II SA/Wa 1123/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Maciejuk po rozpoznaniu w dniu 20 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C. K. na pismo Zastępcy Dyrektora Biura Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie kwerendy archiwalnej postanawia: odrzucić skargę. C. K. wnioskiem z dnia 20 listopada 2014 r. zwrócił się, na podstawie art. 25 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa publicznego państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów (Dz. U. z 2013 r., poz. 1388), zwanej dalej ustawą, do Oddziału Instytutu Pamięci Narodowej w [...] o udostępnienie informacji zawartych w dokumentach organów bezpieczeństwa państwa dotyczących osoby pełniącej funkcję publiczną. W ww. wniosku wniósł o udostępnienie informacji dotyczących J. R.- sędziego Naczelnego Sądu Administracyjnego. Realizacja tego wniosku została ukończona przez Oddziałowe Biuro Udostępniania i Archiwizacji Dokumentów w Warszawie w dniu 19 stycznia 2015 r. poprzez przygotowanie do udostępnienia wnioskodawcy odnalezionych w wyniku kwerendy archiwalnej akt paszportowych i zapisów w kartotece paszportowej Biura Paszportów MSW, o czym skarżący został poinformowany w piśmie [...] z dnia [..] stycznia 2015 r. C. K. w piśmie z dnia [...] lutego 2015 r. zatytułowanym skarga na otrzymaną odpowiedź z [...] roku wskazał, że nie jest zainteresowany aktami paszportowymi, a jedynie aktami lustracyjnymi. Dyrektor Oddziału IPN w [...] uznał wymienioną skargę za niezasadną. W piśmie z dnia [...] marca 2015 r. znak: [...] Dyrektor Oddziału wskazał, że kwerenda archiwalna została zrealizowana zgodnie z wnioskiem z dnia 20 listopada 2014 r. Złożony wniosek dotyczył dostępu do informacji zawartych w dokumentach organów bezpieczeństwa państwa, a nie dostępu do akt sprawy lustracyjnej. Ponadto poinformował wnioskodawcę, że zgodnie z art. 18 ust. 5 ustawy każdy ma prawo wystąpić z wnioskiem do IPN o udostępnienie do wglądu kopii akt sprawy lustracyjnej zakończonej prawomocnym orzeczeniem sądu. W piśmie z dnia 2 kwietnia 2015 r. zatytułowanym wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, powołując się na znak sprawy [...] C. K. wniósł m. in. o udostępnienie akt lustracyjnych s. NSA J. R. W odpowiedzi Zastępca Dyrektora Biura Prezesa Rzecznik Prasowy IPN pismem z dnia 20 maja 2015 r. znak: [...], wskazał, że udostępnienie akt sprawy lustracyjnej zakończonej prawomocnym orzeczeniem sądu, o którym mowa w art. 18 ust. 5 ustawy wymaga złożenia odrębnego wniosku. Poinformował, że w stosunku do s. J. R. nie zostało wszczęte postępowanie lustracyjne. W Katalogach Biura Lustracyjnego Instytutu Pamięci Narodowej (publikowanych na stronie Biuletynu Informacji Publicznej IPN - www. bip.ipn.gov.pl) znajduje się bowiem informacja, że Prokurator IPN zarządzeniem [...] z dnia [...].04.2013 r. dotyczącym J. R. pozostawił sprawę bez dalszego biegu wobec nie stwierdzenia wątpliwości, co do zgodności oświadczenia lustracyjnego z prawdą. Zastępca Dyrektora Biura Prezesa Rzecznik Prasowy IPN wskazał, że nadzór nad śledztwami prowadzonymi przez Oddziałowe Komisje sprawuje Dyrektor Głównej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu i do niego należy kierować uwagi, co do prowadzonych śledztw. Pismo Dyrektora Biura Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu z dnia 20 maja 2015 r. nr [...] stało się przedmiotem skargi C. K. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarżący wskazał, że skarga dotyczy realizacji wniosku o udostępnienie informacji dotyczących sędziego Naczelnego Sądu Administracyjnego J. R. W uzasadnieniu skargi skarżący wyraził niezadowolenie ze sposobu, w jaki organ prowadził jego sprawę. Zarzucił, że został pozbawiony skutecznego środka odwoławczego, gdyż wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy został rozpatrzony przez Zastępcę Dyrektora Biura Prezesa IPN, a nie przez osobę, do której był kierowany – Prezesa IPN. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie ewentualnie oddalenie. W uzasadnieniu organ stwierdził, że zaskarżone pismo jest pismem informacyjnym i nie podlega kognicji sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga jest niedopuszczalna. Zgodnie z art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie nie jest decyzja, postanowienie, akt, czy czynność organu lecz pismo Zastępcy Dyrektora Biura Prezesa IPN z 20 maja 2015 r. Zaskarżone pismo zawiera informację, że udostępnienie akt sprawy lustracyjnej zakończonej prawomocnym orzeczeniem sądu, o którym mowa w art. 18 ust. 5 ustawy wymaga złożenia odrębnego wniosku oraz informację, iż w stosunku do s. J. R. nie zostało wszczęte postępowanie lustracyjne. Pismo to nie stanowi aktu administracyjnego, tzn. nie rozstrzyga w sposób władczy o prawach i obowiązkach skarżącego, a co za tym idzie w żaden sposób nie kształtuje jego sytuacji prawnej. Przepis art. 3 § 2 nie obejmuje skarg na pisma informacyjne. Skarga na pismo nie podlega kognicji sądu administracyjnego. Brak jest także przepisów szczególnych, które przewidywałyby w tego rodzaju sprawach sądową kontrolę. Sprawa ze skargi C. K. nie mieści się w katalogu spraw rozpoznawanych przez sądy administracyjne i z tego względu jest niedopuszczalna. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji.