II SA/Wa 1127/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Sławomir Antoniuk po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A.S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dowódcy Wojsk Lądowych z dnia[...] kwietnia 2013 r. nr [...] oraz decyzji (rozkazu personalnego) nr [...] Dowódcy [...] Pułku Artylerii z dnia [...] stycznia 2013 r. w przedmiocie zwolnienia ze służby wojskowej i przeniesienia do rezerwy postanawia odmówić wstrzymania wykonania decyzji organu I i II instancji W skardze na powołaną na wstępie decyzję A.S., reprezentowany przez radcę prawnego, zamieścił wniosek o jej wstrzymanie. W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, że wykonanie decyzji spowoduje jego zwolnienie ze służby, a tym samym wywoła trudności natury administracyjnej i technicznej, a przede wszystkim uczyni wniesioną skargę bezprzedmiotową. Ponadto wskazał, że jego odejścia ze środowiska wojskowego wywołane przeniesieniem do rezerwy spowoduje nieodwracalne skutki, w szczególności trudności z powrotem do służby. Wobec powyższego skarżący wnioskiem o wstrzymanie objął również wykonanie pkt 6. decyzji (rozkazu personalnego) organu I instancji dotyczącego zwolnienia skarżącego ze służby i przeniesienia go do rezerwy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy zwrócić uwagę, iż każda decyzja wywołuje określone skutki prawne. Jednakże wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji możliwe jest tylko wtedy, gdy grozi wyrządzeniem znacznej szkody lub spowodowałoby trudne do odwrócenia skutki. Oznacza to, że Sąd w pierwszej kolejności obowiązany jest ustalić, czy to właśnie wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby spowodować takie zmiany w rzeczywistości, które mieściłyby się w tych dwóch wskazanych przez ustawodawcę kategoriach pojęciowych; przy czym tego rodzaju ustalenia Sąd powinien dokonać w oparciu o argumenty przywołane przez stronę w skierowanym do Sądu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz na podstawie treści zaskarżonego do Sądu aktu administracyjnego (decyzji, orzeczenia). Zaskarżoną decyzją Dowódca Wojsk Lądowych uchylił zaskarżony pkt 6. rozkazu personalnego Nr [...] Dowódcy [...] Pułku Artylerii z dnia [...]lutego 2013 r. dotyczący zwolnienia [...] A.S. z zawodowej służby wojskowej i przeniesienia do rezerwy z dniem 31 marca 2013 r. i ustalił nową datę zwolnienia skarżącego z zawodowej służby wojskowej i przeniesienia do rezerwy na dzień 31 maja 2013 r. W pozostałej części organ odwoławczy utrzymał w mocy zaskarżony pkt 6. rozkazu personalnego organu I instancji. Niewątpliwe obydwie decyzje wywołują dla skarżącego niekorzystne skutki w postaci ustania stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej. Natomiast skarżący nie wykazał, aby zaskarżone decyzje wywoływały skutki trudne do odwrócenia. Trudności natury administracyjnej, czy technicznej, czyli te okoliczności które skarżący wymienia we wniosku o wstrzymanie nie mieszczą się bowiem w pojęciu trudnych do odwrócenia skutków w rozumieniu art. 61 § 3 ustawy. Są to określonego rodzaju uciążliwości związane z koniecznością dopełnienia określonych obowiązków administracyjnych, w sytuacji gdy z żołnierzem rezerwy nawiązywany jest ponownie stosunek służbowy. W konsekwencji są to trudności związane z ponownym nawiązaniem stosunku zawodowej służby wojskowej, a nie z ustaniem stosunku w oparciu o zaskarżone decyzje. Toteż nie tylko nie są to trudne do odwrócenia skutki, ale w ogóle nie są to skutki wywołane zaskarżoną decyzją. Z kolei powołana jako trudny do odwrócenia skutek trudność w powrocie skarżącego do środowiska wojskowego po przeniesieniu do rezerwy jest bliżej niesprecyzowanym subiektywnym odczuciem skarżącego, które w zestawieniu z jednoznacznie unormowanymi w art. 61 § 3 ustawy obiektywnymi przesłankami wstrzymania wykonania decyzji nie może odnieść postulowanego przez skarżącego skutku. Celem instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie jest przywracanie stanu prawnego sprzed wydania decyzji, a jedynie niwelowanie na określony czas jej potencjalnych, niekorzystnych i to kwalifikowanych skutków. W tej zaś sytuacji wstrzymanie decyzji w oparciu o podane przez skarżącego przesłanki przeczyłoby temu celowi. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.