II SA/Wa 1107/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Janusz Walawski Sędziowie WSA Ewa Pisula-Dąbrowska Anna Mierzejewska (spr.) Protokolant starszy sekretarz sądowy Dorota Kwiatkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 października 2014 r. sprawy ze skargi M. P. na decyzję "PKP Intercity" S.A. z siedzibą w W. z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej - oddala skargę - Wnioskiem z dnia [...] lutego 2014 r. M. P. zwrócił się do PKP Intercity SA, na podstawie art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej o udzielenie informacji publicznej w zakresie kopii zawieranych przez PKP Intercity SA z siedzibą w [...] umów o dotację z budżetu państwa w 2013 r. Pismem z dnia [...] lutego 2014 r. PKP Intercity SA wskazała, że prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniom, zawartym w art. 5 ust. 2 powołanej ustawy. Prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorstwa. Pojęcie "tajemnicy przedsiębiorstwa" posiada definicję legalną zawartą w art. 11 ust. 4 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Przez tajemnicę przedsiębiorstwa rozumie się nieujawnione do wiadomości publicznej informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, co do których przedsiębiorca podjął niezbędne działania w celu zachowania poufności. Podał że udostępnione mogą być wyłącznie te części umów, ale też bez załączników do tych umów, które dotyczą kwestii nieposiadających wartości gospodarczej dla podmiotu udostępniającego informację lub co do których podmiot ten nie podjął działań zmierzających do zachowania ich poufności. Odnośnie złożonego wniosku, podała że w 2013 r. spółka zawarła z Ministrem Transportu Budownictwa i Gospodarki Morskiej dwie umowy roczne o świadczenie usług publicznych: 1. umowę o organizowanie, wykonywanie i dotowanie międzynarodowych kolejowych przewozów pasażerskich na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej realizowanych przez PKP Intercity SA w ramach usług publicznych w okresie [...].01.2013 - [...].12.2013 (umowa MN), 2. umowę przewozów pasażerskich w okresie [...].01.2013 - [...].12.2013 (umowa MW). Umowa MN zawiera klauzulę o zachowaniu poufności, na mocy której treści Umowy MN, a także treść załącznika Nr 2 i 2a do tej umowy, objęte są tajemnicą przedsiębiorstwa PKP Intercity, na dokumentach znajduje się pieczęć "Tajemnica Przedsiębiorstwa PKP Intercity SA". Wynika z powyższego, że PKP Intercity podjęła działania zmierzające do zachowania zawartych tam informacji w poufności. Udostępnienie tych informacji, a następnie ich wykorzystanie przez wnioskującego mogłoby stanowić czyn z nieuczciwej konkurencji z art. 11 ust. 1 U.z.n.k: "Czynem nieuczciwej konkurencji jest przekazanie, ujawnienie lub wykorzystanie cudzych informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa albo ich nabycie od osoby nieuprawnionej, jeżeli zagraża lub narusza interes przedsiębiorcy". Wobec powyższego przekazano wnioskującemu: 1. Kopię umowy MW oraz załączniki Nr [...], z wyłączeniem załącznika Nr [...], 2. Kopię Aneksu Nr [...] do umowy MW z wyłączeniem załącznika Nr [...] do Aneksu Nr [...], stanowiącego załącznik Nr [...] do Umowy MW, 3. Kopię Aneksu Nr [...] do umowy MW z wyłączeniem Załącznika Nr [...] do Aneksu Nr [...], stanowiącego Załącznik Nr [...] do umowy MW, 4. Kopię załączników Nr [...]do Umowy MN, z wyłączeniem załącznika Nr [...] i Załącznika Nr [...], 5. Kopię załączników Nr [...] do Aneksu Nr [...] do Umowy MN, z wyłączeniem załączników Nr [...] i [...] do Aneksu Nr [...], stanowiących Załącznik Nr [...]i Nr [...]do umowy MN, 6. Kopię Załączników Nr [...] do aneksu Nr [...] do Aneksu stanowiącego Załącznik Nr [...]do umowy MN. Następnie decyzją z dnia [...] marca 2014 nr [...] PKP Intercity SA z siedzibą w [...]: 1. odmówiła udzielenia informacji publicznej w zakresie udostępnienia przez PKP Intercity SA z siedzibą w [...] informacji publicznej "kopii umowy o organizowanie, wykonywanie i dotowanie międzynarodowych kolejowych przewozów pasażerskich na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej realizowanych przez PKP Intercity SA w ramach usług publicznych w okresie [...].01.2013 – [...].12.2013 w zakresie wykraczającym poza udostępnione wnioskodawcy: - kopie załączników Nr [...] do Umowy MN, z wyłączeniem załącznika Nr [...] i załącznika Nr [...], - kopie Załączników Nr [...] do Aneksu Nr [...] do Umowy MN z wyłączeniem załączników Nr [...] i [...] do Aneksu Nr [...], stanowiących Załączniki Nr [...] i [...] do umowy MN, - kopie załączników Nr [...] do Aneksu Nr [...] umowy MN z wyłączeniem załącznika Nr [...] do Aneksu stanowiącego Załącznik Nr [...] do Umowy MN. 2. odmówiła udzielenia informacji publicznej w zakresie udostępnienia przez PKP Intercity SA z siedzibą w [...] informacji publicznej – kopii umowy rocznej o świadczenie usług publicznych w zakresie międzywojewódzkich kolejowych przewozów pasażerskich w okresie od [...].01.2013 r do [...].12.2013 r. w zakresie poza udostępnione wnioskodawcy: - kopie umowy MW oraz załączników Nr [...]tej umowy z wyłączenie załącznika Nr [...] - kopie Aneksu Nr [...] do umowy MW, z wyłączeniem Załącznika Nr [...] do Aneksu Nr [...], stanowiącego załącznik Nr [...] do umowy MW, - kopie Aneksu Nr [...] do umowy MW z wyłączeniem Załącznika Nr [...] do Aneksu Nr [...], stanowiącego Załącznik Nr [...] do Umowy MW, W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że prawo do informacji publicznej w żądanym zakresie podlega ograniczeniu z uwagi na tajemnicę przedsiębiorcy – art. 5 ust.2 ustawy. Pismem z dnia [...] kwietnia 2014 r. M. P. wniósł o ponowne rozpoznanie sprawy. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że stosownie do zapisów ustawy o finansach publicznych z dnia 27 sierpnia 2009 r., gospodarka środkami publicznymi jest jawna. Zgodnie z art. 35 ustawy o finansach publicznych "klauzule umowne dotyczące wyłączenia jawności ze względu na tajemnicę przedsiębiorstwa w umowach zawieranych przez jednostki sektora finansów publicznych lub inne podmioty, o ile wynikające z umowy zobowiązanie jest realizowane lub przeznaczone do realizacji ze środków publicznych, uważa się za niezastrzeżone, z wyłączeniem informacji technicznych, technologicznych, organizacyjnych przedsiębiorstwa lub innych posiadanych wartość gospodarczą w rozumieniu przepisów o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, co których przedsiębiorca podjął niezbędne działania w celu zachowania ich w tajemnicy". Zdaniem M. P., nie mogą stanowić tajemnicy przedsiębiorstwa "wnioskowane umowy", bowiem ich jawność z uwagi na treść art. 35 ustawy o finansach publicznych nie może zostać skutecznie wyłączona. Nawet gdyby uznać, iż część informacji zawartych we wnioskowanych dokumentach stanowi tajemnicę przedsiębiorstwa, to spółka powinna je zaczernić i w takiej formie udostępnić. Decyzją nr [...]z dnia [...]kwietnia 2013 r. PKP Intercity SA, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267) w zw. z art. 17 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.) i art. 16 ust. 1 ustawy oraz art. 5 ust. 2 udip w zw. z art. 11 ust. 4 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (Dz. U. z 2003 r. Nr 153, poz. 1503), po rozpatrzeniu wniosku M.P. o ponowne rozpatrzenie sprawy, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji organ podał, iż odmowa żądanej informacji nastąpiła z uwagi na zaistnienie przesłanki ograniczenia prawa do informacji publicznej, o której mowa w art. 5 ust. 1 i 2 udip. Wynika to z faktu nadania przedmiotowym informacjom klauzuli "tajemnicy przedsiębiorstwa