II SA/Wa 1088/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Kołodziej (spr.) Sędziowie WSA Anna Mierzejewska Janusz Walawski po rozpoznaniu w dniu 6 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym odwołania D. S. od zarządzenia z dnia 28 sierpnia 2014 r. o sygn. akt II SA/Wa 1088/13 o odmowie sprostowania protokołu rozprawy z dnia 2 lipca 2014 r. w sprawie ze skargi D. S. na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia informacji publicznej postanawia: oddalić odwołanie Wyrokiem z dnia 2 lipca 2014 r. wydanym w sprawie o sygn. akt II SA/Wa 1088/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę D. S. na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia informacji publicznej. Pismem z dnia 25 lipca 2014 r. D. S. zażądał sprostowania protokołu rozprawy z dnia 2 lipca 2014 r. Zarządzeniem Sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 sierpnia 2014 r. o sygn. akt II SA/Wa 1088/13 odmówiono sprostowania protokołu rozprawy. D. S. wniósł odwołanie od ww. zarządzenia. W treści odwołania stwierdził, że w czasie posiedzenia w dniu 2 lipca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie dopuścił się uchybień przepisom postępowania, polegającym na niezapisaniu do protokołu rozprawy znacznej części jego wypowiedzi. Pominięte stwierdzenia wskazywały na podstawy faktyczne wniosku o wydanie przez Sąd postanowienia w trybie art. 155 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, doszło więc do naruszenia art. 101 § 1 pkt 2 ppsa. W protokole rozprawy z dnia 2 lipca 2014 r. nie zostało zapisane stwierdzenie skarżącego że – "w skardze z dnia 18 marca 2012 r. Pan S. zwrócił się do Ministerstwa Finansów z następującym pytaniem: "dlaczego nie doszło do żądania wykonania egzekucji w 2008 r. tylko w 2011r.?"". Nie zamieszczono także stwierdzenia że - "w tym przypadku chodziło o to, że wniosek o dochodzenie należności w sprawie Pana S., przesłany przez administrację niemiecką, wpłynął do Ministra Finansów w maju 2008 r., a został wszczęty przez Ministra Finansów dopiero w sierpniu 2011 r., pomimo to, że zgodnie z art. 66za § 4 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - w obowiązującym w tamtym czasie brzmieniu - wniosek ten powinien zostać wszczęty w terminie 3 miesięcy od dnia jego wpływu do Ministra Finansów, co w szczególności oznacza, że w terminie 3 miesięcy wniosek ten powinien zostać merytorycznie załatwiony poprzez przekazanie przez Ministra Finansów do właściwego naczelnika urzędu skarbowego, wystawionego na Pana S. tytułu wykonawczego. Ponadto - zdaniem skarżącego - nie zapisano w protokole rozprawy, stwierdzenia, że "Minister Finansów w ramach sprawy dostarczył do WSA m in. odpowiedź na skargę Pana S. z dnia 18 marca 2012 r. oraz że Wojewódzki Sąd Administracyjny w szczególności jest obecnie w stanie ocenić, czy informacje udzielone Panu S. przez Ministra Finansów na jego zacytowane wcześniej pytanie odpowiadają wspomnianemu przepisowi art. 66 za § 4 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - przy czym jeśli nie odpowiadają one temu przepisowi, to oznaczać to będzie stanowiące przestępstwo nieudostępnienie Panu S. ze strony Ministra Finansów informacji publicznych. D. S. nadmienił także, że w żądaniu które wniósł w dniu 25 lipca 2014 r. wezwał do sprostowania protokołu rozprawy w sposób odpowiadający rzeczywistemu przebiegowi tego posiedzenia, z uwzględnieniem przytoczonych w tym żądaniu informacji oraz jego stwierdzeń i stwierdzeń Sądu. Zdaniem D. S. sprostowanie w swoim zakresie powinno objąć wykreślenie z protokołu rozprawy zdania: "Skarżący podaje, że Wydział [...] Ministerstwa Finansów opieszale rozpatrywał wniosek z Niemiec o pomoc w egzekucji należności pieniężnych" i umieszczenie po tym wykreślonym zdaniu przytoczonych wyżej stwierdzeń - z zaznaczeniem, że pierwotnie nie zostały one zapisane do protokołu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Zdaniem skarżącego, po znajdującym się w ww. protokole rozprawy zdaniu: "Przewodniczący zwraca skarżącemu uwagę, że podawane argumenty na poparcie wniosku o wydanie postanowienia w trybie art. 155 ppsa nie mają związku z przedmiotem niniejszej sprawy", powinno zostać umieszczone stwierdzenie - "wniosek o wydanie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowienia w trybie art. 155 ppsa ma związek ze sprawą, ponieważ dotyczy korespondencji pomiędzy Ministrem Finansów a Panem S. - w tym odpowiedzi Ministra Finansów na jego skargę z dnia 18 marca 2012 r - o dostarczenie, której skarżący występował we wniosku z dnia 12 listopada 2012 r. o udostępnienie informacji publicznej" - z zaznaczeniem, że pierwotnie nie zostało ono zapisane do protokołu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny . Następnie zdaniem – D. S.