II SA/Wa 1145/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Łukasz Krzycki (spr.), Sędziowie WSA Danuta Kania, Agnieszka Góra-Błaszczykowska, Protokolant specjalista Wiesława Jesiotr, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 stycznia 2019 r. sprawy ze skargi Fundacji [...] z siedzibą w K. na decyzję Ministra Zdrowia z dnia [...]maja 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Ministra Zdrowia na rzecz strony skarżącej Fundacji [...] z siedzibą w K. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Zaskarżoną decyzją, wobec art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2016 r. poz. 1764, ze zm.), zwanej dalej "ustawą o informacji", odmówiono udostępnienia informacji publicznej wskazanej w pkt 11, 13 i 14 wniosku z [...] maja 2017 r., złożonego przez Fundację [...], zwaną dalej "Fundacją". Wniosek Fundacji dotyczył dokumentów wytworzonych w związku z zainicjowanym przez firmą [...], zwaną dalej "Wnioskodawcą", postępowaniem o podwyższenie urzędowej ceny zbytu dla leków [...],[...],[...] (1 soik po 100 szt.) i [...],[...],[...], (1 soik po 100 szt.), określanych dalej mianem "Leki Refundowane". Odmówiono udostępnienia: - nagrania: - negocjacji zespołu negocjacyjnego z Wnioskodawcą (pkt 11); - posiedzenia Komisji Ekonomicznej (pkt 13), - dokumentów wytworzonych w trakcie negocjacji Ministra Zdrowia z Wnioskodawcą, po uchwale Komisji Ekonomicznej (pkt 14). Bezpośrednio za osnową skarżonej decyzji wskazano, że pismem z [...] maja 2018 r. organ: - udostępnił szereg zanonimizowanych dokumentów, spośród wskazanych we wniosku Fundacji, - poinformował: - o niewpłynięciu pism, określonych w jednym z punktów wniosku Fundacji, - że szereg dokumentów w nim wskazanych nie znajduje się w dokumentacji refundacyjnej. W uzasadnieniu orzeczenia przywołano następujące okoliczności faktyczne i prawne uwarunkowania sprawy: - Fundacja zwróciła się o udostępnienie informacji publicznej na podstawie art. 2 ust. 1, w zw. z art. 6 ust. 1 pkt. 4 ustawy o informacji, - organ pismem z [...] maja 2017 r. zwrócił się do Wnioskodawcy z prośbą o wskazanie zakresu tajemnicy przedsiębiorcy, która ewentualnie może być zawarta w treści zgromadzonej dokumentacji refundacyjnej, o której udostępnienie wniosła Fundacja, - Wnioskodawca - pismem z [...] maja 2017 r. - poinformował, że pozostawia organowi rozstrzygnięcie, które dane mogą zostać upublicznione, - decyzją z [...] lipca 2017 r. organ odmówił udostępnienia informacji publicznej w zakresie pkt. 1, 2, 4, 10, 11, 12, 13, 14 oraz 15 a następnie - wobec wniosku Fundacji o ponowne rozpatrzenie sprawy – utrzymał ją w mocy orzeczeniem z [...] sierpnia 2017 r., - Wojewódzki Sąd Administracyjny, po rozpoznaniu skargi Fundacji, prawomocnym wyrokiem z 20 grudnia 2017 r. (sygn. akt II SA/Wa 1598/17) uchylił decyzję z [...] sierpnia 2017 r. oraz ją poprzedzającą - z [...] lipca 2017 r.; w uzasadnieniu wskazał, że nie wystąpiła przesłanka formalna dla uznania, że żądane dane stanowią tajemnicę przedsiębiorcy; jak bowiem wynikało z akt sprawy, Wnioskodawca nie wyraził woli utajnienia danych; w skierowanym do organu piśmie z [...] maja 2017 r. wyraźnie wskazał, że w dokumentacji refundacyjnej nie występują dane, które mogłyby stanowić tajemnicę przedsiębiorstwa i naruszać art. 5 ustawy o informacji; treść oświadczenia Wnioskodawcy jest jasna; nie budzi wątpliwości, że - jego zdaniem - dane zawarte w dokumentacji, związanej z postępowaniem refundacyjnym, nie stanowią tajemnicy przedsiębiorstwa; mogą być zatem ujawnione, - zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (obecnie opubl. w ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) wyrażona w orzeczeniu sądu ocena prawna i wskazania, co