II SA/Wa 1134/16

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Malicka po rozpoznaniu w dniu 29 września 2017 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym wniosku M. S. z dnia 19 września 2017 r. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi M. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego postanawia: umorzyć postępowanie w sprawie wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy. M. S. wnioskiem z dnia 19 września 2017 r. wystąpił ponownie w niniejszej sprawie o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. We wniosku wskazał, że pozostaje sam w gospodarstwie domowym, nie ma stałych dochodów ani oszczędności. Oświadczył, że posiada mieszkanie o powierzchni 32 m2, ale z uwagi na brak środków finansowych nie płaci za media, nie ma prądu, nie leczy się. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Jak wynika z akt sprawy, skarżący wnioskiem z dnia 4 marca 2017 r. wystąpił do Sądu o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Referendarz sądowy postanowieniem z dnia 9 marca 2017 r. umorzył postępowanie w sprawie wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz odmówił prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na skutek rozpoznania wniesionego przez stronę sprzeciwu, postanowieniem z dnia 28 kwietnia 2017 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie referendarza sądowego, a wyrokiem z dnia 9 czerwca 2017 r. oddalił wniesioną skargę. Rozpoznając kolejny wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata, złożony w tej samej sprawie, nie można odstąpić od oceny sytuacji materialnej wnioskodawcy, zawartej we wskazanych wcześniej postanowieniach referendarza sądowego oraz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Możliwość zmiany bądź uchylenia orzeczenia daje art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), jednakże pod warunkiem wykazania, że nastąpiła zmiana okoliczności sprawy. W przypadku wniosku o przyznanie prawa pomocy będą to w szczególności okoliczności wskazujące na pogorszenie sytuacji finansowej wnioskodawcy. Zgodnie z art. 249a powołanej ustawy, jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Powyższy przepis może znaleźć zastosowanie w sytuacji, gdy strona powtórnie wnosi o przyznanie prawa pomocy po uprzedniej odmowie przyznania jej tego prawa (por. R. Hauser, M Wierzbowski, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Wydawnictwo CH Beck, Warszawa 2015, str. 989). W złożonym obecnie wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, skarżący nie wskazał na zmianę swojej sytuacji materialnej ani nie podał żadnych nowych okoliczności faktycznych, które uzasadniałyby zmianę stanowiska wyrażonego w prawomocnym postanowieniu referendarza sądowego. Podniesione w rozpatrywanym obecnie wniosku informacje w żaden sposób nie odbiegają od informacji wcześniej podanych. Z tego względu brak jest podstaw do zmiany prawomocnego orzeczenia z dnia 9 marca 2017 r. (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 30 sierpnia 2016 r., sygn. akt III SA/Łd 165/16). Z tego względu, na podstawie art. 249a oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.