II SA/Wa 1131/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Kania (spr.), Sędziowie WSA Stanisław Marek Pietras, Piotr Borowiecki, Protokolant specjalista Ewa Kielak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 listopada 2017 r. sprawy ze skargi R. J. na niewykonanie przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym [...] wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 maja 2015 r. sygn. akt II SAB/Wa 1042/14 1. wymierza Komornikowi Sądowemu przy Sądzie Rejonowym [...] grzywnę w wysokości 1200 (słownie: tysiąc dwieście) złotych, 2. stwierdza, że bezczynność organu w wykonaniu punktu 1 wyroku w części dotyczącej punktu 3 w zakresie dotyczącym określenia daty, od której Komornik prowadzi swoją Kancelarię, oraz punktu 10 w zakresie żądania udostępnienia kopii polisy ubezpieczeniowej OC wniosku skarżącego R. J. z dnia [...] października 2014 r. o udostępnienie informacji publicznej, miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, 3. oddala skargę w części dotyczącej punktu 1 wyroku w zakresie punktu 2 wniosku skarżącego R. J. z dnia [...] października 2014 r. o udostępnienie informacji publicznej, 4. odrzuca skargę w pozostałym zakresie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 6 maja 2015r., sygn. akt II SAB/Wa 1042/14 po rozpoznaniu sprawy ze skargi R. K. J. na bezczynność Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym dla [...] w W. J. B. w przedmiocie informacji publicznej: (1) zobowiązał Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym dla [...] w W. J. B. do rozpatrzenia wniosku skarżącego R. K. J. z dnia [...] października 2014 r. o udostępnienie informacji publicznej w zakresie punktów: 1, 2, 3 w części dotyczącej określenia daty, od której Komornik prowadzi swoją Kancelarię, oraz punktów 9 i 10 w zakresie żądania udostępnienia kopii polisy ubezpieczeniowej OC - w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; (2) stwierdził, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; (3) oddalił skargę w pozostałej części. W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, iż wnioskiem z dnia [...] października 2014r. R. K. J. wystąpił do Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym dla [...] w W. J. B., w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), dalej: "u.d.i.p.", o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania: 1) od kiedy jest Komornikiem, 2) od kiedy są Asesorami Komorniczymi T. H., J. N. i H. L., 3) od kiedy prowadzi Kancelarię Komorniczą oraz ilu aktualnie zatrudnia pracowników i na jakich etatach, 4) ile kosztowało otwarcie Kancelarii Komorniczej przy ul. [...] w W., 5) jaki sprzęt jest potrzebny do prowadzenia takiej działalności jako funkcjonariusza publicznego, 6) jaki sprzęt jest na stanie Kancelarii z dokładnym jego wyszczególnieniem, 7) ile spraw prowadziła Kancelaria od początku swojej działalności, 8) ile kancelaria przyniosła dochodów w poszczególnych 12 miesiącach przypadających na jeden rok kalendarzowy w latach 2002-2013 oraz w okresie od stycznia do września 2014 r., 9) o udostępnienie kopii aktualnej umowy ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej za szkodę, która może wyniknąć w związku z działalnością egzekucyjną Komornika J. B. oraz kopii polisy lub innego dokumentu potwierdzającego fakt zawarcia ww. umowy, 10) o udostępnienie kopii aktualnej umowy ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej za szkodę, która może wyniknąć w związku z zatrudnieniem i wykonywaniem czynności przez Asesorów Komorniczych – T. H., J. N. i H. L. oraz kopii polisy lub innego dokumentu potwierdzającego fakt zawarcia ww. umowy. Analizując zakres podmiotowy i przedmiotowy sprawy w świetle postanowień ustawy o dostępie do informacji publicznej Sąd stwierdził, iż komornik sądowy jako funkcjonariusz publiczny w zakresie wykonywania czynności egzekucyjnych należy do podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1 u.d.i.p. Potwierdzają to przepisy art. 1 i 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o komornikach sądowych i egzekucji (Dz. U. z 2011r. Nr 231, poz. 1376), zgodnie z którymi komornik sądowy jest funkcjonariuszem publicznym działającym przy sądzie rejonowym. Czynności egzekucyjne w sprawach cywilnych wykonuje wyłącznie komornik. Jednakże działalność komornika sądowego posiada dwojaki charakter. Komornik działa częściowo, wykonując zadania wynikające z imperium Państwa Polskiego, a częściowo, jako podmiot gospodarczy, będąc uczestnikiem obrotu gospodarczego. Oznacza to, że w niniejszej sprawie należało rozdzielić przedmiot pytań objętych wnioskiem strony na dwa zbiory: (1) zbiór dotyczący zadań publicznych wykonywanych przez komornika, (2) zbiór dotyczący sfery działalności gospodarczej prowadzonej przez Komornika. Do pierwszego z ww. zbiorów należy zaliczyć pytania nr 1, 2, 3 w zakresie udzielenia odpowiedzi, co do kwestii od jakiej daty Komornik prowadzi swoją Kancelarię, a także pytania nr 9 i 10 w zakresie dotyczącym żądania udostępnienia kopii polisy ubezpieczeniowej OC. Kwestie odnoszące się do daty, od której dana osoba pełni funkcję komornika, asesora komorniczego, czy od jakiej prowadzi kancelarię, związane są bowiem bezpośrednio z wykonywaniem przez komornika działań związanych z imperium państwowym przy prowadzeniu czynności egzekucyjnych. Ponieważ zaś w związku z wykonywaniem zadań publicznych, ustawa wiąże obowiązek zawarcia przez komornika umowy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej za szkody, które mogą zostać wyrządzone w związku z wykonywaniem czynności egzekucyjnych opisanych w art. 2 ustawy o komornikach (art. 24 ust. 1 ustawy o komornikach sądowych i egzekucji), również dowód zawarcia tej umowy, jakim jest kopia polisy ubezpieczeniowej, jest sytuowany w sferze informacji publicznej - w rozumieniu art. 1 ust. 1 i art. 6 u.d.i.p. - jako związany bezpośrednio z wykonywaniem ustawowych obowiązków i zadań publicznych przez komornika. Sąd zaznaczył, iż z drugiej strony komornik w zakresie swojej działalności publicznej wykonuje powyższe czynności na własny rachunek (art. 3a ustawy o komornikach sądowych i egzekucji). Oznacza to, że istnieje sfera działalności komornika niezwiązana z funkcją funkcjonariusza publicznego, poza zakresem czynności egzekucyjnych wykonywanych w ramach władztwa publicznego, gdzie komornik występuje jako równoprawny podmiot obrotu gospodarczego, czy strona stosunków cywilnoprawnych. W tej sferze mieści się zakres przedmiotowy pozostałej części wniosku strony. Sfery związanej z działalnością gospodarczą komornika dotyczy w szczególności żądanie udostępnienia kopii samej umowy ubezpieczenia OC. Kopia umowy ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej komornika sądowego nie należy do sfery zadań publicznych komornika, ani nie dotyczy gospodarowania mieniem Skarbu Państwa. Umowa taka wprawdzie jest dokumentem, ale nie dokumentem urzędowym w rozumieniu art. 6 ust. 2 u.d.i.p. Zatem kopia umowy ubezpieczenia cywilnego nie stanowi informacji publicznej. Sąd zaznaczył, iż sfery związanej z działalnością gospodarczą Komornika dotyczą również pozostałe pytania, a zwłaszcza odnośnie dochodów Kancelarii, struktury etatowej istniejącej w Kancelarii czy jej wyposażenia. Skoro bowiem Komornik prowadzi kancelarię na własny rachunek, to jest