do dalszego postępowania, wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia; biorąc to pod uwagę, ponownie analizując wniosek Fundacji, organ był związany oceną prawną, wyrażoną w wyroku o sygn. akt. II SA/Wa 1598/17, - biorąc pod uwagę wrażliwość zawartych w dokumentacji refundacyjnej danych, organ pismem z [...] kwietnia 2018 r. ponownie zwrócił się do Wnioskodawcy z prośbą o wskazanie zakresu tajemnicy przedsiębiorcy; nie przedstawił on jednak swojego stanowiska w sprawie, - organ przeprowadził własną analizę żądanych dokumentów i doszedł do przekonania, że - w pewnej części - zawarte w nich dane stanowią tajemnicę przedsiębiorcy, - zgodnie z art. 1 ustawy o informacji, każda informacja w sprawach publicznych stanowi informację publiczną, w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie w niej określonych; prawo w tym zakresie podlega ograniczeniu w art. 5 ust. 2 ustawy o informacji, w szczególności ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy, - wyjaśnienia terminu tajemnica przedsiębiorcy należy szukać w ustawie z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (Dz.U. z 2018 r., poz. 419 ze zm.), zwanej dalej "ustawą o konkurencji"; zgodnie z nią przez tajemnicę przedsiębiorstwa rozumie się nieujawnione do wiadomości publicznej informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, co do których przedsiębiorca podjął niezbędne działania w celu zachowania ich poufności (art. 11 ust. 4); tajemnice te podlegają ochronie w zakresie, w jakim ich ujawnienie mogłoby zagrażać lub naruszać interes indywidualnego przedsiębiorcy (tak wyrok NSA o sygn. akt I OSK 1858/13 – dostępny na stronie internetowej orzeczenia.nsa.gov.pl/cbo/query - w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, zwanej dalej "CBOSA"); zgodnie z wyrokiem Sądu Najwyższego z 28 lutego 2007 r. (sygn. akt I CSK 444/06): "Zarówno art. 39 ust. 2 TRIPS [Porozumienia w Sprawie Handlowych Aspektów Praw Własności Intelektualnej], jak i art. 11 ust. 4 z.n.k. [ustawy o konkurencji] nie precyzują dokładnie, jakim konkretnie działaniom ochronnym muszą być poddane tajemnice przedsiębiorstwa (informacje nieujawnione), aby można było traktować je jako poufne. W unormowaniach tych mówi się jedynie, że działania te muszą być "odpowiednie" (art. 11 ust. 4 z.n.k.), "rozsądne w danych okolicznościach" (art. 39 ust. 2 TRIPS). Ocena określonych działań jako odpowiednich, czy też rozsądnych w rozumieniu powołanych przepisów, może przedstawiać się różnie w zależności od okoliczności konkretnego przypadku", - w opinii organu ceny, kalkulacje oraz nagrania z negocjacji cenowych, które były podstawą wydania dotyczących Leków Refundowanych decyzji stanowią dokumenty poufne, objęte tajemnicą przedsiębiorcy, w rozumieniu art. 5 ust. 2 ustawy o informacji publicznej; nie mogą one być ujawnione osobom trzecim; należy to uznać za "odpowiednie" (art. 11 ust. 4 ustawy o konkurencji) i "rozsądne w danych okolicznościach", - ustalenia pomiędzy podmiotem odpowiedzialnym a Ministrem Zdrowia, które stanowią przedmiot wniosku, stanowiły przedmiot oferty Wnioskodawcy; jednocześnie zawarte w dokumentacji refundacyjnej dane i informacje stanowią dane tworzące politykę ekonomiczną, a w szczególności również element strategii sprzedażowej; w szczególności merytoryczne dane, czy rozstrzygnięcia, zawierające stanowisko Wnioskodawcy podczas negocjacji z Zespołem Negocjacyjnym Komisji Ekonomicznej, w uchwale podjętej przez Komisję Ekonomiczną, czy w sentencji decyzji refundacyjnej, jak i w jej uzasadnieniu, mają charakter tajemnicy przedsiębiorstwa, - informacje te nie zostały przez Wnioskodawcę - stronę postępowania refundacyjnego - ujawnione do publicznej wiadomości, jak wskazano