II SA/Wa 110/08

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Malicka po rozpoznaniu w dniu 20 maja 2008 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. N. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi Z. N. i K. N. na decyzję Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] listopada 2007 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia należności pieniężnej za lokal mieszkalny postanawia: przyznać Z. N. prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Z. N. - w związku ze złożoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargą na decyzję Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej, w przedmiocie umorzenia należności pieniężnej za lokal mieszkalny – została wezwana, zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału II z dnia 18 marca 2008 r., do uiszczenia wpisu od wniesionej skargi, w wysokości 200 zł. Skarżąca złożyła zażalenie od ww. zarządzenia. Wniosła w nim o zwolnienie jej z obowiązku uiszczenia wpisu od skargi, podnosząc, że nie ma możliwości uiszczenia wymaganego wpisu bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W uzasadnieniu wskazała jakie osiąga dochody oraz jakie ponosi wydatki. Do zażalenia załączyła kopię odcinka swojej emerytury za miesiąc styczeń i marzec 2008 r. Na wezwanie Sądu, w zakreślonym terminie, skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, wskazując, że domaga się zwolnienia od kosztów sądowych. We wniosku podała, że ma bardzo trudną sytuację materialną, a także zdrowotną. Pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z mężem, który również jest bardzo chory. Skarżąca oświadczyła, że na wspólny dochód rodziny składa się jej emerytura, w wysokości 636,29 zł brutto (597,20 zł netto) oraz renta inwalidzka jej męża, w wysokości 1.581,96 zł brutto (1.078,24 zł netto), łącznie – 2.218,25 zł brutto (1.675,44 zł netto). Jednocześnie Z. N. wskazała, że na koszty związane z leczeniem wydaje miesięcznie 250 zł, a mąż - około 400 zł i ponosi również wydatki związane z pomocą osób trzecich. Ponadto opłaty związane z utrzymaniem mieszkania wynoszą miesięcznie około 520 zł. Skarżąca oświadczyła też, że poza mieszkaniem, należącym do Wojskowej Agencji Mieszkaniowej, nie posiada żadnych nieruchomości, oszczędności oraz przedmiotów wartościowych. W odpowiedzi na wezwanie referendarza sądowego, skarżąca przesłała oświadczenie o stanie majątkowym oraz dwa paragony z apteki, zaświadczenie z banku o wysokości świadczenia K. N., które wpłynęło na konto bankowe, kopie: zawiadomienia o wysokości opłat za c.o oraz o wymiarze opłat za mieszkanie, odcinków wpłat za czynsz, telewizję kablową oraz energię elektryczną, fakturę VAT za telefon, a także kopię karty informacyjnej leczenia K. N. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Stosownie do art. 245 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować tylko zwolnienie od kosztów sądowych. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 cytowanej ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ze złożonego przez Z. N. wniosku wynika, że w chwili obecnej sytuacja materialna i zdrowotna jej oraz jej męża jest trudna i nie pozwala na poniesienie kosztów sądowych w niniejszej sprawie. Skarżąca pozostaje w gospodarstwie domowym wraz z mężem. Od wielu lat ma problemy finansowe i zdrowotne, które doprowadziły do znacznego zadłużenia mieszkania. Rodzina utrzymuje się z emerytury skarżącej oraz renty inwalidzkiej jej męża, które łącznie stanowią kwotę 1.675,44 zł netto. Zarówno skarżąca, jak i jej mąż są chorzy i wymagają stałej opieki lekarskiej, pomocy osób trzecich oraz muszą przyjmować leki, co w rodzinnym budżecie zajmuje znaczną pozycję – łącznie około 500 zł miesięcznie (leki, dojazdy do lekarzy oraz konieczna opieka osób trzecich). Jednocześnie utrzymanie mieszkania pochłania łącznie około 740 zł – składa się na to czynsz – 404,66 zł, opłaty za: c.o. - 53,16 zł, energię elektryczną – średnio 43,27 zł i gaz - średnio 12,83 zł, a także opłata za telewizję kablową – 34 zł oraz telefon - około 200 zł. Na utrzymanie dwóch osób pozostaje więc niewiele ponad 400 zł miesięcznie. Ponadto skarżąca wskazała, że nie posiada wraz z mężem nieruchomości, oszczędności ani przedmiotów wartościowych. W związku z powyższym należy uznać, iż w niniejszej sprawie skarżąca wykazała, iż spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych z uwagi na to, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i męża. Dlatego na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 1 i § 2, art. 254 § 1, 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.