II SA/Wa 1102/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Maciejuk, Sędziowie WSA Andrzej Góraj (spr.), Ewa Marcinkowska, , Protokolant specjalista Maria Zawada, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 stycznia 2017 r. sprawy ze skargi K. J. na niewykonanie przez Komendanta Głównego Policji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 października 2015 r., sygn. akt II SAB/Wa 571/15 1. wymierza Komendantowi Głównemu Policji grzywnę w wysokości 300 zł (słownie: trzysta złotych), 2. stwierdza, że bezczynność Komendanta Głównego Policji w wykonaniu wyroku nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, 3. oddala skargę w pozostałym zakresie. Wyrokiem z dnia 29 października 2015r. wydanym w sprawie o sygn. akt II SAB/Wa 571/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu sprawy ze skargi K. J. na bezczynność Komendanta Głównego Policji, zobowiązał organ do rozpoznania wniosku K. J. o stwierdzenie nieważności decyzji Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z dnia [...] maja 2009r. nr. [...] w terminie jednego miesiąca od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy stwierdzając jednocześnie że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Akta sprawy o sygn.. akt II SAB/Wa 571/15 wraz z wyrokiem opatrzonym klauzulą prawomocności zostały doręczone organowi w dniu 9 lutego 2016r. Skarżący złożył w organie wezwanie do wykonania w/w wyroku WSA. Następnie w dniu [...] kwietnia 2016r. złożył w organie skargę na jego bezczynność, po wyroku sądowym. Powołując się na przepis art.154 par.1 p.p.s.a. wniósł o wymierzenie organowi grzywny w maksymalnej kwocie, orzeczenie że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa oraz o przyznanie od organu sumy pieniężnej o jakiej mowa w par.6 art.154 p.p.s.a W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podnosząc że dnia [...] kwietnia 2016r. Komendant Główny Policji wydał postanowienie, którego mocą odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji nr. [...] KWP w [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje : z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia czynności, nie podejmuje jej w terminie określonym przez przepisy prawa. Powyższe oznacza zatem, że zarzut bezczynności powinien się pojawić wówczas, gdy organ, będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do podjęcia czynności, pozostaje w zwłoce. Skarga na bezczynność bowiem ma na celu spowodowanie wydania przez właściwy organ administracji publicznej oczekiwanego aktu, lub rozpoznanie wniosku. Przez pryzmat realizacji tego celu należy więc oceniać zasadność toczenia się postępowania wywołanego skargą na bezczynność. Jak wynika z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie niniejszej, organ nie zrealizował wyroku wydanego w sprawie o sygn. akt II SAB/Wa 571/15 w terminie w nim oznaczonym. Akta sprawy o sygn.. akt II SAB/Wa 571/15 wraz z wyrokiem opatrzonym klauzulą prawomocności zostały doręczone organowi w dniu 9 lutego 2016r. Miesięczny termin oznaczony w w/w wyroku, zakreślony przez Sąd organowi , na podjęcie przez niego działań, upłynął więc w dniu 9 marca 2016r. Stąd wydanie przez organ postanowienia dnia [...] kwietnia 2016r. którego mocą Komendant Główny Policji odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji nr. [...] KWP w [...], nastąpiło z uchybieniem terminu oznaczonego w wyroku wydanym w sprawie o sygn. akt II SAB/Wa 571/15. To zaś sprawiło, że żądanie skarżącego wymierzenia organowi grzywny, jawiło się jako uzasadnione. Oceniając charakter w/stwierdzonego uchybienia, tut. Sąd doszedł do wniosku, iż przedmiotowa bezczynność, nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Przede wszystkim opóźnienie organu nie było znaczne. Nadto, nie wynikało z zamiaru lekceważenia wydanego rozstrzygnięcia, a spowodowane mogło być wielością spraw, jakie zainicjował skarżący i koniecznością przeanalizowania przez organ ich wzajemnych relacji. Powyższe argumenty legły też u podstaw rozstrzygnięcia dotyczącego wymierzonej grzywny i jej wysokości. Uzasadniały także oddalenie wniosku skarżącego o przyznanie od organu sumy pieniężnej o jakiej mowa w par.6 art.154 p.p.s.a. W tym stanie sprawy, uznając iż organ dopuścił się zarzucanej w skardze bezczynności, Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie orzekł jak w pkt.1 i 2 sentencji wyroku na podstawie art.154 par.1, 2 i 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm.). Co się tyczy pozostałych wniosków zawartych w badanej skardze, to nie podzielając ich zasadności Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie orzekł jak w pkt.3 sentencji wyroku na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm.).