II SA/Wa 1103/13

PostanowienieWSA w Warszawie2014-01-28

Skład orzekający: Iwona Malicka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wnioskodawca może otrzymać prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu ze względu na trudną sytuację finansową i zwolnienie od kosztów sądowych?
Ratio decidendi
Sąd przyznał prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, ponieważ wnioskodawca, będąc osobą bezrobotną, samotną i znajdującą się w trudnej sytuacji finansowej, wykazał, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 262 i art. 258 § 2 pkt 7 PPSA, prawo pomocy może być przyznane w takim zakresie.
Stan faktyczny
S. G. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata z urzędu w sprawie skargi na decyzję Ministra Sprawiedliwości o odmowie przyjęcia na aplikację ogólną. Wnioskodawca jest osobą bezrobotną, samotną, bez prawa do zasiłku, utrzymującą się z zasiłku okresowego i dodatku mieszkaniowego, zadłużoną i posiadającą nieruchomość w złym stanie technicznym.
Rozstrzygnięcie
Przyznał S. G. prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Malicka po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2014 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym wniosku S. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi S. G. na decyzję Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyjęcia na aplikację ogólną postanawia: przyznać S. G. prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. S. G., po odrzuceniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 18 października 2013 r. wniesionej przez niego skargi, zwrócił się w niniejszej sprawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata z urzędu. We wniosku wskazał, że jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, samotną i znajduje się w trudnej sytuacji finansowej. Oświadczył, że utrzymuje się z zasiłku okresowego i dodatku mieszkaniowego w łącznej wysokości 390 zł. Podał, że obecnie zalega z opłatami za prąd i gaz, a po opłaceniu czynszu w wysokości 180 zł niewiele mu zostaje na codzienne utrzymanie. Jednocześnie wskazał, iż jest najemcą mieszkania komunalnego o pow. 23 m2 oraz posiada nieruchomość o pow. 2 ary 10 m2, na której znajduje się dom drewniany w bardzo złym stanie technicznym (nie nadaje się do zamieszkania), o pow. 40 m2. Do wniosku załączył kserokopię decyzji Burmistrza [...] z dnia [...] października 2013 r. o przyznaniu dodatku mieszkaniowego w wysokości 36 zł, kserokopię decyzji Burmistrza [...] z dnia [...] października 2013 r. o przyznaniu zasiłku okresowego od dnia [...] października do dnia [...] grudnia 2013 r. w wysokości 350 zł, kserokopię zaświadczenia z Powiatowego Urzędu Pracy w [...], że jest zarejestrowany, jako osoba bezrobotna, od dnia [...] stycznia 2011 r. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie S. G., stosownie do treści art. 239 pkt 1 lit. d ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Natomiast zgodnie z art. 262 powołanej ustawy, przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego, mają odpowiednie zastosowanie do stron, korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Stosownie zaś do art. 245 § 1 i 3 tej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować tylko ustanowienie adwokata. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wnioskodawca jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, samotną, zadłużoną, z uwagi na długotrwały brak środków finansowych, a utrzymuje się obecnie jedynie z zasiłków z pomocy społecznej. Biorąc pod uwagę powyższe oraz wysokość aktualnych kosztów utrzymania należy uznać, że skarżący wykazał, iż nie jest w stanie ponieść kosztów związanych z ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 262 i art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, postanowiono, jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło