II SA/Wa 1094/15

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Malicka po rozpoznaniu w dniu 8 lutego 2016 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym wniosku A. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi A. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2014 r. nr [...] w przedmiocie obowiązku zwrotu nienależnie pobranego zasiłku dla osoby bezrobotnej postanawia: 1. przyznać A. K. prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, 2. umorzyć postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych. A. K. po oddaleniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 20 listopada 2015 r. wniesionej przez niego skargi, zwrócił się o przyznanie mu w niniejszej sprawie prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata, w celu wniesienia skargi kasacyjnej. We wniosku podał, że jest w trakcie rozwodu, a syn wyprowadził się z domu. Wskazał, że znajduje się w trudnej sytuacji materialnej - od 4 lat korzysta z pomocy społecznej, otrzymuje pieniądze głównie na żywność - średnio 380 zł miesięcznie, pracuje dorywczo i z tego tytułu otrzymuje około 200 - 300 zł. Oświadczył, że posiada wraz z żoną mieszkanie własnościowe spółdzielcze o powierzchni 59,9 m2, nie ma majątku ani oszczędności. Podniósł, że do stałych kosztów utrzymania należą opłaty za połowę czynszu - 400 zł, energię elektryczną i gaz - średnio na dwa miesiące 140 zł, spłata części kredytu zaciągniętego przez żonę na spłatę zadłużenia z tytułu opłat za mieszkanie. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie skarżący, stosownie do treści art. 239 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Zgodnie z art. 249a powołanej ustawy, jeżeli (...) rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Skoro zatem skarżący w tej sprawie jest zwolniony z ustawy z obowiązku ponoszenia wszelkich kosztów sądowych, to postępowanie w zakresie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, jako zbędne, należało umorzyć. Natomiast art. 262 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi, że przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego, mają odpowiednie zastosowanie do stron, korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Stosownie zaś do art. 245 § 1 i 3 tej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować tylko ustanowienie adwokata. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Jak wynika ze złożonego wniosku, jedynym dochodem gospodarstwa domowego wnioskodawcy jest wynagrodzenie z tytułu prac dorywczych w wysokości około 200 - 300 zł miesięcznie oraz pomoc społeczna w formie zasiłków celowych. Stałe koszty utrzymania wnioskodawcy, to koszty związane z utrzymaniem mieszkania w wysokości około 540 zł. W konsekwencji oznacza to, że strona wykazała, iż nie jest w stanie ponieść kosztów związanych z ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 262, art. 249a i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono, jak w sentencji.