II SA/Wa 1150/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Lipiński po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. M. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi E. M. na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] z dnia [...]stycznia 2016 r. nr [...] w przedmiocie najmu lokalu mieszkalnego postanawia: - przywrócić termin do wniesienia skargi - E. M. w dniu 9 czerwca 2016 r. (data na kopercie karta 46 akt sprawy) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] w przedmiocie najmu lokalu mieszkalnego. Referendarz sądowy postanowieniem z dnia 18 sierpnia 2016 r. przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego. Okręgowa Izba Radców Prawnych w Warszawie pismem z dnia 30 sierpnia 2016 r. poinformowała Sąd, że wyznaczyła radcę prawnego A. G. pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 3 października 2016 r. działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odrzucił skargę jako wniesioną po upływie ustawowego terminu do jej wniesienia. Profesjonalny pełnomocnik skarżącej otrzymał przedmiotowe postanowienie w dniu 13 października 2016 r. W dniu 18 października 2016 r. pełnomocnik skarżącej wniósł do Sądu zażalenie na powyższe postanowienie, poinformował jednocześnie, że w dniu 9 września 2016 r. złożył w organie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Zarządzeniem z dnia 25 października 2016 r. Przewodniczący Wydziału II wezwał organ do nadesłania oryginału wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W treści wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi pełnomocnik zaznaczył, że w dniu 22 stycznia 2016 r. skarżącej doręczona została uchwała Zarządu Dzielnicy [...] z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] . Pismem z 5 lutego 2016 r. skarżąca wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa. Pismem z 21 marca 2016 r. organ odpowiedział na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa uznając je za nieuzasadnione. Wskazane pismo zostało doręczone w dniu 22 marca 2016 r. jedynie R. B. - brak jest dowodu doręczenia skarżącej. Pełnomocnik skarżącej zaznaczył, że w dniu 5 września 2016 r., zostało mu doręczone pismo z OIRP w Warszawie informujące o wyznaczeniu pełnomocnikiem skarżącej. W tym samym dniu zapoznał się z aktami sprawy znajdującymi się w WSA w Warszawie. Pełnomocnik wskazał, że skarżąca nie ponosi winy w uchybieniu terminowi do wniesienia skargi. Zaznaczył, że żadne pismo Zarządu Dzielnicy doręczone skarżącej nie zawierało pouczenia co do możliwych trybu i terminu wniesienia środków zaskarżenia. Działająca osobiście skarżąca wnosząc skargę po terminie, działała w sposób niezawiniony. Stwierdził ponadto, że dniem ustania przyczyny uchybienia terminu jest 5 września 2016 r., w którym to wyznaczony radca prawny dowiedział się o ustanowieniu pełnomocnikiem w sprawie i zapoznał się z aktami sprawy. W zasadzie zdaniem pełnomocnika ustanie przyczyny uchybienia terminowi winno być liczone od dnia 8 września 2016 r., kiedy to spotkał się ze skarżącą w celu omówienia sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) dalej ppsa, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi (art. 87 § 3). Pismo to wnosi się w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. W ocenie Sądu wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi zasługuje na uwzględnienie. W niniejszej sprawie wyznaczony radca prawny o ustanowieniu pełnomocnikiem z urzędu dowiedział się w dniu 5 września 2016 r. i w tym samym dniu zapoznał się z aktami sprawy. Od tego zatem dnia należy liczyć 7 dniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Natomiast wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi pełnomocnik złożył już w dniu 9 września 2016 r. (data na kopercie adresowanej do organu). Podsumowując stwierdzić należy że pełnomocnik skarżącej działając zgodnie z art. 87 § 1 ppsa wystosował żądanie przywrócenia terminu do wniesienia skargi w ciągu 7 dni, od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Badany wniosek o przywrócenie terminu, zdaniem Sądu zawiera również stosowne uzasadnienie uprawdopodabniające brak winy w przekroczeniu terminu. Adresowane do strony skarżącej pisma organu zarówno uchwała z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] jak i pismo będące odpowiedzią na wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa nie zawierały żadnego pouczenia co do terminu, trybu i sposobu wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Brak należnego pouczenia powoduje, że działająca osobiście skarżąca nie ponosi winy w przekroczeniu terminu do wniesienia skargi. Wobec powyższego zasadnym będzie przywrócenie terminu do wniesienia przez E. M. skargi na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...]. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 86 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.