 2015 r. obniżył M. G. dodatek służbowy o 20% otrzymywanej stawki. Na podstawie art. 108 § 1 Kpa rozkazowi nadano rygor natychmiastowej wykonalności. Komendant [...] Policji na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 127 § 2 Kpa, rozkazem personalnym z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] utrzymał w mocy rozkaz personalny organu pierwszej instancji. Organ odwoławczy w uzasadnieniu rozkazu podał, że Komendant [...] Policji orzeczeniem z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...] utrzymał w mocy orzeczenie nr [...] Komendanta Powiatowego Policji w P. z dnia [...] stycznia 2015 r. o ukaraniu M. G. karą dyscyplinarną nagany. Komendant wyjaśnił, że rozstrzygnięcie w sprawie obniżenia dodatku służbowego o 20% otrzymywanej stawki, wobec zaistnienia przesłanek wymienionych w przepisie § 9 ust. 5 w zw. z § 8 ust. 8 pkt 1 ww. rozporządzenia ma charakter obligatoryjny. Wysokość jego obniżenia mieści się w granicach powołanych przepisów tegoż rozporządzenia i nastąpiło na wniosek Komendanta Komisariatu Policji w R.. Rygor natychmiastowej wykonalności nadano z uwagi na interes społeczny, tożsamy z interesem służby, przejawiającym się koniecznością niezwłocznego dostosowania otrzymywanej przez policjanta kwoty dodatku służbowego do wymogów określonych przepisami prawa. Odnosząc się do podnoszonej w odwołaniu kwestii związanej z wniesieniem do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargi na orzeczenie dyscyplinarne, w ocenie organu, nie miało wpływu na podjęte rozstrzygnięcie. Wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania prawomocnego orzeczenia dyscyplinarnego, a co za tym idzie innych, związanych z nim konsekwencji prawnych. M. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na rozkaz personalny organu odwoławczego, w której podał, że w tym Sądzie będzie rozpatrzona jego skarga na orzeczenie dyscyplinarne, a w przypadku jej pozytywnego rozpoznania będzie domagał się zwrotu obniżonego dodatku służbowego wraz z odsetkami. Komendant [...] Policji w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonego rozkazu personalnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 12 stycznia 2016 r. sygn. akt II SA/Wa 1072/15 oddalił skargę M. G. na rozkaz personalny Komendanta [...] Policji z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie obniżenia dodatku służbowego o 20% otrzymywanej stawki. Sąd w uzasadnieniu wyroku podał m. in., że na dzień wydania zaskarżonego rozkazu personalnego w obrocie prawnym pozostawało ostateczne orzeczenie dyscyplinarne o ukaraniu skarżącego karą dyscyplinarną nagany. Oznaczało to, że organ miał obowiązek i prawo rozstrzygnąć sprawę obniżenia wysokości dodatku służbowego, bez potrzeby oczekiwania na rozstrzygnięcie przez Sąd sprawy ze skargi skarżącego na orzeczenie dyscyplinarne. Nadanie zaskarżonemu rozkazowi rygoru natychmiastowej wykonalności było uzasadnione, gdyż organy zobowiązane są do działania w terminach wynikających z Kpa, a ponadto chodzi również o racjonalne dysponowanie środkami budżetowymi. Sąd podał również, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 11 września 2015 r., sygn. akt II SA/Wa 672/15 uchylił zaskarżone i utrzymane nim w mocy orzeczenie organu pierwszej instancji w przedmiocie wymierzenia skarżącemu kary dyscyplinarnej nagany. Okoliczność ta była znana Sądowi w dniu rozpoznawania niniejszej sprawy, jednakże nie mogła mieć ona wpływu na ocenę zaskarżonego rozkazu personalnego, gdyż w dacie jego wydania wyroku z dnia 11 września 2015 r. nie było jeszcze w obrocie prawnym. Skarżący reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę kasacyjną od wyroku tego Sądu z dnia 12 stycznia 2016 r. sygn. akt 1072/15. Pełnomocnik skarżącego w skardze kasacyjnej zarzucił, że powyższy wyrok został wydany z naruszeniem art. 145 § 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) w zw. z art. 145 § 1 pkt 8 Kpa, polegające na nieuchyleniu przez Sąd rozkazu personalnego Komendanta [....] Policji z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...], pomimo stwierdzenia, że zaistniała przesłanka wskazana w tym przepisie, która to przesłanka polegała na uchyleniu orzeczenia Komendanta [...] Policji z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...] wraz z utrzymanym w nim mocy orzeczeniem organu pierwszej instancji – na mocy wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 września 2015 r. sygn. akt 672/15. Pełnomocnik skarżącego wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 179a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. r – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), jeżeli przed przedstawieniem skargi kasacyjnej Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu wojewódzki sąd administracyjny stwierdzi, że w sprawie zachodzi nieważność postępowania albo podstawy skargi kasacyjnej są oczywiście usprawiedliwione, uchyla zaskarżony wyrok lub postanowienie rozstrzygając na wniosek strony także o zwrocie kosztów postępowania kasacyjnego i na tym samym posiedzeniu ponownie rozpoznaje sprawę. Od wydanego orzeczenia przysługuje skarga kasacyjna. Powyżej przytoczony przepis wprowadza wyjątek od zasady dewolutywności skargi kasacyjnej i został wprowadzony przez ustawodawcę w związku z realizacją zasady ekonomiki procesowej. W ocenie Sądu zaistniała konieczność zastosowania powołanego przepisu, gdyż podstawy skargi kasacyjnej są oczywiście usprawiedliwione. Zgodnie z treścią art. 145 § 1 pkt 1 lit. b ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. Zgodnie natomiast z treścią art. 145 § 1 pkt 8 Kpa, w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które zostało następnie uchylone lub zmienione. Aby móc mówić o związku między decyzjami, o których stanowi powyżej przytoczony przepis, należy wykazać, że są one od siebie zależne, a więc jedna decyzja stanowi podstawę wydania drugiej, przy czym wydanie tej drugiej decyzji nie będzie możliwe bez wcześniejszego wydania decyzji pierwszej. Sformułowanie użyte przez ustawodawcę w art. 145 § 1 pkt 8 Kpa należy rozumieć szeroko, jako związek pomiędzy decyzjami bądź decyzjami i orzeczeniem sądu administracyjnego. W rozpoznawanej sprawie nie ulega wątpliwości, że pomiędzy ostatecznym orzeczeniem dyscyplinarnym Komendanta [...] Policji z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...], które zostało następnie uchylone prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 września 2015 r. sygn. akt II SA/Wa 672/15, a rozkazem personalnym tego organu z dni [...] kwietnia 2015 r. nr [...] o obniżeniu skarżącemu dodatku służbowego powyżej określony związek zachodzi. Zaskarżony w niniejszej sprawie rozkaz personalny o obniżeniu skarżącemu dodatku służbowego był wydany z uwagi na ukaranie skarżącego karą dyscyplinarną, stąd też uchylenie orzeczenia dyscyplinarnego stanowi podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego zaskarżonym rozkazem personalnym – na podstawie art. 145 § 1 pkt 8 Kpa. Organ rozpatrując ponownie sprawę zobowiązany jest dokonać ponownej oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego, a w szczególności jego oceny związanej ze zmianą stanu faktycznego sprawy spowodowanego orzeczeniem Komendanta Powiatowego Policji w P. z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...] i dalszych podejmowanych przez skarżącego i organ związanych tym czynności proceduralnych, które są znane Sądowi z urzędu. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 179a i art. 145 § 1 pkt 1 lit. b ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji wyroku.