II SA/Wa 1076/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Fronczyk po rozpoznaniu w dniu 7 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] maja 2010 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji w części przyznającej dodatek za długoletnią służbę wojskową w wysokości [...] % należnego uposażenia zasadniczego postanawia odrzucić skargę. Decyzją z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] Minister Obrony Narodowej, działając na podstawie art. 156 § 1 pkt 2, art. 157 § 1 oraz art. 158 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t. j.: Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), stwierdził z urzędu nieważność decyzji Dowódcy Sił Powietrznych z dnia [...] października 2005 r. nr [...] w części przyznającej [...] A. K. z dniem [...] stycznia 2006 r. dodatek za długoletnią służbę wojskową w wysokości [...] % należnego uposażenia zasadniczego. Decyzja ta została doręczona stronie w dniu [...] marca 2010 r. W dniu [...] marca 2010 r. pełnomocnik strony – radca prawny J. K., załączając stosowne pełnomocnictwo, zwrócił się do Ministra Obrony Narodowej z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Decyzją z dnia [...] maja 2010 r. nr [...] Minister Obrony Narodowej, mając za podstawę art. 127 § 3 oraz art. 138 § 1 pkt 1 kpa, utrzymał zaskarżoną decyzję z dnia [...] lutego 2010 r. w mocy, nie znajdując podstaw do uwzględnienia wniosku. Decyzja ta została doręczona wyłącznie A. K. (w dniu [...] czerwca 2010 r.). W dniu [...] czerwca 2010 r. (data stempla pocztowego) A. K., reprezentowany przez pełnomocnika – radcę prawnego J. K., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na ww. decyzję Ministra Obrony Narodowej, zarzucając organowi m.in. naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia, poprzez niewłaściwe zastosowanie art. 32 w związku z art. 40 § 2 kpa, tj. doręczenie zaskarżonej decyzji osobiście skarżącemu, nie zaś ustanowionemu w sprawie pełnomocnikowi. W odpowiedzi na skargę Minister Obrony Narodowej wniósł o jej oddalenie, przytaczając w uzasadnieniu swego stanowiska procesowego argumentację, jakiej użył w zaskarżonej decyzji. Stwierdził ponadto, iż fakt doręczenia decyzji z dnia [...] maja 2010 r. A. K., a nie jego pełnomocnikowi, nie wywołał dla strony żadnych negatywnych skutków. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Przedmiotem skargi do sądu administracyjnego może być zatem wyłącznie taka decyzja administracyjna, która weszła do obrotu prawnego. W postępowaniu administracyjnym strona może działać przez pełnomocnika (art. 32 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego – t. j.: Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) i wówczas – zgodnie z zasadą oficjalności doręczeń – wszelkie pisma procesowe, w tym również decyzje administracyjne, organ administracji publicznej prowadzący postępowanie ma obowiązek doręczać pełnomocnikowi strony (art. 40 § 2 kpa). Od momentu doręczenia organowi pełnomocnictwa (w niniejszej sprawie zostało ono złożone wraz z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy), pełnomocnik powinien być zatem zawiadamiany o wszystkich czynnościach w sprawie i to do niego powinny być kierowane wszelkie pisma, których adresatem jest strona postępowania. Od chwili ustanowienia pełnomocnika strona działa bowiem za jego pośrednictwem z wszelkimi skutkami prawnymi odnoszącymi się do strony. Przepis art. 40 § 2 kpa nie dopuszcza żadnych wyjątków odnośnie doręczeń pism w takim przypadku. Oznacza to, iż doręczenie pisma stronie w sytuacji, gdy ustanowiła ona pełnomocnika, jest bezskuteczne i nie wywołuje skutków prawnych, a przede wszystkim nie jest zdarzeniem, od którego rozpoczyna swój bieg termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Opisana sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie. Bezsporne jest bowiem, iż w momencie przesłania skarżącemu zaskarżonej decyzji Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] maja 2010 r. nr [...], w postępowaniu administracyjnym był już ustanowiony pełnomocnik strony – radca prawny J. K. W treści pełnomocnictwa z dnia [...] marca 2010 r. skarżący jednoznacznie wskazał osobę pełnomocnika, a pełnomocnictwo to nie zostało cofnięte. Z akt sprawy wynika jednak, iż Minister Obrony Narodowej doręczył zaskarżoną decyzję wyłącznie skarżącemu. Doręczenie nastąpiło zatem z pominięciem osoby działającego w postępowaniu pełnomocnika strony, co skutkuje tym, iż decyzja ta nie weszła do obrotu prawnego. Skoro zatem skarga została wniesiona od decyzji, która nie weszła do obrotu prawnego, to tym samym – jako przedwczesna – podlega odrzuceniu. Jednocześnie podkreślenia wymaga, iż organ obowiązany będzie dokonać prawidłowego doręczenia decyzji z dnia [...] maja 2010 r. nr [...], biorąc pod uwagę poczynione przez Sąd uwagi, co otworzy dopiero stronie bieg terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego (w terminie 30 dni od dnia prawidłowego doręczenia tej decyzji). Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.