powyżej posiadają wartość gospodarczą dla firmy, jak też podjęto działania celem zachowania ich w poufności (zastrzeżenia w pismach w toku postępowania), - w związku z powyższym dokumenty żądane w szeregu punktów wniosku Fundacji zostały udostępnione z uwzględnieniem tajemnicy przedsiębiorcy - częściowo zanonimizowane, - odmówiono udostępnienia informacji wskazanych w pkt 11, 13 i 14 wniosku, wobec faktu, że stanowią one tajemnice przedsiębiorcy w całości, - liczba leków, które są przedmiotem obrad Komisji Ekonomicznej, powoduje, że nie jest możliwe udostępnienie zapisów audio z jej posiedzenia, dotyczącego Leków Refundowanych; jednocześnie przedmiotem jednego posiedzenia może być nawet kilka leków; podczas negocjacji cenowych z Komisją Ekonomiczną firmy farmaceutyczne przedstawiają strategie cenowe dla danego leku, które jako ustalony zbiór działań przedsiębiorcy, ukierunkowanych na uzyskanie konkretnych korzyści, ma lub może mieć przełożenie na wskaźniki o charakterze gospodarczym, np.: cena, obrót danym lekiem i wpływać tym samym na sytuację ekonomiczną danego podmiotu; polityka w zakresie kształtowania ceny leków jest elementem handlowego know-how danego przedsiębiorcy, która ze względów strategicznych musi mieć charakter poufny; przejawy polityki cenowej przedsiębiorców w postaci m.in. instrumentów dzielenia ryzyka, omawiane podczas negocjacji cenowych z Komisją Ekonomiczną, jako nośniki pewnych wartości gospodarczych, stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa, którą ustawodawca zaliczył wprost, jako składnik przedsiębiorstwa; mowa o tym w art. 551 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2017 r., poz. 459 ze zm.); oferty cenowe, instrumenty dzielenia ryzyka stanowią dane tworzące politykę ekonomiczną, a w szczególności również element strategii sprzedażowej; zwłaszcza propozycje cenowe, sposób ich wyliczenia pokazujący potencjał metody kalkulacji ceny leku oraz instrument dzielenia ryzyka, który zawierany jest indywidualnie dla danego leku; istotne znaczenie ma również sposób, przebieg i ilość prowadzonych negocjacji cenowych, których wynikiem jest kompromis bądź brak porozumienia z Zespołem Negocjacyjnym, a także instrumenty dzielenia ryzyka; instrumenty dzielenia ryzyka (RSS), są uzgadnianie w trudnym i skomplikowanym procesie podejmowania decyzji refundacyjnej; stanowią strategię biznesową danej firmy, od której uzależnia się zyski i straty; stanowi to cenne źródło informacji dla innych konkurencyjnych podmiotów, działających na rynku; wysoce prawdopodobne jest również, że udostępniona informacja mogłaby zostać wykorzystana przez te podmioty, - wobec spełnienia przez informacje żądane w pkt. 11, 13 i 14 wniosku, przesłanek określonych w art. 5 ust. 2 ustawy o informacji, w zw. z art. 11 ust. 4 ustawy o konkurencji, stanowiących podstawę odmowy udzielenia dostępu do informacji publicznej, w zakresie udostępnienia nagrań negocjacji zespołu negocjacyjnego z Wnioskodawcą i posiedzeń Komisji Ekonomicznej w związku z postępowaniem, którego efektem było podwyższenie urzędowej ceny zbytu dla leków. W skardze, sformułowano zarzuty naruszenia art. 1 ust. 1, w zw., z art. 5 ust. 2 ustawy o informacji i art. 11 ust. 4 ustawy o konkurencji oraz art. 8 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2017 r. poz. 1257, z 2018 r. poz. 149), zwanej dalej "K.p.a.", przez przyjęcie, że interes publiczny, ważny interes państwa oraz interes organizacji pacjentów i przedsiębiorców - polegający na umożliwieniu zapoznania się z żądaną informacją - nie przeważa nad interesem przedsiębiorców - polegającym na ochronie tajemnicy przedsiębiorstwa. Organ przekroczył tym granice uznania, czego skutkiem była nieuzasadniona odmowa udostępnienia informacji publicznej. Wniesiono o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania sądowego. W szerokim uzasadnieniu skargi podniesiono, że organ nie uwzględnił m.in. wytycznych i ocen, sformułowanych w wyroku o sygn. akt II SA/Wa 1598/17. Podkreślano, że Wnioskodawca nie zastrzegł stosownych informacji, jako stanowiących tajemnice przedsiębiorcy. Z kolei uzasadnienie orzeczenia może sugerować, że organ administracji traktuje jako przedsiębiorcę, którego interes miałby być chroniony, także stronę ponoszącą koszty refundacji. Wywodzono, że udostępnienie stosownej informacji jest istotne w interesie publicznym. Ich utajnienie jest natomiast korzystne dla firm farmaceutycznych a prowadzi do ponoszenia ze środków publicznych nadmiernych kosztów refundacji leków. Za niezasadną uznano również anonimizację części przekazanych wobec wniosku dokumentów. Polemizowano także w kwestii żądanych we wniosku dokumentów, co do których organ wskazał, że takowymi nie dysponuje. W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację. W trakcie rozprawy (k. 74) Pełnomocnik organu podnosił, że ostateczna ocena, czy określona informacja stanowi tajemnicę przedsiębiorstwa należy do organu, który miałby ją udostępnić. W analogicznych sprawach organ przyjmuje, że informacje, w rodzaju żądanych we wniosku, stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa. Sąd zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie, gdyż wydając zaskarżoną decyzję – w tym zakresie trafne są wywody skargi – organ wadliwie wyłożył znaczenie przepisów prawa materialnego, zakreślających przypadki, gdy odmawia się udostępnienia informacji publicznej, wobec treści art. 5 ust. 2 ustawy informacji, w zw. z art. 11 ust. 4 ustawy o konkurencji. Organ administracji nie uwzględnił właściwie przy tym oceny prawnej, wyrażonej w wyroku o sygn. II SA/Wa 1598/17. Prowadziło to dodatkowo do naruszenia art. 135 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Fundacja nie wykazała natomiast zasadności zarzutu skargi - naruszenia art. 8 ust. 2 K.p.a., co nie ma jednak wpływu na wynik sprawy. W sprawie nie są sporne jej istotne uwarunkowania faktyczne (zreferowane przez organ a przytoczone we wcześniejszej części uzasadnienia), ani że żądane przez Fundację informacje, objęte decyzją (w pkt 11, 13 i 14 wniosku), mają charakter informacji publicznej, w rozumieniu ustawy o informacji. Różnica stanowisk sprowadza się do tego, czy żądane materiały, dokumentujące przebieg negocjacji wobec żądania Wnioskodawcy zmiany ceny Leków Refundowanych, stanowią tajemnicę przedsiębiorcy. Powołując się na tą przesłankę organ administracji odmówił udostępnienia żądanych informacji. Błędnie rozumie on jednak znaczenie definicji tajemnicy przedsiębiorstwa, zamieszczonej w ustawie o konkurencji. Nie jest sporne między stronami, że - wobec braku odrębnej definicji tajemnicy przedsiębiorcy dla potrzeb ustawy o informacji - przy odkodowaniu znaczenia tego pojęcia, użytego w jej art. 5 ust. 2 - należy odwołać się do treści stosownej regulacji ustawy o konkurencji, pomimo że użyto tam terminu nieznacznie odmiennego - tajemnica przedsiębiorstwa miast przedsiębiorcy. W ocenie Sądu, ta różnica w terminologii nie była przez prawodawcę zamierzona. Nie upoważnia więc do przyjęcia, że - z jego woli - pojęcie tajemnice przedsiębiorcy ma być rozumiane, w myśl ustawy o informacji, inaczej niż wynika to z definicji zawartej w ustawie o konkurencji. Analogiczne rozumowanie prezentowano zresztą w prawomocnym wyroku o sygn. akt II SA/Wa 1598/17, a ocena prawna w tym zakresie jest wiążąca. Art. 11 ust. 4 tejże ustawy stanowi: "Przez tajemnicę przedsiębiorstwa rozumie się nieujawnione do wiadomości