II SA/Wa 1116/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Olga Żurawska – Matusiak po rozpoznaniu w dniu 16 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. G. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi M. G. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia: odrzucić wniosek. Pismem z 3 czerwca 2015 r. M. G. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na postanowienie Wojewody [...] z [...] sierpnia 2014 r. nr [...] . W uzasadnieniu wskazał, że 29 października 2014 r. znalazł w swojej skrzynce pocztowej powtórne awizo z informacją o odbiorze, do 10 września 2014 r., przesyłki z Urzędu Wojewódzkiego. Skarżący oświadczył, że z postanowieniem Wojewody [...] z [...] sierpnia 2014 r. nr [...] zapoznał się 4 listopada 2014 r. i w tym dniu złożył do Ministra Administracji i Cyfryzacji pierwszy wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – dalej zwanej: "P.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Przepis art. 87 § 1 P.p.s.a. stanowi, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. We wniosku należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 P.p.s.a.). Stosownie do treści art. 88 P.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie przysługuje zażalenie. Kierując się treścią powyższych przepisów Sąd stwierdza, że skarżący nie zachował wskazanego siedmiodniowego terminu na złożenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na postanowienie Wojewody [...] z [...] sierpnia 2014 r. nr [...] . Należy bowiem zauważyć, co potwierdza skarżący w uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu, że otrzymał informację o uchybieniu terminu do wniesienia skargi 29 października 2014 r. w związku z wcześniejszym doręczeniem zastępczym dokonanym przez organ. Od tego dania rozpoczął bieg 7-dniowy termin do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, który upłynął 5 listopada 2014 r. We wskazanym terminie M. G. złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na postanowienie Wojewody [...] z [...] sierpnia 2014 r. nr [...] jednakże wniosek ten skierował, za pośrednictwem Wojewody [...] , do Ministra Administracji i Cyfryzacji. Wniosek ten ani dołączona do niego skarga nie zostały przekazane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Powyższe oznacza, że przedmiotowy wniosek jest kolejnym wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia skargi na postanowienie Wojewody [...] z [...] sierpnia 2014 r. nr [...] . Sąd uznał przedmiotowy wniosek za spóźniony, z uwagi na to, że został on złożony 3 czerwca 2015 r. (data nadania w urzędzie pocztowym), w sytuacji gdy termin do jego złożenia wyekspirował 4 listopada 2014 r. Należy ponadto wyjaśnić, że Sąd nie mógł uwzględnić pierwotnego wniosku skarżącego tj. wniosku z 4 listopada 2014 r, gdyż wniosek ten nie był kierowany do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie lecz do Ministra Administracji i Cyfryzacji. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 88 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.