II SA/Wa 1152/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Kania Sędziowie WSA Iwona Dąbrowska Janusz Walawski (spr.) Protokolant starszy sekretarz sądowy Dorota Kwiatkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 listopada 2014 r. sprawy ze skargi J. B. na orzeczenie Odwoławczej Komisji Dyscyplinarnej przy Komendancie Głównym Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie przekazania sprawy do ponownego rozpoznania – oddala skargę – Komisja Dyscyplinarna przy [...] Komendancie Wojewódzkim Państwowej Straży Pożarnej w S., po rozpoznaniu w dniu [...] grudnia 2013 r. sprawy dyscyplinarnej z wniosku nr [...] z dnia [...] stycznia 2013 r. Rzecznika Dyscyplinarnego przy [...] Komendancie Wojewódzkim Państwowej Straży Pożarnej w S., działającego na podstawie żądania Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej w S., pismo znak [...] z dnia [...] listopada 2012 r. przeciwko J. B. obwinionej o: 1) odmowę wykonywania poleceń wydanych przez przełożonego, 2) niewykonywanie obowiązków służbowych w umundurowaniu, 3) niewykonywanie poleceń wydanych przez przełożonego, 4) pozostawienie w samochodzie służbowym listy płac funkcjonariuszy Komendy Powiatowej Państwowej Straży Pożarnej w S., na podstawie art. 121 ust. 1 pkt 2 lit. a) i art. 124b ust. 1 w związku z art. 115 i art. 117 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej (Dz. U. z 2009 r. Nr 12, poz. 68 z późn. zm.), w dniu [...] grudnia 2013 r. sygn. akt [...] wydała orzeczenie o uznaniu J. B. winną zarzucanych jej czynów i wymierzył karę dyscyplinarną wydalenia ze służby. Komisja Dyscyplinarna przy [...] Komendancie Wojewódzkim Państwowej Straży Pożarnej w S. w uzasadnieniu orzeczenia podała, że zebrany w toku postępowania dyscyplinarnego materiał dowodowy pozwolił jednoznacznie stwierdzić, że obwiniona dopuściła się zarzucanych jej czynów, naruszając art. 61 ust. 1, art. 30 ust. 1, art. 115 ust. 1 ustawy o Państwowej Straży Pożarnej oraz pkt 7 ppkt 3 w zakresie spraw organizacyjnych, pkt 5 w zakresie zadania wspólnego wszystkich komórek zakresu czynności, pkt 7 ppkt 15 w zakresie spraw kadrowych zakresu czynności, § 4 pkt 1, 2 ppkt 7 regulaminu służby i pracy strażaków i pracowników cywilnych pełniących służbę w Komendzie Powiatowej Państwowej Straży Pożarnej w S. Odwoławcza Komisja Dyscyplinarna przy Komendancie Głównym Państwowej Straży Pożarnej w dniu [...] kwietnia 2014 r. wydała orzeczenie nr [...], którym uchyliła orzeczenie Komisji Dyscyplinarnej przy [...] Komendancie Wojewódzkim Państwowej Straży Pożarnej w S. z dnia [...] grudnia 2013 r. i przekazała sprawę do ponownego rozpoznania oraz kosztami postępowania obciążyła Skarb Państwa. W uzasadnieniu orzeczenia Odwoławcza Komisja Dyscyplinarna przy Komendancie Głównym Państwowej Straży Pożarnej podała, że zaskarżone orzeczenie zostało wydane z naruszeniem art. 439 § 1 pkt 6 Kpk, gdyż komisja pierwszej instancji wydała orzeczenie, które nie zostało podpisane przez członków składu orzekającego wbrew treści art. 418 Kpk, który stanowi, że wyrok musi być podpisany przed jego ogłoszeniem. Ponadto zaskarżone orzeczenie nie odpowiada treści art. 413, a szczegółowo § 2 pkt 1 Kpa oraz jego uzasadnienie nie odpowiada treści art. 424 Kpk. Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy, komisja pierwszej instancji zobowiązana jest poddać ocenie fakty i dowody wskazane w odwołaniu obrońcy, w szczególności w sentencji tego odwołania. J. B., reprezentowana przez pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na orzeczenie Odwoławczej Komisji Dyscyplinarnej przy Komendancie Głównym Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] kwietnia 2014 r. Pełnomocnik skarżącej zaskarżył orzeczenie w części, tj. w pkt 2 i 3 i wniósł o uchylenie orzeczenia w tej części. W uzasadnieniu skargi pełnomocnik skarżącej podniósł, że zaskarżone orzeczenie jest pozornie korzystne dla skarżącej. Faktycznie korzystny jest punkt 1 orzeczenia. Uchylenie wadliwego od strony proceduralnej i materialnej orzeczenia pierwszoinstancyjnego było jedynie słusznym i możliwym rozwiązaniem. Najlepszym dla wszystkich stron jest umorzenie postępowania. Odwoławcza Komisja Dyscyplinarna przy Komendancie Głównym Państwowej Straży Pożarnej wniosła o jej oddalenie w całości i stwierdziła, że zaskarżone orzeczenie jest zgodne z żądaniem strony zawartym w odwołaniu. Stwierdzone uchybienia komisji pierwszej instancji spowodowały, że jej orzeczenie należało uchylić i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania. Orzeczenie uchylające stanowi bowiem pierwotne rozstrzygnięcie komisji odwoławczej, które powoduje, że zaskarżone orzeczenie traci byt prawny i przestaje obowiązywać. Natomiast rodzaj orzeczenia następczego zależy od powodów uchylenia. Przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania może nastąpić z powodu uchybień stanowiących względne przyczyny odwoławcze (art. 438 pkt 1 - 4 Kpk), gdy komisja odwoławcza nie może orzec odmiennie co do istoty sprawy, gdyż nie pozwalają na to zebrane dowody, a także z powodu zaistnienia bezwzględnych przyczyn odwoławczych określonych w art. 439 § 1 pkt 1 - 7 i 10 - 11 Kpk, co właśnie w niniejszej sprawie miało miejsce oraz przy uwzględnieniu § 2 art. 439 Kpk. Natomiast umorzenie postępowania po uchyleniu zaskarżonego orzeczenia wymagane jest w przypadku zaistnienia bezwzględnych przyczyn odwoławczych wskazanych w art. 439 § 1 pkt 8 - 9 Kpk, które nie zezwalają na kontynuowanie procesu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co nastepuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Przedmiotowa skarga analizowana pod tym kątem nie zasługuje na uwzględnienie. Ustawa o Państwowej Straży Pożarnej w rozdziale 11 o odpowiedzialności dyscyplinarnej strażaków nie wskazuje jakie elementy orzeczenie takie powinno zawierać, wskazuje jednak, że w sprawach nieuregulowanych w niniejszym rozdziale, w zakresie postępowania dyscyplinarnego stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego (art. 124n ustawy). Zatem, stosując odpowiednio przepis art. 413 Kpk w zw. art. 124n ustawy o Państwowej Straży Pożarnej należy wskazać, że orzeczenie komisji dyscyplinarnej wydane w pierwszej instancji winno zawierać m.in. rozstrzygnięcie, a w przypadku orzeczenia o wymierzeniu kary dyscyplinarnej dokładne określenie przypisanego obwinionemu czynu oraz jego kwalifikację prawną, a także rozstrzygnięcia co do kary. Natomiast o możliwości uchylenia orzeczenia o ukaraniu można mówić - stosownie do art. 437 § 1 Kpk w zw. art. 124n ustawy o Państwowej Straży Pożarnej, dopiero na etapie orzekania drugoinstancyjnego z powodów wskazanych w art. 438 Kpk, m.in. obrazy przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia. Zgodnie z art. 418 § 1 Kpk, po podpisaniu wyroku przewodniczący ogłasza go publicznie; w czasie ogłaszania wyroku wszyscy obecni, z wyjątkiem sądu, stoją. Natomiast art. 439 § 1 pkt 6 Kpk stanowi, że niezależnie od granic zaskarżenia i podniesionych zarzutów oraz wpływu uchybienia na treść orzeczenia sąd odwoławczy na posiedzeniu uchyla zaskarżone orzeczenie, jeżeli zapadło z naruszeniem zasady większości głosów lub nie zostało podpisane przez którąkolwiek z osób biorących udział w jego wydaniu. Z akt rozpoznawanej sprawy jednoznacznie wynika, że orzeczenie komisji dyscyplinarnej pierwszej instancji nie zostało podpisane przez jej członków oraz to, że jego uzasadnienie nie odpowiada dyspozycji zawartej w art. 424 Kpk, zgodnie z którą uzasadnienie powinno zawierać: 1) wskazanie, jakie fakty sąd uznał za udowodnione lub nieudowodnione, na jakich w tej mierze oparł się dowodach i dlaczego nie uznał dowodów przeciwnych, 2) wyjaśnienie podstawy prawnej wyroku. W uzasadnieniu wyroku należy ponadto przytoczyć okoliczności, które organ miał na względzie przy wymiarze kary, a zwłaszcza przy zastosowaniu nadzwyczajnego złagodzenia kary, środków zabezpieczających, uwzględnieniu powództwa cywilnego oraz przy innych rozstrzygnięciach zawartych w wyroku. Z powyższych względów skarga nie mogła zostać uwzględniona, gdyż wobec stwierdzonych uchybień odwoławcza komisja dyscyplinarna zasadnie uchyliła orzeczenie dyscyplinarne komisji dyscyplinarnej pierwszej instancji. Jednocześnie Sąd wskazuje, że w związku z brzmieniem art. 124n ustawy o Państwowej Straży Pożarnej, z uzasadnienia orzeczenia powinno jednoznacznie wynikać w jakim zakresie były stosowane odpowiednio przepisy Kpk. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), orzekł jak w sentencji wyroku.