publicznej informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, co do których przedsiębiorca podjął niezbędne działania w celu zachowania ich poufności.". Brzmienie wskazanego przepisu wskazuje jednoznacznie, że prawodawca przewidział trzy przesłanki, które muszą występować równoległe, dla uznania określonej informacji za tajemnicę przedsiębiorstwa (analogicznie: przedsiębiorcy). Informacje te muszą: - być (dotąd) nieujawnione do wiadomości publicznej, - mieć charakter techniczny, technologiczny lub organizacyjny przedsiębiorstwa lub - mając innych charakter - mieć wartość gospodarczą, - być objęte przez przedsiębiorcę niezbędnymi działaniami w celu zachowania ich poufności. Na potrzebę wystąpienia ostatniej z przesłanek jako kumulatywnej, wskazuje jednoznacznie użycie in fine, po przecinku sformułowania "co do których". Jedynie łączne wystąpienie wskazanych wyżej trzech cech uzasadnia przyjęcie, że dana informacja może być klasyfikowana jako tajemnica przedsiębiorstwa, zwana - dla potrzeb ustawy o informacji - tajemnicą przedsiębiorcy. W rozpatrywanej sprawie jest poza sporem, że Wnioskodawca - pomimo skierowania doń przez organ stosownego zapytania - nie wskazał, aby w jego interesie było zachowanie poufności dla objętych wnioskiem Fundacji informacji. Wskazuje na to wprost, pominięte przez organ sformułowanie, zawarte w piśmie z [...] maja 2017 r: "nie występują dane, które mogłyby naruszać tajemnicę przedsiębiorstwa" (ak. 1 wrs 3). Potwierdza zaś, powołane przezeń w uzasadnieniu decyzji, stwierdzenie: "Podmiot pozostawia tę kwestie do rozstrzygnięcia MZ." (ak. 2 wrs 3). Także - wobec dodatkowego zapytania organu (z [...] kwietnia 2018 r.), co do zastrzeżenia informacji - Wnioskodawca nie udzielił odpowiedzi. W piśmie organu wskazano natomiast, że brak odpowiedzi będzie rozumiany jako zgoda na ujawnienie wszystkich informacji (tak: ostatnie trzy wersy). Organ wskazał wprawdzie w treści uzasadnienia zaskarżonego aktu, że podjęto działania celem zachowania poufności danych – "zastrzeżenia w pismach w toku postępowania". Nie wskazano jednak jakie działania podjął w istocie Wnioskodawca, zaś w przedłożonych Sądowi aktach brak odnośnych wystąpień. Nie sposób w takiej sytuacji uznać aby, co do żądanych informacji, Wnioskodawca podjął niezbędne działania w celu zachowanie ich poufności, w rozumieniu art. 11 ust. 4 in fine ustawy o konkurencji. Wobec tego nie zaistniały przesłanki do odmowy udostępnienia żądanych informacji wobec treści art. 5 ust. 2 ustawy o informacji, które to powołuje organ administracji (tajemnica przedsiębiorcy). Bezzasadne zastosowanie danej regulacji miało wpływ na wynik sprawy - stanowiło jedyną, przywołaną przesłankę odmowy udostępnienia stosownych informacji. Trafnie organ administracji wskazuje, że - gdy chodzi o ocenę, czy określona informacja stanowi tajemnicę przedsiębiorcy - generalnie istotne znaczenie odgrywa to, czy faktycznie ma ona szczególną wartość w zakresie prowadzenia spraw gospodarczych czy konkurencyjności a kwestia ta może podlegać ocenie organu administracji. Zwraca się zresztą na to uwagę w judykaturze (patrz orzeczenia powołane przez organ administracji). Jednakże zasadność oceny przez organ administracji, czy dana informacja ma charakter tajemnicy przedsiębiorcy dotyczy wyłącznie sytuacji, gdy po stronie tegoż istnieje wola utajnienia określonych danych. Nie ma natomiast uzasadnienia gdy zamiaru utajnienia informacji nie wyrażono. Nie zachodzi bowiem wówczas w ogóle trzecia z niezbędnych przesłanek zakwalifikowania informacji jako tajemnicy przedsiębiorstwa. Odrębną kwestią jest to, czy ujawnienie określonych informacji jest zasadne w ocenie organu administracji, który reprezentuje także