PKP Intercity SA w [...]" i jest zgodne z obowiązującymi przepisami z uwagi na zawarte w umowie informacje posiadające dla spółki wartość gospodarczą. Wobec powyższego, nie znajduje zastosowania norma art. 35 ustawy o finansach publicznych pozwalająca na uznanie za niezastrzeżone klauzul umownych dotyczących wyłączenia jawności umów realizowanych lub przeznaczonych do realizacji ze środków publicznych. Norma powyższa nie obejmuje informacji posiadających wartość gospodarczą, a takimi są informacje w sprawie niniejszej. PKP Intercity SA z siedzibą w [...] wykonuje zadania publiczne w ww. zakresie transportu publicznego i w tym zakresie korzysta częściowo z dotacji państwa. Podmiot ten jednocześnie, jako spółka prawa handlowego, działa na rynku kolejowym, na którym funkcjonują również inne podmioty prowadzące działalność wobec niego konkurencyjną. Udostępnienie pewnych informacji z zakresu funkcjonowania tego przewoźnika kolejowego niesie szereg zagrożeń dla prawidłowego funkcjonowania PKP Intercity SA. W celu zminimalizowania takich zagrożeń, Zarząd Spółki w dniu [...] lipca 2008 r. podjął uchwałę Nr [...] w sprawie przyjęcia ramowego wykazu rodzajów informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa i regulaminu ochrony tajemnicy przedsiębiorstwa w Spółce "PKP Intercity SA". Wykaz ten obejmuje m.in. założenia strategii marketingowej w zakresie przewozów, szczegółowe informacje związane z prognozami przewozowymi i kształtowaniem polityki przewozowej oraz dane marketingowe "PKP Intercity SA", szczegółowe informacje o zapełnieniu pociągów analiza efektywności i rentowności usług, a nadto ważne z punktu widzenia interesów "PKP Intercity SA" umowy i kontrakty, których stroną jest "PKP Intercity SA" oraz informacje i dane wynikające z bieżącej sytuacji biznesowej, zawierające informacje i dane, które powinny być chronione z punktu widzenia interesu spółki. Dokumenty, których udostępnienia żąda wnioskodawca zostały uznane za ważne z punktu widzenia interesów "PKP Intercity". Konsekwencją tego było objęcie ich klauzulą poufności-tajemnica przedsiębiorcy PKP Intercity SA. Dokumenty te zawierają m.in. szczegółowe informacje dotyczące natężenia ruchu w zależności od terminu wykonania przejazdów, czy też wskaźniki ekonomiczno-eksploatacyjne jak również plany finansowe pociągów objętych umową w konkretnych okresach kursowania. Zdobycie tych informacji przez podmioty konkurencyjne spowodowałoby możliwość wykorzystania ich w sposób zagrażający interesom PKP Intercity SA poprzez użycie tych danych do prowadzenia własnej działalności przewozowej. Udostępnienie tych informacji mogłoby mieć negatywny wpływ na sytuację gospodarczą PKP Intercity SA. Organ podkreślił, że treść wniosku o udostępnienie informacji publicznej wskazuje, że jego istotą było udostępnienie umów jako całych dokumentów. Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz o zasądzenie kosztów. Decyzji zarzucił: 1. naruszenie art. 1 oraz art. 2 ust. 1 udip w związku z art. 5 ust. 1 i 2 udip oraz w związku z art. 61 ust. 1 i 3 Konstytucji RP, które miało wpływ na wynik sprawy, poprzez jego błędną interpretację i zastosowanie skutkujące nieuzasadnioną odmową, 2. naruszenie art. 33 ust. 1 oraz art. 35 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych w zw. z art. 5 ust. 2 udip poprzez ich błędną interpretację i zastosowanie skutkujące nieuzasadnionym uznaniem danych, o których udostępnienie wnosił za tajemnicę niejawną przedsiębiorcy i odmowę udostępnienia informacji publicznej, 3. naruszenie art. 6, 8, 11 kpa. W uzasadnieniu skargi podkreślił między innymi, że na tajemnicę przedsiębiorstwa składają się dwa elementy materialny oraz formalny tj. wola utajnienia danych informacji. Oprócz przesłanki formalnej musi być spełniona przesłanka materialna, czyli muszą ze swej istoty dotyczyć kwestii, których ujawnienie obiektywnie mogłaby negatywnie wpłynąć na sytuację przedsiębiorcy, z wyłączeniem informacji, których upublicznienie wynika np. z przepisów prawa. PKP Intercity tylko ogólnie stwierdziło, iż ewentualne zdobycie przez podmioty konkurencyjne na rynku przewozów kolejowych wiedzy w tym zakresie spowodowałyby możliwość wykorzystania jej w sposób zagrażający interesom podmiotu przez użycie tych danych do prowadzenia własnej działalności przewozowej. PKP Intercity nie wykazało, które konkretne dane mogą narazić przedsiębiorcę na szkodę i na czym to narażenie miałoby polegać. Dalej wskazało, że zgodnie z art. 33 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, gospodarka środkami publicznymi jest jawna i przepis ten wykluczył możliwość wyłączenia jawności ze względu na tajemnicę przedsiębiorstwa w odniesieniu do danych, w przypadku wydatkowania środków publicznych. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, powołując argumenty jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Podkreślił, iż ograniczenie prawa do informacji publicznej, o której mowa w art. 5 ust. 1 i 2 udip, wynika z faktu nadania przedmiotowym informacjom klauzuli "tajemnicy przedsiębiorstwa PKP Intercity SA" w [...] i jest zgodne z obowiązującymi przepisami z uwagi na zawarte w umowie informacje posiadające dla spółki wartość gospodarczą. Nie znajduje zastosowania art. 35 ustawy o finansach publicznych, pozwalający na uznanie za niezastrzeżone klauzul umownych dotyczących wyłączenia jawności umów realizowanych lub przeznaczonych do realizacji środków publicznych. Norma ta nie obejmuje informacji posiadających wartość gospodarczą. Zdobycie przez podmioty konkurencyjne na rynku przewozów kolejowych takiej wiedzy spowodowałoby możliwość wykorzystania jej w sposób zagrażający interesom PKP Intercity SA. Podkreślił, że nadanie klauzul poufności czy tajemnicy przedsiębiorstwa jest uznawane za wystarczające z uwagi na wykazanie zwykłego gospodarczego interesu przedsiębiorcy. |Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: | |Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy | |administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 | |powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi | |słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z | |prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słusznościowych. | |Ponadto Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną | |(art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; Dz. U. z 2012 r., poz. 270). | |Oceniając zaskarżoną decyzję w świetle powołanych wyżej kryteriów Sąd stwierdził, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie. | |Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej w art. 61 ust. 1 stanowi, że obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów | |władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów | |samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania | |władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Prawo do uzyskiwania informacji obejmuje dostęp do | |dokumentów oraz wstęp na posiedzenia kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów, z możliwością | |rejestracji dźwięku lub obrazu (ust. 2). Ograniczenie prawa, o którym mowa w ust. 1 i 2, może nastąpić wyłącznie ze względu na | |określone w ustawach ochronę wolności i praw innych osób i podmiotów gospodarczych oraz ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa | |lub ważnego interesu gospodarczego państwa (ust. 3). | |Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), będąca rozwinięciem | |konstytucyjnego prawa do informacji publicznej, reguluje zasady i tryb dostępu do informacji, mających walor informacji publicznych, | |wskazuje, w jakich przypadkach dostęp do informacji publicznej podlega ograniczeniu, i kiedy żądane przez wnioskodawcę informacje nie | |mogą zostać udostępnione. | |W niniejszej sprawie jest okolicznością niesporną, że spełniony został zakres podmiotowy i przedmiotowy stosowania ww. ustawy o | |dostępie do informacji publicznej. PKP Intercity SA jest bowiem podmiotem zobowiązanym na gruncie ustawy o dostępie do informacji | |publicznej do udostępnienia posiadanej informacji, mającej walor informacji publicznej, jak również wnioskowane przez M.P. Informacje | |mieszczą się w pojęciu informacji publicznej, dotyczą bowiem zasad organizacji oraz działalności PKP Intercity SA, jako podmiotu | |wykonującego zadania publiczne oraz dysponującego majątkiem ogólnonarodowym. | |Istotą sporu w niniejszej sprawie jest kwestia zasadności odmowy udostępnienia żądanej informacji publicznej z uwagi na objęcie jej | |tajemnicą przedsiębiorcy w rozumieniu art. 5 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U Nr.| |112, poz. 1198 ze zm.) oraz art. 11 ust. 4 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (Dz. U. z 2003 r. Nr.| |153, poz. 1503 ze zm.). | |Wskazać należy, że w myśl art. 5 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu | |w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych oraz o ochronie innych tajemnic ustawowo | |chronionych. Stosownie natomiast do ust. 2 wymienionego przepisu prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na | |prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. Ograniczenie to nie dotyczy informacji o osobach pełniących funkcje publiczne,| |mających związek z pełnieniem tych funkcji, w tym o warunkach powierzenia i wykonywania funkcji, oraz przypadku, gdy osoba fizyczna lub| |przedsiębiorca rezygnują z przysługującego im prawa. | |Definicja legalna tajemnicy przedsiębiorstwa zawarta została w art. 11 ust. 4 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu | |nieuczciwej konkurencji. | |Przepis ten stanowi, że przez tajemnicę przedsiębiorstwa rozumie się nieujawnione do wiadomości publicznej informacje techniczne, | |technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, co do których przedsiębiorca podjął| |niezbędne działania w celu zachowania ich poufności. | |Tajemnicę przedsiębiorcy, o której mowa w art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, wyprowadza się z tajemnicy | |przedsiębiorstwa o której stanowi art. 11 ust. 4 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji i pojęcia te w zasadzie pokrywają się | |zakresowo, choć tajemnica przedsiębiorcy w niektórych sytuacjach może być rozumiana szerzej. Tajemnicę przedsiębiorcy stanowią więc | |informacje znane jedynie określonemu kręgowi osób i związane z prowadzoną przez przedsiębiorcę działalnością, wobec których podjął on | |wystarczające środki ochrony w celu zachowania ich w poufności (nie jest wymagana przesłanka gospodarczej wartości informacji, jak przy| |tajemnicy przedsiębiorstwa). | |Informacja staje się "tajemnicą", kiedy przedsiębiorca przejawi wolę zachowania jej jako niepoznawalnej dla osób trzecich. Nie traci | |natomiast swojego charakteru przez to, że wie o niej pewne ograniczone grono osób zobowiązanych do dyskrecji (np. pracownicy | |przedsiębiorstwa). Utrzymanie danych informacji jako tajemnicy wymaga więc podjęcia przez przedsiębiorcę działań zmierzających do | |wyeliminowania możliwości dotarcia do nich przez osoby trzecie w normalnym toku zdarzeń, bez konieczności podejmowania szczególnych | |starań. Ustawodawca nie przesądził przy tym, jakie to mają być działania. Wydaje się więc, że każdy sposób działania, który wskazuje, | |że określone informacje są traktowane jako poufne, będzie stanowić realizację omawianego zalecenia ustawowego. | |Bliższa analiza wskazanych