to równoznaczne z tym, iż jego działalność nie jest finansowana ze środków Skarbu Państwa. Stąd ww. kwestie pozostają poza zakresem przedmiotowym ustawy o dostępie do informacji publicznej i nie mogą podlegać ujawnieniu w trybie powyższego aktu prawnego. Konkludując Sąd stwierdził, iż wniosek w zakresie pytań wyszczególnionych w pkt 1 wyroku dotyczył informacji publicznej. Skoro więc organ nie udzielił żądanej informacji w powyższym zakresie, ani nie odmówił jej udostępnienia w formie decyzji wydanej w trybie art. 16 u.d.i.p., to tym samym popadł w stan bezczynności. Akta administracyjne wraz z odpisem prawomocnego wyroku z dnia 6 maja 2015 r. wpłynęły do organu w dniu [...] lipca 2015 r., zatem termin do rozpoznania wniosku wyznaczony przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie upłynął w dniu [...] sierpnia 2015 r. Pismem z dnia [...] lipca 2015 r. Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym dla [...] w W. J. B. poinformował R. K. J., że spełniony został obowiązek zawarcia umowy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej za szkody, o którym mowa w art. 24 ustawy o komornikach sądowych i egzekucji. Nadto poinformował, że tutejszy Komornik został powołany - w myśl art. 11 ww. ustawy - w dniu [...] czerwca 1999 r. Do ww. pisma załączona została kserokopia policy ubezpieczeniowej OC. Następnie, pismem z dnia [...] września 2015 r. Komornik poinformował ww. o braku możliwości udzielenia informacji w zakresie pkt 2 wniosku z dnia [...] października 2014 r. ze względu na nieprawidłowe jego sformułowanie. Wskazał, iż asesor komorniczy może być zatrudniony w kilku kancelariach komorniczych w różnych odstępach czasu. Komornik dysponuje jedynie wiedzą, od kiedy dana osoba powołana została na stanowisko asesora komorniczego w Kancelarii Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym dla [...] w W. J. B., mianowicie: T. H. został powołany na asesora komorniczego w dniu [...] czerwca 2011 r. (stosunek pracy ustał w dniu [...] sierpnia 2015 r.), J. N. został powołany na asesora komorniczego w dniu [...] września 2011 r. (stosunek pracy ustał w dniu [...] października 2014 r.), H. L. został powołany na asesora komorniczego w dniu [...] czerwca 2013 r. Komornik podał, że nie ma wiedzy na temat obecnego zatrudnienia osób, których stosunek pracy w tutejszej Kancelarii ustał. Ponadto organ egzekucyjny poinformował, że na stronie internetowej Kancelarii ([...]) znajdują się informacje w zakresie liczby zatrudnianych pracowników - obecnie zatrudnionych jest [...] osób, w tym [...] asesorów komorniczych oraz [...] aplikant komorniczy. Pismem z dnia [...] marca 2016 r. R. K. J. wezwał Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym dla [...] w W. J. B. do wykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 maja 2015 r. sygn. akt II SAB/Wa 1042/14. W uzasadnieniu wskazał, iż organ egzekucyjny udzielił odpowiedzi na pytania 1 i 9 wniosku z dnia [...] października 2014 r. (punkt 1 ww. wyroku), nie udostępnił natomiast informacji publicznej w pozostałym zakresie pomimo zakreślonego przez Sąd 14-dniowego terminu. Następnie, pismem z dnia [...] stycznia 2017 r. R. K. