II SA/Wa 1102/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Kołodziej po rozpoznaniu w dniu 02 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. T. o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Generalnego Służby Więziennej z dnia [...] maja 2008 r. nr [...] w sprawie ze skargi M. T. na decyzję Dyrektora Generalnego Służby Więziennej z dnia [...] maja 2008 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji potwierdzającej spełnienie warunków do otrzymania równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego i przyznającej ten równoważnik postanawia odmówić wstrzymania wykonania decyzji. Pismem z dnia [...] czerwca 2008 r. M. T. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Generalnego Służby Więziennej z dnia [...] maja 2008 r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w S. z dnia [...] stycznia 2008 r. nr [...], w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji potwierdzającej spełnienie warunków do otrzymania równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego i przyznającej ten równoważnik. W ww. skardze M. T. wniósł o wydanie postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 ww. ustawy). Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji musi zawierać uzasadnienie powodów, dla których Sąd winien postanowić o wstrzymaniu jej wykonania. Oznacza to, że obowiązek uprawdopodobnienia istnienia przesłanek z powyższego przepisu spoczywa na wnioskodawcy, a nie na Sądzie. Sąd jedynie ocenia, czy w istocie podane przez stronę okoliczności wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym celu skarżący winien tak określić ewentualną szkodę, by Sąd mógł stwierdzić, w oparciu o konkretne dane, że jej wielkość może być znaczna, a skutki wykonania decyzji trudne do odwrócenia. M. T. nie uzasadnił swojego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Podniósł jedynie, że w jego ocenie, na dzień [...] stycznia 2005 r. i [...] stycznia 2006 r. równoważnik pieniężny za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego przysługiwał mu, a rozstrzygnięcie merytoryczne organu odwoławczego narusza obowiązujące przepisy prawa materialnego w zakresie korzystania z pomocy finansowej przez funkcjonariuszy Służby Więziennej. Dodatkowo zaznaczył, iż nie zgadza się z zarzutem Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej, jakoby uchylona decyzja rażąco naruszała prawo, a okoliczność, że wraz z rodziną zamieszkuje w lokalu mieszkalnym stanowiącym własność jego babci, nie może stanowić negatywnej przesłanki dla przyjęcia, że zajmuje lokal mieszkalny w rozumieniu art. 88 ust. 1 ustawy z dnia 26 kwietnia 1996 r. o Służbie Więziennej (Dz. U. z 2002 r. Nr 207, poz. 1761 z późn. zm.). Wskazał, że organ stwierdzając nieważność decyzji przyznającej mu równoważnik pieniężny za remont zajmowanego przez niego i członków jego rodziny lokalu mieszkalnego – czego konsekwencją będzie zwrot pobranej kwoty do kasy jednostki – naruszył zasadę wyrażoną w art. 6 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), przepis art. 80 ww. ustawy oraz art. 88 ust. 1 ustawy o Służbie Więziennej. Przesłanką wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona stronie przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Z kolei spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków musi być rozważane z uwzględnieniem specyfiki aktu administracyjnego, którego dotyczy wniosek o wstrzymanie. Tak więc, odwrócenie skutków wywołanych wykonaniem zaskarżonego aktu musi być trudniejsze niż zwykle w tego rodzaju przypadkach. Zdaniem Sądu powołane przez skarżącego w niniejszej sprawie okoliczności nie prowadzą do takich konsekwencji, skarżący nie uprawdopodobnił bowiem, aby wykonanie zaskarżonej decyzji mogło spowodować wystąpienie jednej z przesłanek dopuszczalności wstrzymania jej wykonania. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.