II SA/Wa 1117/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Marek Pietras po rozpoznaniu w dniu 10 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. W. na decyzję Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania stypendium Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego za wybitne osiągnięcia studentów na rok akademicki 2012/2013 postanawia: sprostować z urzędu oczywistą omyłkę pisarską w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 sierpnia 2013 r., sygn. akt II SA/Wa 1117/13 w uzasadnieniu na drugiej stronie w ten sposób, że w wierszu 1 od góry w miejsce wpisanego słowa "art. 124 § 1 pkt 5"wpisać "art. 125 § 1 pkt 1". Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej P.p.s.a., sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej (art. 166 P.p.s.a.). Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądowym, sprostowanie niedokładności (nieścisłości) może obejmować właściwe oznaczenie stron czy też dokładne wymienienie podmiotów postępowania lub pełnej ich nazwy (por. wyrok SN z dnia 18 czerwca 1998 r., II CKN 817/97, OSNC 1999, nr 1, poz. 16). Ponadto, mówiąc o błędzie pisarskim należy mieć na uwadze widoczne, wbrew zamierzeniom Sądu, niewłaściwe użycie wyrazu, widocznie mylną pisownię, błąd gramatyczny albo niezamierzone opuszczenie jednego lub więcej wyrazów. W postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 sierpnia 2013 r. sygn. akt II SA/Wa 1117/13 w uzasadnieniu na drugiej stronie zawarto oczywistą omyłkę pisarską polegającą na tym, że w uzasadnieniu na drugiej stronie postanowienia, w 1 wierszu od góry zamiast "125 § 1 pkt 1" wpisano "art. 124 § 1 pkt 5", co niniejszym podlega sprostowaniu. Ze względu na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 156 § 1 i § 2 i art. 166 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.