II SA/Wa 1096/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Pisula-Dąbrowska po rozpoznaniu w dnia 5 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. B. o wstrzymanie wykonania uchwały Rady Gminy w [...] z dnia [...] marca 2011 nr [...] w sprawie ze skargi J. B. na uchwałę Rady Gminy w [...] z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] w przedmiocie likwidacji Szkoły Podstawowej w [...] postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej uchwały. J. B. wraz ze skargą na uchwałę Rady Gminy w [...] w przedmiocie likwidacji szkoły, złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały. Wskazał, że jej wykonanie może spowodować nieodwracalne skutki, w postaci zlikwidowania szkoły. Powołał się jednocześnie na sprzeczność zaskarżonej uchwały z prawem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 ww. ustawy). Wykładnia tego przepisu prowadzi do wniosku, że ochrona tymczasowa możliwa jest wyłącznie wtedy, gdy wykonanie aktu grozi wyrządzeniem znacznej szkody lub spowoduje skutki, których - w razie uwzględnienia skargi - nie będzie można cofnąć. Jednocześnie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu powinien zawierać uzasadnienie przyczyn, dla których Sąd winien postanowić o wstrzymaniu wykonania decyzji. Obowiązek uprawdopodobnienia istnienia przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji spoczywa na wnioskodawcy. Sąd natomiast ocenia, czy w istocie podane przez stronę okoliczności wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody lub spowodują trudne do odwrócenia skutki. A zatem na skarżącym ciąży obowiązek wykazania, że w przypadku nieuwzględnienia wniosku poniesie on ewentualną szkodę oraz że skutki wykonania decyzji będą trudne do odwrócenia. Wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji możliwe jest tylko wtedy, gdy grozi wyrządzeniem znacznej szkody. Wyjaśnić należy, że pojęcie szkody w świetle art. 61 § 3 ppsa, rozumieć należy jako szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona stronie przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Z kolei przesłanka "spowodowania trudnych do odwrócenia skutków" winna być rozumiana z uwzględnieniem specyfiki aktu administracyjnego, którego dotyczy wniosek o wstrzymanie. Tak więc odwrócenie skutków wywołanych wykonaniem zaskarżonej uchwały musi być trudniejsze niż zwykle w tego rodzaju przypadkach. J. B. wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały uzasadnił, powołując się na jej niezgodność z przepisami prawa. W ocenie Sądu, wskazanych przez skarżącego przyczyn, mających uzasadniać wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały nie można zakwalifikować, jako przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 ppsa. Dokonywanie oceny wniosku o wstrzymanie wykonania uchwały poprzez pryzmat postawionych jej zarzutów, prowadziłoby do oceny zaskarżonej uchwały, a w konsekwencji do merytorycznego rozpoznania skargi. Na etapie rozpoznawania wniosku o wstrzymanie wykonania uchwały taka sytuacja jest niedopuszczalna, albowiem przedmiotem oceny nie jest tu prawidłowość lub wadliwość tej uchwały, a jedynie wpływ jej wykonania na wystąpienie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z uwagi na to, że przywołane przesłanki mają pozaustawowy charakter, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie mógł uwzględnić wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały i na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji.