II SA/Wa 1152/15

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – Agnieszka Grzelak po rozpoznaniu w dniu 8 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. B. i A. A. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M. B. i A. A. na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] z dnia [...] stycznia 2015 r. , nr [...] postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych Skarżący M. B. i A. A. na urzędowych formularzach PPF wnieśli o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosków wskazali, że są siedmioosobową rodziną uchodźców i nie posiadają w Polsce żadnego majątku, który mogliby spieniężyć. Utrzymują się z wynagrodzenia za pracę M. B. oraz córki Z. A., a także dorywczych prac A. A. Skarżacy oświadczyli, że zmuszeni są korzystać z pomocy ośrodka pomocy społecznej, bowiem inaczej nie mogliby wynajmować mieszkania i wyżywić rodziny. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, ze Skarżący prowadzą wspólne gospodarstwo domowe wraz z pięciorgiem dzieci (ur. w 1992 r., w 1993 r., 1996 r., w 2001 r. i 2002 r.), oraz że nie posiadają żadnego majątku. Ponadto z oświadczenia wynika również, że Skarżący z tytułu prac dorywczych uzyskuje miesięcznie kwotę 500 – 1.000 zł, Skarżąca z tytułu zatrudnienia uzyskuje kwotę 550 zł netto. Natomiast najstarsza córka również z tytułu zatrudnienia uzyskuje miesięcznie kwotę 1.400 zł netto. Ponadto Skarżący z tytułu uzyskiwanej pomocy społecznej otrzymują zasiłki w kwocie 400 i 500 zł., a najmłodszy syn uzyskuje stypendium szkolne w kwocie 500 zł. W odpowiedzi na wezwanie referendarza sądowego o przedłożenie dodatkowych dokumentów i oświadczeń obrazujących sytuację majątkową, Skarżący przedłożyli zeznania podatkowe, z których wynika, że Skarżąca w 2014 r. uzyskała przychód w kwocie 3.531,79 zł, a najstarsza córka Skarżących przychód w kwocie 6.062,92 zł. Skarżący przedstawili również zaświadczenie z Ośrodka Pomocy Społecznej Dzielnicy [...] o udzielonej pomocy społecznej od kwietnia do czerwca 2015 r. w formie zasiłku okresowego i zasiłków celowych na łączną kwotę 1.950 zł. oraz obiadów szkolnych dla dziecka. Ponadto Skarżący przedstawili umowy o pracę, umowę najmu mieszkania oraz rachunki miesięcznych opłat. Skarżący wyjaśnili również, że miesięcznie na utrzymanie rodziny wydają 1.600 – 1.700 zł oraz za wynajęcie mieszkania 1.400 zł. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Prawo to może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 1 i 2). Natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym stosownie do art. 245 § 3 P.p.s.a. obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie pełnomocnika. W niniejszej sprawie Skarżący wnieśli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, gdyż wnieśli o zwolnienie od kosztów sądowych. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania siebie i rodziny. Skarżący posiadają bardzo niskie dochody, z których wraz z najstarszą córką utrzymują siedmioosobową rodzinę. Z uwagi na bardzo trudną sytuację materialną Skarżący korzystają z pomocy społecznej pobierając zasiłki okresowe oraz celowe, a także obiady szkolne dla dziecka. Ponadto Skarżący nie posiadają żadnego majątku. W związku z powyższym należy uznać, że Skarżący wykazali, że nie są w stanie ponieść kosztów sądowych bez uszczerbku utrzymania siebie i rodziny. Z tego względu, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono, jak w sentencji.