powyżej elementów uprawnia do twierdzenia, że w zasadzie powyższe przesłanki da się sprowadzić do jednego | |wspólnego mianownika, tj. poufności. Jeżeli bowiem przedsiębiorca nie podjął działań w celu zabezpieczenia poufności, to informacja nie| |jest poufna, skoro każdy może mieć do niej dostęp. Nie może być bowiem poufną informacja, co do której nie podjęto żadnych środków w | |celu zabezpieczenia jej poufności; informacja "ujawniona do wiadomości publicznej" nie może być poufna, nawet gdyby podjęto środki dla | |zabezpieczenia jej poufności na podstawie mylnego przekonania, że jest chroniona przez ustawę jako tajemnica przedsiębiorstwa. Jeżeli | |informacja jest powszechnie dostępna i w żaden sposób niezabezpieczona, takiej kontroli nie ma, ergo informacja nie ma charakteru | |tajemnicy przedsiębiorstwa. Daje się zatem zauważyć, iż informację można uznać za chronioną na podstawie ustawy o zwalczaniu | |nieuczciwej konkurencji tylko wówczas, jeśli jest ona poufna. Pozostałe przesłanki w postaci braku ujawnienia informacji i podjęcia | |działań zabezpieczających są jedynie konsekwencją przesłanki poufności. W rezultacie, interpretując cytowany art. 11, można powiedzieć,| |że tajemnicę przedsiębiorstwa stanowi poufna informacja posiadająca wartość gospodarczą, a w szczególności informacja techniczna, | |technologiczna lub organizacyjna (por. A. Michalak "Komentarz do art. 11 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji" w: M. Zdyb | |(red.), A. Michalak, M. Mioduszewski, J. Raglewski, J. Rasiewicz, M. Sieradzka, J. Sroczyński, M. Szydło Marek, M. Wyrwiński "Ustawa o | |zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Komentarz.", publ. LEX nr 93420). Podobnie w tej kwestii wypowiedział się również Sąd Najwyższy w | |wyroku z dnia 7 marca 2003 r. sygn. I CKN 89/01, (publ. LEX nr 583717). | |Natomiast w orzecznictwie sądów administracyjnych podnosi się, że na tajemnicę przedsiębiorcy składają się dwa elementy: materialny | |(np. szczegółowy opis sposobu wykonania usługi, jej koszt) oraz formalny - wola utajnienia danych informacji. Tajemnicę przedsiębiorcy | |wyprowadza się z tajemnicy przedsiębiorstwa i pojęcia te w zasadzie pokrywają się zakresowo, choć tajemnica przedsiębiorcy w niektórych| |sytuacjach może być rozumiana szerzej. Tajemnicę przedsiębiorcy stanowią informacje znane jedynie określonemu kręgowi osób i związane z| |prowadzoną przez przedsiębiorcę działalnością, wobec których podjął on wystarczające środki ochrony w celu zachowania ich w poufności | |(nie jest wymagana przesłanka gospodarczej wartości informacji jak przy tajemnicy przedsiębiorstwa). Informacja staje się "tajemnicą", | |kiedy przedsiębiorca przejawi wolę zachowania jej jako niepoznawalnej dla osób trzecich. Nie traci natomiast swojego charakteru przez | |to, że wie o niej pewne ograniczone grono osób zobowiązanych do dyskrecji (np. pracownicy przedsiębiorstwa). Utrzymanie danych | |informacji jako tajemnicy wymaga podjęcia przez przedsiębiorcę działań zmierzających do wyeliminowania możliwości dotarcia do nich | |przez osoby trzecie w normalnym toku zdarzeń, bez konieczności podejmowania szczególnych starań. (por wyrok NSA z dnia 5 lipca 2013 r. | |sygn. akt I OSK 511/13, pub LEX nr 1368966). | |W doktrynie przyjmuje się, że ze stanem poufności będziemy mieli do czynienia tylko wtedy, gdy przedsiębiorca kontroluje liczbę i | |charakter osób mających dostęp do określonych informacji (E. Nowińska, M. Du Vail, Komentarz do ustawy o zwalczaniu nieuczciwej | |konkurencji, Warszawa 2013 r.). Informację poufną można zatem uznać za tajemnicę, kiedy przedsiębiorca ma wolę, by pozostała ona | |tajemnicą dla pewnych kół odbiorców, konkurentów, wola ta dla innych osób musi być rozpoznawalna. Ustawodawca nie przesądził przy tym, | |jakie to mianowicie mają być działania. Wydaje się więc, że każdy sposób działania, który wskazuje, że określone informacje są | |traktowane jako poufne, będzie stanowić realizację omawianego zalecenia ustawowego. Z tego względu ustawowe wymaganie podjęcia | |niezbędnych działań spełni także podjęcie pewnych czynności konkludentnych, jak np. dopuszczenie do informacji jedynie wąskiego kręgu | |pracowników. Dla zrealizowania przesłanki "niezbędne działania" należy podjąć fizyczne środki ochrony (nawet najskromniejsze | |zabezpieczenie techniczne) (...). W konkretnych okolicznościach o obowiązku dochowania tajemnicy może przesądzać sam charakter | |informacji w powiązaniu z poziomem wiedzy zawodowej osób, które weszły w ich posiadanie (tamże). | |W rozpoznawanej sprawie, w ocenie Sądu PKP Intercity SA wykazała, iż podjęła niezbędne działania w celu zachowania w poufności części | |żądanych przez skarżącego informacji. Jak wskazano bowiem w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, część żądanych przez skarżącego | |informacji, zgodnie z obowiązującymi w przedsiębiorstwie regulacjami wewnętrznymi, jest uznawany za tajemnicę przedsiębiorstwa oraz | |znajduje się pod ochroną przed nieograniczonym udostępnieniem osobom trzecim. | |Informacje zawierają dane posiadające znaczną wartość gospodarczą dla PKP Intercity SA, która wykonuje zadania publiczne w zakresie | |transportu publicznego jednocześnie jest jednak spółką prawa handlowego i prowadzi komercyjną działalność gospodarczą nastawioną na | |zysk. Ponadto informacje te mogą stanowić dla konkurentów źródło informacji o charakterze biznesowym, a ich ujawnienie mogłoby narazić | |PKP Intercity SA na niepowetowane straty. | |W świetle powyższego, jako prawidłowe należy ocenić zatem stanowisko PKP Intercity SA, że informacje, o jakie wystąpił skarżący pomimo,| |iż mają charakter informacji publicznej, nie mogły zostać udostępnione z uwagi na ograniczenie wynikające z art. 5 ust. 2 ustawy o | |dostępie do informacji publicznej. | |Nieuzasadnione są tym samym podniesione w skardze zarzuty dotyczące naruszenia przepisów prawa materialnego, tj. art. 5 ust. 2, art. 11| |ust. 1 i 4 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji oraz art. 31 ust. 3 w zw. z art. 61 Konstytucji RP. | |Odnosząc się natomiast do podniesionego w skardze zarzutu naruszenia przepisów postępowania tj. art. 7 w związku z art. 107 § 1 i 3 | |Kpa, należy podkreślić, iż zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd | |uwzględniając skargę na decyzję, uchyla decyzję w całości lub części, jeżeli stwierdzi inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli | |mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zatem warunkiem uwzględnienia skargi z tego powodu przez sąd jest ustalenie, że gdyby nie | |było stwierdzonego w postępowaniu sądowym naruszenia przepisów postępowania, to rozstrzygnięcie sprawy najprawdopodobniej byłoby inne. | |W ocenie Sądu, w stanie faktycznym niniejszej sprawy nie doszło do naruszenia przepisów postępowania, w stopniu mogącym mieć istotny | |wpływ na wynik sprawy. Należy przypomnieć, że przedmiotem rozpoznania w tym postępowaniu był wniosek M. P. o udostępnienie informacji | |publicznej. | |Z uwagi zatem na przedmiot tej sprawy zaskarżone rozstrzygnięcie oparte zostało prawidłowo na analizie żądanych dokumentów będących w | |posiadaniu PKP Intercity SA w kontekście uregulowań wewnętrznych obowiązujących w spółce | |w zakresie ochrony i bezpieczeństwa informacji oraz przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej, co znalazło odzwierciedlenie | |w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. | |Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o| |postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji wyroku. |