interesy szeroko rozumianej sfery finansów publicznych (interes publiczny). Z treści uzasadnienia można wnosić, że organ uważa, jakoby nie było generalnie w interesie publicznym ujawnienie stosownych informacji z przebiegu negocjacji cenowych. Mogłoby to umożliwiać uzgodnienie niższych cen leków, objętych refundacją (tym wyjaśniać wypada szczególną troskę organu o interes przedsiębiorców), z czym zresztą polemizuje się w skardze. Jednak ochrona interesu publicznego w danym zakresie nie może być w tym przypadku realizowana z powołaniem instrumentów służących ochronie tajemnicy przedsiębiorcy. Wnioskodawca nie wskazał bowiem, aby był tym zainteresowany. Sam organ natomiast nie może być tu traktowany jako przedsiębiorca, co słusznie podniesiono w skardze. O ile natomiast ograniczenie dostępu do określonej informacji może w obiektywnym interesie gospodarczym państwa wymagać rozważenia, czy nie powinna być jej przypisana określona klauzula tajności, w myśl przepisów dotyczących ochrony informacji niejawnych, co miałoby znaczenie w myśl art. 5 ust. 1 ustawy o informacji. Kwestia ta wykracza jednak obecnie poza granice sprawy rozpatrywanej na tym etapie przez Sąd. Odmawiając udostępnienia żądanej informacji w ogóle bowiem jej nie analizowano - musiałoby to znaleźć odzwierciedlenie w uzasadnieniu. Poza granicami niniejszej sprawy jest obecnie podnoszone w skardze zagadnienie, czy ujawnienie żądanych informacji jest w interesie publicznym. Mogłoby być to rozważane, o ile powołaną przesłanką odmowy udostępnienia informacji było wskazanie przez organ, że chodzi o informację przetworzoną zaś jej udostępnienie nie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, wobec brzmienia art. 3 ust. 1 pkt 1 in fine ustawy o informacji. W rozpoznawanej sprawie przesłanki udostępnienia informacji w danym zakresie nie były rozważane. Mogą mieć one natomiast znaczenie o ile rozważanoby udostępnienie żądanych nagrań, wobec braku innych przeszkód (np. wobec ochrony informacji niejawnych) a ich fragmenty obejmowałyby także informacje, wykraczające poza granice procedowania w przedmiocie wniosku o zmianę ceny Leków Refundowanych. W tym kontekście uzasadnienie zaskarżonego aktu gdzie wskazano, jakoby przeszkodą dla udostępnienia nagrań mogło być także to, że na posiedzeniach omawiano sprawy wykraczające poza granice żądania, nie może być uznane za wystarczające. Odnosząc się do treści skargi należy wskazać, że z osnowy zaskarżonej decyzji nie wynika, wprost aby organ odmówił udostępnienia żądanych informacji w zakresie, w jakim stosowne dokumenty przekazano, lecz w formie zanonimizowanej. Jednak z treści informacji zawartych w po osnowie decyzji wynika, że zdarzenie w postaci anonimizacji w części udostępnionych dokumentów miało miejsce. Zasadność dokonania tej czynności jest natomiast kwestionowana w skardze. Rozpoznając ponownie sprawę organ wypowie się w stosownej formie w danej kwestii, o ile uzna za niezasadne udostępnienie dokumentów w pełnym żądanym brzmieniu (orzeczenie o odmowie udostępnienia dokumentów w całości). Poza granicami niniejszej sprawy pozostaje natomiast możliwość udostępnienia innych objętych wnioskiem Fundacji dokumentów. Legalność działania organu w danym zakresie - w tym ewentualnych jego zaniechań - może być przedmiotem kontroli Sądu wyłącznie w przypadku wniesienia stosownej skargi na bezczynność. Z przytoczonych wyżej przyczyn, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w pkt 1 sentencji. O kosztach rozstrzygnięto w pkt 2 w myśl art. 200 powyższej ustawy. Na koszty składa się 200 zł tytułem zwrotu uiszczonego wpisu. Rozpatrując ponownie sprawę organ administracji uwzględni ocenę prawną, sformułowaną w niniejszym uzasadnieniu.