II SA/Wa 1133/13

PostanowienieWSA w Warszawie2014-02-14

Skład orzekający: Iwona Malicka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy strona, która wykazała, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, powinna otrzymać prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego, zwłaszcza w sytuacji, gdy wniesienie skargi kasacyjnej wiąże się z przymusem adwokacko-radcowskim?
Ratio decidendi
Stronie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, powinno zostać przyznane prawo pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Dotyczy to również sytuacji, gdy wniesienie skargi kasacyjnej wiąże się z przymusem adwokacko-radcowskim, a uzyskane dochody nie pozwalają na ustanowienie pełnomocnika z wyboru bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania.
Stan faktyczny
A. P. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego po tym, jak Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił jego skargę na postanowienie Szefa Sztabu Generalnego WP. Strona wskazała na swoją schorowaną sytuację, niepełnosprawność, niskie dochody z renty chorobowej i świadczeń z MOPS, wysokie koszty utrzymania mieszkania, leczenia oraz spłatę pożyczki bankowej. Do wniosku dołączył szereg dokumentów potwierdzających jego sytuację materialną i zdrowotną.
Rozstrzygnięcie
Przyznano A. P. prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Malicka po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2014 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym wniosku A. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego w sprawie ze skargi A. P. na postanowienie Szefa Sztabu Generalnego Wojska Polskiego z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności rozkazu personalnego skreślającego z ewidencji podoficerów postanawia: przyznać A. P. prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego. A. P., po oddaleniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 27 stycznia 2014 r. jego skargi na postanowienie Szefa Sztabu Generalnego WP, złożył w niniejszej sprawie wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego z urzędu. Wskazał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z żoną – A. P. Podniósł, że oboje są osobami schorowanymi, z orzeczeniami o niepełnosprawności, a na ich wspólny dochód składa się przyznana mu renta chorobowa w wysokości 2.422,13 zł netto oraz świadczenie przyznane żonie z MOPS, które wraz z zasiłkiem pielęgnacyjnym wynosi 542 zł miesięcznie. Ponadto podał, że nie ma żadnego majątku ani oszczędności. Jednocześnie wskazał, że do stałych kosztów utrzymania należą opłaty za: czynsz – 521,64 zł, energię elektryczną – 802,31 zł kwartalnie, gaz – 52 zł, antenę z Internetem – 69 zł, telefon stacjonarny 49,90 zł, telefon komórkowy – 51 zł, opał – 470 zł, a także koszty leczenia – 250 zł, ubezpieczenie od nieszczęśliwych wypadków – 48,40 zł oraz spłata pożyczki bankowej w wysokości 1.400 zł miesięcznie. Do wniosku dołączył oświadczenie, w sprawie sytuacji majątkowej oraz zdrowotnej swojej i żony, wydruki z posiadanego konta bankowego, kserokopie orzeczeń o niepełnosprawności (swoje i żony), kserokopie decyzji Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] z dnia [...] marca 2013 r. o przyznaniu A. P. zasiłku stałego oraz decyzji z dnia [...] maja 2012 r. o przyznaniu zasiłku pielęgnacyjnego, kserokopię decyzji ZUS o odmowie przyznania żonie renty z tytułu niezdolności do pracy z dnia 19 października 2012 r., kserokopie orzeczeń lekarza orzecznika ZUS z dnia [...] września 2012 r. i z dnia [...] września 2012 r. o niezdolności do pracy A. P., fakturę VAT za energię elektryczną z dnia [...] września 2013 r. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie skarżący, stosownie do treści art. 239 pkt 1 lit. d ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Natomiast zgodnie z art. 262 powołanej ustawy, przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Stosownie zaś do art. 245 § 1 i 3 tej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować tylko ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Jak wynika ze złożonego wniosku oraz załączonych dokumentów, łączny dochód gospodarstwa domowego strony wynosi 2.964 zł netto, co oznacza, że średnio na osobę wypada po 1.482 zł. Z tej kwoty skarżący spłaca zaciągniętą w banku pożyczkę - rata 1.400 zł, uiszcza opłaty związane z utrzymaniem mieszkania - łącznie około 1.600 zł (w tym telefon, antena, Internet), a także koszty związane z leczeniem siebie i żony. Biorąc pod uwagę sytuację finansową i życiową wnioskodawcy, wysokość kosztów utrzymania oraz fakt, że przy wniesieniu skargi kasacyjnej od orzeczenia sądu I instancji obowiązuje przymus adwokacko – radcowski, stwierdzić należy, że obecnie uzyskiwane dochody nie pozwalają stronie na ustanowienie pełnomocnika z wyboru bez uszczerbku w koniecznym utrzymaniu. Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 262 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono, jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło