II SA/Wa 1084/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA - Iwona Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 3 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. B. na decyzję Szefa Służby Kontrwywiadu Wojskowego z dnia [...] kwietnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia z zajmowanego stanowiska służbowego postanawia odrzucić skargę Szef Służby Kontrwywiadu Wojskowego decyzją z dnia [...] lutego 2008 r. nr [...] zwolnił L. B. z zajmowanego stanowiska służbowego z dniem [...] marca 2008 r. W wyniku rozpatrzenia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy Szef Służby Kontrwywiadu Wojskowego decyzją z dnia [...] kwietnia 2008 r. nr [...] uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej terminu zwolnienia z zajmowanego stanowiska - ustalając datę zwolnienia na dzień doręczenia decyzji nr [...]. Jednocześnie Minister Obrony Narodowej decyzją z dnia [...] kwietnia 2008 r. przeniósł L. B. z dniem [...] kwietnia 2008 r. do rezerwy kadrowej wyznaczając okres pozostawania w rezerwie kadrowej od dnia [...] kwietnia do [...] października 2008 r. W dniu [...] lipca 2008 r. L. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Szefa Służby Kontrwywiadu Wojskowego z dnia [...] kwietnia 2008 r. nr [...] wnosząc o stwierdzenie jej nieważności. W uzasadnieniu wskazał, iż Szef Służby Kontrwywiadu Wojskowego nie jest organem uprawnionym do określenia potrzeb Sił Zbrojnych RP, bowiem kompetencja ta jest zastrzeżona dla Ministra Obrony Narodowej. W odpowiedzi na skargę Szef Służby Kontrwywiadu Wojskowego wniósł o jej odrzucenie, gdyż zgodnie z treścią art. 8 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. Nr 179, poz. 1750 z późn. zm.) skarga do sądu administracyjnego nie może być wniesiona w sprawach wyznaczenia, przeniesienia i zwolnienia ze stanowiska służbowego oraz przeniesienia do rezerwy kadrowej lub do dyspozycji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W pierwszej kolejności Sąd obowiązany jest zbadać, czy zaskarżony akt podlega jego kontroli. Dokonując tego rodzaju ustalenia nie można poprzestać na zbadaniu, czy zaskarżony akt mieści się w katalogu aktów i czynności wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1- 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), lecz należy również uwzględnić regulacje szczególne, na mocy których kognicja sądowo-administracyjna została wyłączona. Zgodnie z art. 49 ust. 1 ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. o Służbie Kontrwywiadu Wojskowego oraz Służbie Wywiadu Wojskowego (Dz. U. Nr 104, poz. 709) żołnierzy zawodowych wyznaczają i zwalniają ze stanowisk służbowych Szefowie SKW i SWW 2 na zasadach i w trybie określonym w ustawie z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych. Z kolei art. 8 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. Nr 179, poz. 1750 z póżn. zm.) stanowi, iż skarga do sądu administracyjnego nie może być wniesiona na decyzje w sprawach wyznaczenia, przeniesienia i zwolnienia ze stanowiska służbowego oraz przeniesienia do rezerwy kadrowej lub do dyspozycji. Wyłączenie przewidziane w art. 8 ust. 2 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, przesądza o niedopuszczalności skargi wnoszonej na wszystkie decyzje wydawane w zakresie określonym tym przepisem. Rozważając kwestię dopuszczalności skargi na decyzję w przedmiocie zwolnienia ze stanowiska służbowego, Sąd musi ustalić, czy przedmiotem skargi nie jest podlegające kontroli sądowo - administracyjnej rozstrzygnięcie o należnym żołnierzowi zawodowemu uposażeniu. W rozpatrywanej sprawie przedmiot postępowania administracyjnego, poddanego kontroli Sądu nie dotyczył rozstrzygnięcia o uposażeniu należnym żołnierzowi zwalnianemu z zajmowanego stanowiska, sama zaś problematyka zwalniania żołnierza ze stanowiska służbowego wyłączona została przez ustawodawcę spod kontroli sądowo - administracyjnej. W takiej sytuacji skarga L. B., jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ww. ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł, jak w sentencji. 3