II SA/Wa 1115/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Eugeniusz Wasilewski (spr.) Sędziowie WSA Iwona Maciejuk Anna Mierzejewska Protokolant starszy sekretarz sądowy Dorota Kwiatkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 lutego 2016 r. sprawy ze skargi M. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej oddala skargę. Wojewoda [...] decyzją nr [...] z dnia [...] maja 2015 r., wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 10 ust. 2 pkt 4 i ust. 7 pkt 2 w związku z art. 33 ust. 4 pkt 1 i art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2015 r., poz. 149 z późn. zm.), utrzymał w mocy decyzję Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r., orzekającą o utracie przez M. S. statusu osoby bezrobotnej z dniem 2 lutego 2015 r. W uzasadnieniu podano, iż M. S. został zarejestrowany w Urzędzie Pracy [...] jako osoba bezrobotna w dniu [...] stycznia 2015 r. Decyzją nr [...] z dnia [...] stycznia 2015 r. Prezydent [...] orzekł o uznaniu M.S. z dniem [...] stycznia 2015 r. za osobę bezrobotną oraz o odmowie przyznania prawa do zasiłku. W związku z przekazanym przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych raportem ZUS [...], z którego wynikało, że M.S. od dnia 2 lutego 2015 r. podlegał ubezpieczeniu z tytułu zatrudnienia bądź wykonywania innej pracy zarobkowej, Prezydent [...] decyzją nr [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r. orzekł o utracie przez wymienionego statusu osoby bezrobotnej z dniem 2 lutego 2015 r. Od powyższej decyzji M.S. złożył odwołanie do Wojewody [...], wnosząc o przywrócenie statusu osoby bezrobotnej. W odwołaniu podniósł, iż od momentu zarejestrowania się jako osoba bezrobotna nie podjął żadnego zatrudnienia. Wojewoda [...] rozpoznając odwołanie wskazał, iż w myśl art. 33 ust. 4 pkt 1 ww. ustawy Starosta, z zastrzeżeniem art. 75 ust. 3, pozbawia statusu bezrobotnego, który nie spełnia warunków, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2. Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy bezrobotny – oznacza to m.in. osobę niezatrudnioną i niewykonująca innej pracy zarobkowej, zdolną i gotową do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym w danym zawodzie lub w danej służbie albo innej pracy zarobkowej albo jeżeli jest osobą niepełnosprawną, zdolną i gotową do podjęcia zatrudnienia co najmniej w połowie tego wymiaru czasu pracy, nieuczącą się w szkole, z wyjątkiem uczącej się w szkole dla dorosłych lub przystępującej do egzaminu eksternistycznego z zakresu programu nauczania tej szkoły lub w szkole wyższej, gdzie studiuje na studiach niestacjonarnych, zarejestrowaną we właściwym dla miejsca zameldowania stałego lub czasowego powiatowym urzędzie pracy oraz poszukującą zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej. Przepisy powyższe mają charakter bezwzględnie obowiązujący. Wojewoda [...] po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego ustalił, na podstawie przesłanego do Urzędu Pracy [...] przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych raportu ZUS [...], że M.S. od dnia 2 lutego 2015 r. podlegał ubezpieczeniu z tytułu zatrudnienia bądź wykonywania innej pracy zarobkowej. Tym samym z dniem 2 lutego 2015 r. M.S. przestał spełniać warunki niezbędne do posiadania statusu osoby bezrobotnej, określone przepisami ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Zgodnie bowiem z wyżej wskazanymi przepisami art. 2 ust. 1 pkt 2 cytowanej ustawy, bezrobotny oznacza m.in. osobę niezatrudnioną i niewykonującą innej pracy zarobkowej. Dlatego też, stosownie do art. 33 ust. 4 pkt 1, M.S. utracił status bezrobotnego z dniem 2 lutego 2015 r. i Prezydent [...], wydając przedmiotową decyzję, nie naruszył obowiązujących przepisów prawa i prawidłowo orzekł w sprawie. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie M.S. wniósł o uchylenie decyzji Wojewody [...] w całości, zarzucając naruszenie przepisów postępowania, poprzez niedokładne wyjaśnienie istniejącego stanu faktycznego sprawy. Jednocześnie skarżący wniósł o przesłuchanie pracodawcy, w którego był zatrudniony i który nie wyrejestrował go w ZUS w terminie i przez to utracił status osoby bezrobotnej. Podał, iż w firmie, która widnieje w raporcie ZUS [...] pracował w grudniu 2014 r. Po rozwiązaniu umowy z tą firmą, w dniu [...] stycznia 2015 r. zgłosił się do urzędu pracy i od dnia zarejestrowania się jako osoba bezrobotna nie podjął żadnego zatrudnienia. Skarżący uzasadniając skargę, podniósł ponadto, iż Wojewoda [...] nie dążył do wyjaśnienia, czy raport ZUS [...] nie zawiera błędu. W dniu 28 kwietnia 2015 r. wezwał firmę, w której był zatrudniony o wyrejestrowanie i sprostowanie w ZUS i do skargi załączył zwrotne potwierdzenie odbioru wysłanego pisma, podpisane przez właścicielkę firmy. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t. j. Dz. U. z 2014 r., poz. 1647 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd bada, czy organ administracji orzekając w sprawie, nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Skarga analizowana z uwzględnieniem powyższych reguł podlegała oddaleniu, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa. W sprawie organ ustalił na podstawie przesłanego do Urzędu Pracy [...] przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych raportu ZUS [...], że skarżący od dnia 2 lutego 2015 r. podlegał ubezpieczeniu z tytułu zatrudnienia bądź wykonywania innej pracy zarobkowej. Zasadnie zatem przyjął, że z dniem 2 lutego 2015 r. przestał on spełniać warunki niezbędne do posiadania statusu osoby bezrobotnej określone przepisami art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Zgodnie z tym przepisem ilekroć w ustawie jest mowa o bezrobotnym – oznacza to osobę niezatrudnioną i niewykonująca innej pracy zarobkowej, zdolną i gotową do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym w danym zawodzie lub w danej służbie. W sprawie M.S. nie przedstawił dowodu, który podważałby ustalenia organu, że w okresie od 2 lutego 2015 r. podlegał ubezpieczeniu, chociaż spoczywał na nim obowiązek współdziałania z organem w wyjaśnieniu okoliczności faktycznych sprawy. W odwołaniu od decyzji Prezydenta [...] orzekającej o utracie statusu osoby bezrobotnej, skarżący wniósł o przedstawienie dokumentów potwierdzających jego zatrudnienie, zaś po zapoznaniu się w dniu 24 kwietnia 2015 r. "dokumentami sprawy" nie wypowiedział się co do nadesłanego przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych raportu ZUS [...]. Natomiast załączone do skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie potwierdzenie odbioru pisma do firmy I. z wezwaniem o pilne wyrejestrowanie wskazuje jedynie, że w dacie podjęcia decyzji skarżący podlegał ubezpieczeniu. Wnioskowany przez stronę dowód z przesłuchania osoby, u której był zatrudniony, nie mógł być przeprowadzony, gdyż zakres postępowania dowodowego przed sądem administracyjnym jest ograniczony tylko do dowodów uzupełniających z dokumentów (art. 106 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). W świetle powyższego stwierdzić należy, iż organ prawidłowo przyjął, że skarżący nie spełnia warunków, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 powołanej wyżej ustawy i wydając decyzję nie naruszył prawa. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), orzekł jak w wyroku.