II SA/Wa 1109/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Kołodziej, Sędzia WSA Andrzej Góraj (spr.), Sędzia WSA Stanisław Marek Pietras, Protokolant specjalista Wiesława Jesiotr, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 stycznia 2019 r. sprawy ze skargi Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa na uchwałę Rady Powiatu [...] z dnia [...] maja 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wyrażenia zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym postanawia: umorzyć postępowanie. Dnia [...] maja 2018 r. Rada Powiatu [...] wydała uchwałę dotyczącą zgody na rozwiązanie przez Krajowy Ośrodek [...] stosunku pracy z Radnym W.J. Od powyższego rozstrzygnięcia skargę do tut. Sądu wywiódł Krajowy Ośrodek [...]. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania podnosząc, że dnia [...] czerwca 2018 r. Wojewoda [...] rozstrzygnięciem nadzorczym stwierdził nieważność zaskarżonej uchwały. Nadto, w reakcji na zarządzenie Sądu organ w piśmie z dnia [...] stycznia 2019 r. oświadczył, że powyższe rozstrzygnięcie nadzorcze otrzymał w czerwcu 2018 r. i że nie składał od niego skargi wskutek czego uprawomocniło się. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), Sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem, poprawności działania organów administracji w tym rozstrzygnięć przez nie wydawanych. Postępowanie toczące się wskutek wniesienia skargi, i analizowane pod tym kątem podlegało umorzeniu. Istota sprawy w niniejszym postępowaniu sprowadzała się do oceny tego, czy postępowanie to winno się toczyć nadal, czy też odpadła przesłanka uzasadniająca jego trwanie. Zgodnie z treścią art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Powołany przepis stanowi więc wyjątek od generalnej zasady, iż wszczęte postępowanie sądowe, musi zostać zakończone merytorycznym załatwieniem sprawy. To zaś oznacza, iż jak każdy wyjątek od zasady, również ten przepis nie powinien być stosowany przy użyciu wykładni rozszerzającej. Co się tyczy bezprzedmiotowości postępowania, sformułowanie to winno być odczytywane w ten sposób, iż oznacza sytuację, gdy rozstrzygnięcie sprawy stało się zbędne, lub też z przyczyn formalnych niemożliwe. Przechodząc do istoty niniejszej sprawy wskazać należy, iż okolicznością niesporną jest, że skarżona uchwała, została prawomocnie wyeliminowana z obrotu prawnego w drodze rozstrzygnięcia nadzorczego Wojewody. Powyższe sprawia, że postępowanie wywołane skargą na ową uchwałę, stało się bezprzedmiotowe. W chwili obecnej skarżony akt nie istnieje już bowiem. W tym stanie rzeczy, uznając iż na dzień orzekania przez Sąd, nie istniał akt objęty skargą, na mocy art. 161 § 1 pkt 3 cytowanej już wyżej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji postanowienia. W realiach niniejszej sprawy brak było podstaw do zwrotu kosztów postępowania stronie skarżącej. Nie zachodziła bowiem żadna z sytuacji określonych w art. 201 P.p.s.a.