-, po wyżej zacytowanym stwierdzeniu w protokole rozprawy z dnia 2 lipca 2014 r. powinno znaleźć się zdanie, zgodnie z którym przewodniczący informuje o tym, że zaraz odbierze skarżącemu głos - z zaznaczeniem, że pierwotnie nie zostało ono zapisane do protokołu. Następnie, w treści protokołu: zdanie zaczynające się od słów "W tym miejscu skarżący wnosi o wpisanie zastrzeżeń do protokołu ...", powinno otrzymać brzmienie: "W tym miejscu skarżący zwraca uwagę Sądu na uchybienia przepisom postępowania i wnosi o wpisanie zastrzeżeń do protokołu, że co najmniej znaczna część wskazanych przez niego podstaw faktycznych jego wniosku o wydanie przez Sąd postanowienia w trybie art. 155 ppsa nie została zapisana do protokołu.". Dalsza treść ww. protokołu rozprawy, tj. począwszy od zdania: "Pełnomocnik organu wnosi i wywodzi jak w odpowiedzi na skargę.", aż do końca tego protokołu, zdaniem skarżącego nie wymaga sprostowania. Skarżący podkreślił, że w treść protokołu rozprawy z posiedzenia w dniu 2 lipca 2014 r. w obecnym brzmieniu nie odpowiada rzeczywistemu przebiegowi posiedzenia dlatego, że nie zawiera istotnych merytorycznie stwierdzeń, wypowiedzianych w trakcie tego posiedzenia, wskazujących podstawy faktyczne wniosku o wydanie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowienia w trybie art. 155 ppsa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W myśl art. 103 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej ppsa, strony mogą żądać sprostowania lub uzupełnienia protokołu na następnym posiedzeniu, nie później jednak niż w terminie trzydziestu dni od dnia posiedzenia, z którego sporządzono protokół. Od zarządzenia przewodniczącego strony mogą odwołać się do sądu w terminie siedmiu dni od doręczenia im zarządzenia. Sprostowanie oznacza zmianę treści dokonanego w protokole zapisu przez pominięcie, wykreślenie uzupełnienie lub zastąpienie istniejącego tekstu innym. (T Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska Komentarz do art. 103 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, LexisNexis). Przechodząc do oceny zasadności wniosku D. S. należy wyjaśnić, że w protokole rozprawy z dnia 2 lipca 2014 r. w sprawie o sygn. akt II SA/Wa 1088/13 zawarte zostały wszystkie konieczne elementy jakie nakazuje art. 101 § 1 ppsa. Przedmiotowy protokół zawiera zatem oznaczenie sądu, miejsca oraz datę posiedzenia, imiona i nazwiska sędziów, protokolanta, stron jak również obecnych na posiedzeniu pełnomocników oraz oznaczenie sprawy i wzmiankę co do jawności. W przedmiotowym protokole rozprawy, zapisany został również przebieg posiedzenia, w szczególności wnioski i twierdzenia stron. Zamieszczono również czynności stron mające znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. Wskazany protokół został również zgodnie z art. 101 § 2 podpisany przez przewodniczącego rozprawy oraz protokolanta. Treść protokołu rozprawy z dnia 2 lipca 2014 r. odpowiada wymogom stawianym w art. 101 § 1 ppsa, jest zupełna i kompletna oraz odzwierciedla przebieg posiedzenia Sądu. Należy – zdaniem Sądu orzekającego w niniejszej sprawie – przychylić się do panujących w orzecznictwie i literaturze poglądów, że protokół rozprawy nie służy odzwierciedleniu wszystkich oświadczeń i twierdzeń stron wypowiedzianych na rozprawie w dosłownym i szczegółowym ich brzmieniu. Zatem żądanie D. S. sprostowania protokołu przez zamieszczenie wszystkich uwag i stwierdzeń strony wypowiadanych na rozprawie w ich dosłownym brzmieniu, nie znajduje uzasadnienia (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 lutego 1970r., III CRN 323/69, Lex nr 6676, postanowienie NSA z dnia 14 lipca 2009r., I OSK 889/08, postanowienie NSA z dnia 17 lutego 2011r., I OSK 1706/10, Lex nr 783716, postanowienie NSA z dnia 13 kwietnia 2011r., II GZ 185/11, Lex nr 1081667). Stwierdzić należy, że protokół rozprawy z dnia 2 lipca 2014 r. sprawy o sygn. akt II SA/Wa 1088/13 został sporządzony prawidłowo i nie jest celowe jego prostowanie. W sposób zwięzły i czytelny przedstawia bowiem najistotniejsze wypowiedzi, wnioski i twierdzenia stron oraz czynności podejmowane na posiedzeniu z udziałem stron w nim uczestniczących. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 103 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji postanowienia.