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na niewykonanie przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym dla [...] w W. J. B. wyroku WSA w Warszawie z dnia 6 maja 2015 r., sygn. akt II SAB/Wa 1042/14. Skarżący wniósł o: 1) wymierzenie organowi egzekucyjnemu grzywny w wysokości [...] zł ([...] złotych) lub grzywny ustanowionej do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, 2) wymierzenie organowi grzywny stosownie do art. 23 u.d.i.p., 3) zasądzenia od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych, 4) przekazania za pośrednictwem organu egzekucyjnego akt przedmiotowej sprawy. Skarżący podniósł, iż pomimo wezwania do wykonania wyroku WSA w Warszawie z dnia 6 maja 2015 r. Komornik nie wykonał ww. wyroku w całości do dnia [...] stycznia 2017 r. Udzielił jedynie odpowiedzi, iż został powołany w dniu [...] czerwca 1999 r., a nadto przesłał kopię polisy potwierdzającej fakt zawarcia umowy ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej za szkodę (punkt 1 i 9 wniosku informacyjnego z dnia [...] października 2014 r.). Nadal jednak nie wykonał ww. wyroku w zakresie punktów: 2, 3 i 10 ww. wniosku poprzez udostępnienie informacji publicznej objętej ww. wnioskiem, bądź poprzez wydanie decyzji o odmowie jej udostępnienia. W odpowiedzi na skargę Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym dla [...] w W. J. B. stwierdził, iż skarga jest nieuzasadniona, a działania organu egzekucyjnego nie noszą znamion nieprawidłowości. Wskazał, że wniosek skarżącego o udostępnienie informacji publicznej został rozpatrzony pismem z dnia [...] stycznia 2017 r. Komornik odmówił udzielenia informacji w zakresie punktu od 1 do 9 wniosku, bowiem informacje w nich zawarte nie mają charakteru publicznego i wchodzą w zakres prowadzonych przez organ indywidualnych postępowań egzekucyjnych m.in. poprzez wskazywanie szczegółowo oznaczeń prowadzonych spraw i orzeczeń sądowych oraz przebiegu postępowań. Z tych względów objęte są tajemnicą zawodową, o której stanowi art. 20 ust. 1 ustawy o komornikach sądowych i egzekucji. W zakresie punktów 10 i 11 wniosku Komornik poinformował skarżącego, że spełniony został obowiązek zawarcia umowy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej za szkody, o którym mowa w art. 24 ww. ustawy. W załączeniu organ przesłał kserokopię aktualnej polisy ubezpieczeniowej OC. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Sąd może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. (art. 154 § 2 p.p.s.a.). Wykonanie wyroku lub załatwienie sprawy po wniesieniu skargi, o której mowa w § 1, nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania lub oddalenia skargi (§ 3.). Z kolei grzywnę, o której mowa w § 1, wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów (art. 154 § 6 p.p.s.a.). Uwzględniając skargę sąd może przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 (§ 7). Z powyższego wynika, że wszczęcie postępowania sądowego o zastosowanie środków określonych w art. 154 p.p.s.a. ma na celu ukaranie organu oraz jego zdyscyplinowanie, a w określonej sytuacji wydanie rozstrzygnięcia (o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku) za organ. Istota skargi wszczynającej to postępowanie sprowadza się do żądania zastosowania przez sąd określonych środków. W postępowaniu wywołanym omawianą skargą sąd administracyjny ustala jak przebiegało postępowanie organu i dokonuje oceny pod kątem, czy ustalone fakty wskazują na niewykonanie wyroku przez organ, czy jest to wynikiem innych okoliczności niezależnych od organu prowadzącego postępowanie. Ustalenia te powinny zostać dokonane na podstawie nadesłanych akt administracyjnych z uwzględnieniem stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie wniesienia skargi. Z powołanego art. 154 § 1 p.p.s.a. wynikają dwie przesłanki, które muszą być spełnione łącznie, aby sąd administracyjny mógł organowi administracji publicznej wymierzyć grzywnę. Po pierwsze, organ musi "pozostawać w bezczynności" po wyroku uwzględniającym skargę na podstawie art. 149 p.p.s.a. i zobowiązującym organ do wydania w określonym terminie stosownego aktu lub dokonania czynności. Po drugie zaś, strona przed wniesieniem skargi na niewykonanie wyroku musi wystąpić do właściwego organu z pisemnym wezwaniem do wykonania wyroku. Jak wynika z akt sprawy, przed wniesieniem skargi na niewykonanie wyroku skarżący pismem z dnia [...] marca 2016 r. wezwał Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym dla [...] w W. J. B. do wykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 maja 2015 r. sygn. akt II SAB/Wa 1042/14. Zatem procesowy wymóg wniesienia skargi został spełniony. Terminy do wniesienia skargi ustalone w art. 53 p.p.s.a. nie mają zastosowania do skargi wnoszonej na podstawie art. 154 § 1 p.p.s.a., a w konsekwencji dopuszczalność jej wniesienia nie jest uwarunkowana upływem określonego czasu od dnia doręczenia organowi wezwania do wykonania wyroku (por. postanowienie NSA z dnia 20 listopada 2012 r., sygn. akt II OSK 2721/12, publ. LEX nr 1248469). Przez niewykonanie wyroku należy rozumieć zaniechanie przez organ podjęcia lub kontynuacji postępowania mającego na celu zakończenie sprawy w przewidzianej prawem formie (por. wyrok NSA z dnia 22 maja 2012 r. sygn. akt II OSK 578/12, publ. LEX nr 1252111). W wypadku wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania termin jego wykonania mija z upływem terminu wyznaczonego przez sąd na wydanie aktu lub dokonanie czynności. Jeżeli sąd nie określił terminu wydania aktu lub podjęcia czynności, w sprawie mają zastosowanie terminy ustawowe do załatwienia sprawy (bez zbędnej zwłoki, nie później niż w ciągu miesiąca, a w sprawach szczególnie skomplikowanych - w ciągu dwóch miesięcy). Termin ustawowy należy liczyć od dnia doręczenia akt organowi, o czym stanowi art. 286 § 2 p.p.s.a. Wyrokiem z dnia 6 maja 2015 r. sygn. akt II SAB/Wa 1042/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobowiązał Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym dla [...] w W. J. B. do rozpatrzenia wniosku skarżącego R. K. J. z dnia [...] października 2014 r. o udostępnienie informacji publicznej w zakresie punktów: 1, 2, 3 w części dotyczącej określenia daty, od której Komornik prowadzi swoją Kancelarię, oraz punktów 9 i 10 w zakresie żądania udostępnienia kopii polisy ubezpieczeniowej OC - w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy (punkt 1 sentencji wyroku). Prawomocny wyrok wraz z aktami sprawy został doręczony organowi na podstawie zarządzenia Sądu z dnia 16 lipca 2015 r. i doręczony w dniu [...] lipca 2015r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (k. 86 akt sądowych o sygn. II SAB/Wa 1042/14). Zatem czternastodniowy termin do rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej, zakreślony przez Sąd w powołanym wyroku, upłynął z dniem [...] sierpnia 2017 r. Skarżący zarzucił organowi egzekucyjnemu niewykonanie ww. wyroku z dnia 6 maja 2015 r. w zakresie rozpoznania punktów 2, 3 i 10 wniosku z dnia [...] października 2014 r. Zgodnie z ustawą o dostępie do informacji publicznej podmiot zobowiązany do rozpoznania wniosku informacyjnego ma możliwość udzielenia informacji publicznej w drodze czynności materialno-technicznej; w formie pisma (zawiadomienia, odpowiedzi) informującego, że wniosek nie znajduje podstawy w przepisach prawa, żądanie nie dotyczy informacji publicznej, organ nie jest w jej posiadaniu (art. 4 ust. 3 u.d.i.p.) lub obowiązuje inny tryb jej udostępnienia (art. 1 ust. 2 u.d.i.p.). Podmiot zobowiązany może również wydać decyzję administracyjną (art. 16 u.d.i.p.): o odmowie udostępnienia informacji publicznej ze względu na ograniczenia wymienione w art. 5 ust. 1 i 2 u.d.i.p.; o umorzeniu postępowania (art. 14 ust. 2 u.d.i.p.); o odmowie udostępnienia informacji publicznej przetworzonej ze względu na niewykazanie, że jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego (art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.). Pismem z dnia [...] lipca 2015 r. Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym dla [...] w W. J. B. poinformował R. K. J., że został powołany na komornika w trybie określonym w art. 11 ustawy o komornikach sądowych i egzekucji w dniu [...] czerwca 1999 r. Nadto wskazał, że spełniony został obowiązek zawarcia umowy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej za szkody, o którym mowa w art. 24 ww. ustawy. Do ww. pisma załączona została kserokopia policy ubezpieczeniowej [...] nr [...]. Następnie, pismem z dnia [...] września 2015 r. Komornik poinformował skarżącego o braku możliwości udzielenia informacji w zakresie pkt 2 wniosku z dnia [...] października 2014 r. Wskazał, iż asesor komorniczy może być zatrudniony w kilku kancelariach komorniczych w różnych odstępach czasu. Komornik dysponuje jedynie wiedzą, od kiedy dana osoba powołana została na stanowisko asesora komorniczego w Kancelarii Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym dla [...] w W. J. B., mianowicie: T. H. został powołany na asesora komorniczego w dniu [...] czerwca 2011 r. (stosunek pracy ustał w dniu [...] sierpnia 2015r.), J. N. został powołany na asesora komorniczego w dniu [...] września 2011 r. (stosunek pracy ustał w dniu [...] października 2014 r.), H. L. został powołany na asesora komorniczego w dniu [...] czerwca 2013 r. Komornik podał, że nie ma wiedzy na temat obecnego zatrudnienia osób, których stosunek pracy w tutejszej Kancelarii ustał. Z powyższego wynika, że organ egzekucyjny rozpoznał wniosek skarżącego o udostępnienie informacji publicznej w zakresie punktów 1, 2 i 9. Poinformował bowiem skarżącego z jaką datą został powołany na komornika (punkt 1) oraz podał w jakiej dacie T. H., J. N. i H. L. zostali powołani na stanowisko asesora komorniczego w Kancelarii Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym dla [...] w W. J. B. (punkt 2). Udostępnił również kopię polisy ubezpieczeniowej o wskazanym numerze za pismem z dnia [...] lipca 2015 r. (punkt 9). Przy czym odnośnie punktu 2 wniosku organ egzekucyjny wprost wskazał, że nie posiada wiedzy na temat zatrudnienia ww. osób w innych kancelariach komorniczych, nie może tym samym odpowiedzieć na pytanie sformułowane w tym punkcie. Jak już wyżej wskazano, jeśli organ nie posiada wiedzy o danym fakcie, bądź nie jest w posiadaniu danej informacji publicznej, jest obowiązany poinformować o tym wnioskodawcę w formie zwykłego pisma (zob. I. Kamińska, M. Rozbicka-Ostrowska, Ustawa o dostępie do informacji publicznej. Komentarz, Warszawa 2016, s. 259; wyrok NSA z dnia 11 stycznia 2010 r., sygn. akt I OSK 1557/09, publ. LEX nr 1264573). Skoro Komornik wypełnił ten obowiązek kierując do skarżącego pismo z dnia [...] września 2015 r., to nie można uznać, że pozostawał w bezczynności w wykonaniu wyroku w ww. zakresie. Z tego względu skarga na niewykonanie wyroku w zakresie punktu 2 wniosku informacyjnego podlegała oddaleniu jako nieuzasadniona. Z akt sprawy nie wynika jednak, aby organ egzekucyjny rozpoznał wniosek skarżącego o udostępnienie informacji publicznej w zakresie punktu 3 wniosku w części dotyczącej daty, od której Komornik prowadzi swoją Kancelarię oraz punktu 10 w zakresie żądania udostępnienia kopii polisy ubezpieczeniowej OC w związku z zatrudnieniem i wykonywaniem czynności przez asesorów komorniczych: T. H., J. N. i H. L. Nie udzielił bowiem skarżącemu wnioskowanych informacji, nie wydał też decyzji o odmowie ich udostępnienia, nie poinformował również, że nie jest w posiadaniu żądanej informacji, do czego został zobowiązany prawomocnym wyrokiem Sądu. Wprawdzie organ egzekucyjny za pismem z dnia [...] lipca 2015 r. udostępnił kopię polisy ubezpieczeniowej [...] nr [...], jednak nie wypowiedział się w sposób stanowczy, czy dokument ten potwierdza również fakt zawarcia umowy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej za szkody, które mogły być wyrządzone działaniem wymienionych asesorów komorniczych w związku z wykonywaniem przez nich czynności określonych w ustawie o komornikach sądowych i egzekucji. Wobec sformułowania dwóch odrębnych żądań we wniosku skarżącego z dnia [...] października 2014 r., tj. odnośnie udostępnienia kopii polisy ubezpieczeniowej stanowiącej dowód zawarcia umowy ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej za szkodę, która mogła wyniknąć w związku z działalnością egzekucyjną Komornika J. B. (punkt 9) oraz tożsamego dokumentu w związku z zatrudnieniem i wykonywaniem czynności przez ww. asesorów komorniczych (punkt 10), organ egzekucyjny miał obowiązek udzielenia jednoznacznej, dokładnej odpowiedzi co do każdego z wymienionych punktów. Nie czyniąc tego nie ustrzegł się zarzutu bezczynności w wykonaniu wyroku Sądu w ww. zakresie. Jak podkreśla się w orzecznictwie sądów administracyjnych rozpoznanie wniosku o udostępnienie informacji publicznej polega na precyzyjnym i wyczerpującym udzieleniu odpowiedzi. Przedstawienie informacji niejasnej, wymijającej, fragmentarycznej, czy też innej niż ta, na którą oczekuje wnioskodawca oznacza, że informacja taka nie wyczerpuje zakresu żądania wniosku, a tym samym, że adresat wniosku pozostaje w stanie bezczynności (por. wyrok WSA w Lublinie z dnia 4 listopada 2010 r., sygn. akt II SAB/Lu 66/10, publ. LEX nr 638704, wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 5 czerwca 2013 r., sygn. akt II SAB/Bd 35/13, publ. LEX nr 1352000). W tym stanie rzeczy wniosek o wymierzenie organowi grzywny za niewykonanie wyroku w ww. zakresie Sąd uznał za uzasadniony i wymierzył organowi grzywnę w wysokości 1200 zł. Wymierzając grzywnę w takiej kwocie Sąd wziął pod uwagę ponad dwuletni okres niewykonania przez organ prawomocnego wyroku w ww. zakresie. Uwzględnił także, że wysokość grzywny mieści się w granicach określonych przez art. 154 § 6 p.p.s.a. Ustalając wysokość Sąd nie znalazł podstaw do wymierzenia grzywny we wnioskowanej przez skarżącego wysokości. W ocenie Sądu wymierzona grzywna spełni swój cel jakim pozostaje sankcja za naruszenie prawa oraz zdyscyplinowanie organu, a także zapobieżenie przypadkom niewykonania orzeczeń sądów w przyszłości. Sąd podkreśla, że niewykonanie wyroków sądów w demokratycznym państwie prawa stanowi szczególnie istotne uchybienie w działaniu organu administracji, godzi bowiem w zasady ogólne postępowania administracyjnego, w tym w szczególności w zasadę praworządności zawartą w art. 7 k.p.a. oraz zasadę prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej, wyrażoną w art. 8 k.p.a. Wymierzenie grzywny organowi na podstawie art. 154 § 1 p.p.s.a. ma za zadanie nie tylko skłonienie organu do wywiązania się z nałożonego na niego w prawomocnym wyroku obowiązku, ale zawiera też element represyjny, stanowiący w istocie sankcję za ignorowanie przez zobowiązane organy orzeczeń sądowych. Zgodnie z art. 154 § 2 zdanie drugie p.p.s.a. Sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. W orzecznictwie przyjmuje się, że kwalifikacja naruszenia prawa jako rażącego musi posiadać pewne dodatkowe cechy w stosunku do stanu określanego jako zwykłe naruszenie. Rażącym naruszeniem prawa jest stan, w którym bez żadnej wątpliwości i wahań można stwierdzić, że naruszono prawo w sposób oczywisty, przy czym każdorazowo taka ocena musi być dokonana przy uwzględnieniu okoliczności danej sprawy (por. wyrok NSA z dnia 21 czerwca 2012 r., sygn. akt I OSK 675/12, publ. CBOSA). Rażące naruszenie prawa dotyczyć może w szczególności zawartych w ustawie przepisów o terminach załatwienia sprawy poprzez ich ewidentne (oczywiste) niezastosowanie lub nieprawidłowe zastosowanie. Przyjmuje się, że w celu ustalenia, czy naruszenie prawa jest rażące, należy uwzględnić nie tylko proste zestawienie terminów rozpoczęcia postępowania i jego zakończenia, lecz także - warunkowane okolicznościami materialnoprawnymi sprawy - czynności, jakie powinien podjąć organ dążąc do jej załatwienia. Innymi słowy, samo przekroczenie przez organ ustawowych obowiązków, czyli także terminów załatwienia sprawy, musi być szczególnie znaczące i niezaprzeczalne, a rażące opóźnienie w podejmowanych przez organ czynnościach musi być pozbawione racjonalnego uzasadnienia (por. wyrok NSA z dnia 21 czerwca 2012 r., sygn. akt I OSK 675/12; wyrok WSA w Łodzi z dnia 17 października 2014 r., sygn. akt II SAB/Łd 124/14; publ. j. w.). W ocenie Sądu bezczynność organu egzekucyjnego, która wystąpiła po wyroku z dnia 6 maja 2015 r. ma charakter rażącego naruszenia prawa. Do daty wniesienia skargi organ nie wykonał ww. wyroku w całości, nie uczynił tego również do daty wyrokowania. Z akt sprawy nie wynika z jakich powodów organ pozostaje w zwłoce z rozpoznaniem wniosku informacyjnego w zakresie wymienionych powyżej punktów 2 i 10 przez okres ponad dwóch lat. W odpowiedzi na skargę organ powołał się wprawdzie na pismo z dnia [...] stycznia 2017 r., jednak stanowi ono odpowiedź na skargę R. K. J. na bezczynność Komornika w przedmiocie wniosku o udostępnienie informacji publicznej z dnia [...] września 2016 r. Dotyczy zatem innej sprawy zakończonej nieprawomocnym wyrokiem WSA w Warszawie z dnia 16 października 2017 r. sygn. akt II SAB/Wa 35/17. W tym stanie rzeczy, uwzględniając istotne, nieusprawiedliwione przekroczenie terminu załatwienia sprawy, należało uznać, że bezczynność organu egzekucyjnego w wykonaniu ww. wyroku ma postać kwalifikowaną. Zgodnie z art. 23 u.d.i.p., kto wbrew ciążącemu na nim obowiązkowi, nie udostępnia informacji publicznej, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku. Komentowany przepis ma charakter karny, penalizujący naruszenie obowiązku udostępnienia informacji publicznej, co przesądza o tym, że wymierzenie np. grzywny na jego podstawie jest możliwe tylko w wyniku znamion określonego tam czynu zabronionego w ramach postępowania karnego. To z kolei oznacza, że sprawa w tym zakresie nie należy do sądu administracyjnego. Wobec tego skarga w części dotyczącej wniosku o wymierzenie organowi grzywny stosownie do art. 23 u.d.i.p. podlegała odrzuceniu. Zakres właściwości rzeczowej sądów administracyjnych nie obejmuje bowiem kar za czyny zabronione, nawet wówczas, gdy zostały one spenalizowane w aktach prawnych zawierających normy prawa administracyjnego. Do orzekania o odpowiedzialności karnej właściwe są sądy powszechne (por. wyrok WSA w Rzeszowie z dnia 27 stycznia 2011 r., sygn. akt II SAB/Rz 49/10, publ. LEX nr 953623). Mając na względzie wszystko powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 154 § 1 w zw. z § 6 i § 2 p.p.s.a. orzekł jak w pkt 1 i 2 sentencji wyroku. Sąd oddalił skargę w części na podstawie art. 151 p.p.s.a. - jak w pkt 3 sentencji, zaś na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd odrzucił skargę w pozostałym zakresie - jak w pkt 4 sentencji wyroku.