II SA/Wa 1089/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bronisław Szydło (spr.), Sędziowie WSA Sławomir Antoniuk, Eugeniusz Wasilewski, Protokolant Marek Kozłowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 listopada 2009 r. sprawy ze skargi L. K. na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] czerwca 2009 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji oddala skargę II SA/Wa 1089/09 UZASADNIENIE Minister Obrony Narodowej decyzją z dnia [...] czerwca 2009r. nr [...] wydaną na postawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 3 KPA utrzymał w mocy swoją wcześniejszą decyzję z dnia [...] maja 2009r. nr [...] wydaną na podstawie art. 154 § 1 KPA odmawiającą uchylenia decyzji Dyrektora Departamentu Kadr i Szkolnictwa Wojskowego Ministerstwa Obrony Narodowej z dnia [...] grudnia 2002r.nr [...], wydaną na podstawie art. 78 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 czerwca 1970r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (tekst jednolity Dz.U. z 1997r. Nr 10, poz. 55 z późn. zm.) którą wypowiedziano [...] L. K. stosunek służbowy zawodowej służby wojskowej. W uzasadnieniu odmowy Minister Obrony Narodowej stwierdził, że nie zachodzą przesłanki wymienione w powołanym art. 154 § 1 KPA uzasadniające uchylenie powołanej decyzji Dyrektora Departamentu Kadr i Szkolnictwa Wojskowego MON. Zgodnie z treścią art. 154 § 1 KPA, decyzja ostateczna, na mocy której żadna ze stron nie nabyła prawa, może być w każdym czasie uchylona lub zmieniona przez organ administracji publicznej, który ją wydał lub przez organ wyższego stopnia jeżeli przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony. Zdaniem Ministra Obrony Narodowej decyzja Dyrektora Departamentu Kadr i Szkolnictwa Wojskowego MON wypowiadająca [...] L. K. stosunek zawodowej służby wojskowej nie jest decyzją, mocą której oficer ten nie nabył żadnych praw, a ponadto nie wykazał on swojego interesu uzasadniającego wzruszenie tej decyzji. Samo subiektywne poczucie krzywdy żywione przez niego, oraz rozczarowanie i żal wobec stanowiska organów wojskowych w przedmiocie wypowiedzenia mu stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej, nie stanowi przesłanki słusznego interesu strony, w rozumieniu art. 154 § 1 KPA. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie L. K. wnosił o uchylenie względnie stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji z dnia [...] maja 2009r., zaznaczając naruszenie norm prawa materialnego poprzez niewłaściwe zastosowanie art. 78 ust. 2 pkt 2 powołanej ustawy z dnia 30 czerwca 1970r,, o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, w związku z art. 154 KPA,, polegające na braku wykazania przez organ wojskowy tego, iż dla skarżącego poszukiwano stanowisko służbowe, a tym samym, iż nie istniała możliwość wyznaczenia skarżącego na inne stanowisko służbowe. Zarzucił także naruszenie art 7, art. 77 § 1, art. 80 KPA, polegające na braku wykazania i ustalenia, iż nie zaistniała żadna możliwość wyznaczenia skarżącego na inne stanowisko służbowe w strukturach Sił Zbrojnych RP, a tym samym, iż nie istniała sytuacja polegająca na rażącym naruszeniu art. 78 ust. 2 pkt 2. W odpowiedzi na skargę Minister Obrony Narodowej, powołując się na ustalony stan faktyczny, wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Na wstępie należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153 poz. 1269) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej. Innymi słowy sąd administracyjny sprawuje jedynie kontrolę legalności rozstrzygnięcia zapadłego w tym postępowaniu z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego. Rozpatrując skargę L. K. pod tym kątem, Sąd nie stwierdził, aby Minister Obrony Narodowej podejmując zaskarżoną decyzję o odmowie uchylenia w trybie art. 154 § 1 KPA, decyzji o wypowiedzeniu skarżącemu stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej, dopuścił się naruszenia prawa materialnego oraz przepisów postępowania administracyjnego w stopniu w jakim mogłoby to mieć wpływ na wynik sprawy. Podstawę prawną wydania zaskarżonych decyzji stanowi przepis art. 154 § 1 KPA. Z treści przepisu wynikają dwie przesłanki, które muszą być spełnione łącznie aby organ który wydał decyzję ostateczną lub organ wyższego stopnia, w każdym czasie może uchylić lub zmienić taką decyzję, a mianowicie: 1. na mocy tej decyzji żadna ze stron nie nabyła prawa 2. przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony. Żadna z przesłanek wynikających z art. 154 § 1 KPA, w niniejszej sprawie nie została spełniona. Sąd podziela słuszność stanowiska organu przyjętego w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, że decyzja o wypowiedzeniu skarżącemu stosunku zawodowej służby wojskowej, nie jest decyzją, na mocy której żadna ze stron nie nabyła prawa w rozumieniu art. 154 KPA. Ustalenie tego, że decyzja nie tworzy praw dla żadnej ze stron postępowania, wymaga zbadania treści rozstrzygnięcia, oraz stwierdzenia że z jego treści strony nie mogą wyciągnąć dla siebie żadnych korzyści prawnych, nie mogą ani wywieść uprawnień, ani też sprecyzowania swoich obowiązków lub takich obowiązków innych podmiotów. Zasadnie również organ podnosi ,że trudno uznać stanowisko skarżącego wystąpienia w tej sprawie jego słusznego interesu strony w rozumieniu art. 154 KPA, uzasadniającego wzruszenie decyzji o wypowiedzeniu stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej. Skarga nie jest więc zasadna, bowiem na mocy art. 154 § 1 KPA, organ administracji państwowej, który wydał decyzję ostateczną, lub organ wyższego stopnia może w każdym czasie ją uchylić lub zmienić, o ile na jej mocy żadna ze stron nie nabyła prawa. Przesłanką do takiego rozstrzygnięcia jest interes społeczny lub słuszny interes strony. Należy jednak mieć na uwadze, że w tym postępowaniu przedmiotem postępowania nie są zarzuty badane w trybie odwoławczym, ale dwie wymienione przesłanki. Ponadto decyzja tego rodzaju ma charakter uznania administracyjnego. Tak więc o ile zachowano wszelkie wymogi prawa procesowego, a taka sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie, jako ze nie zostały naruszone przepisy art. 7, art. 77 § 1, art. 80 KPA, to Sąd, który zgodnie z art. 1 §2 powołanej ustawy – o ustroju sądów administracyjnych, sprawuje w zakresie swojej właściwości kontrolę zgodności z prawem, nie jest władny jej uchylić. Należy poza tym zauważyć, że trudno mówić w tym przypadku o zgodności interesu strony z interesem społecznym, skoro podstawą wypowiedzenia skarżącemu stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej była likwidacja zajmowanego przez niego stanowiska służbowego w [...], na podstawie rozkazu Szefa Sztabu Generalnego Wojska Polskiego [...]. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z póź. zm.) Sąd orzekł jak w sentencji.