II SA/Wa 1122/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Asesor WSA Andrzej Kołodziej, po rozpoznaniu w dniu 26 lipca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. K. na czynność Dyrektora Generalnego Służby Więziennej z dnia [...] marca i [...] kwietnia 2005 r. nr [...] w przedmiocie: wypłaty uposażenia i równoważnika za umundurowanie postanawia: odrzucić skargę. II SA/Wa 1122/05 UZASADNIENIE Zgodnie z przepisem art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na: 1) decyzje administracyjne; 1) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 2) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 3) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa oraz bezczynność organów w tych przypadkach. Tymczasem skarga K. K. dotyczy czynności odmowy wypłaty zaległego uposażenia wraz z odsetkami za okres od [...] września 2002r. oraz równoważnika za umundurowanie za lata 2003-2004. Nie są to zatem akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, ani tym bardziej akty określone w pkt 1-3 powołanego wyżej przepisu, które podlegają kognicji sądu administracyjnego. W takiej sytuacji stosownie do przepisu art. 58 § 1 pkt 1 skarga podlega odrzuceniu. Należy dodatkowo wskazać, iż na organie ciąży obowiązek, wynikający z przepisu art. 64 § 2 kpa, wezwania wnoszącego podanie do usunięcia braków formalnych, jeżeli podanie nie czyni zadość innym wymaganiom ustalonym w przepisach prawa. Na gruncie rozpatrywanej sprawy należało wezwać skarżącego do sprecyzowania, czy domaga się jedynie wypłaty należności, czy też rozstrzygnięcia w formie stosownego aktu, czy przysługują mu określone uprawnienia. Rozstrzygnięcie takie, po wyczerpaniu środków odwoławczych mogłoby być zaskarżone do sądu administracyjnego. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 i § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.