II SA/Wa 1158/11

WyrokWSA w Warszawie2011-07-20

Skład orzekający: Ewa Marcinkowska, Ewa Grochowska – Jung, Eugeniusz Wasilewski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy pisemna propozycja warunków pełnienia służby złożona funkcjonariuszowi Służby Celnej na podstawie art. 222 ust. 3 ustawy o Służbie Celnej ma charakter decyzji administracyjnej, od której przysługuje odwołanie na zasadach Kodeksu postępowania administracyjnego?
Ratio decidendi
Pisemna propozycja warunków pełnienia służby złożona funkcjonariuszowi Służby Celnej na podstawie art. 222 ust. 3 ustawy o Służbie Celnej nie ma charakteru decyzji administracyjnej. Jest to jednostronne oświadczenie woli organu proponujące nowe warunki służby, które funkcjonariusz może zaakceptować lub odrzucić. Dopiero odmowa przyjęcia propozycji lub niezłożenie oświadczenia w terminie prowadzi do wydania decyzji administracyjnej, od której przysługuje odwołanie. W związku z tym, od propozycji nie przysługuje odwołanie na zasadach Kodeksu postępowania administracyjnego.
Stan faktyczny
Dyrektor Izby Celnej złożył funkcjonariuszowi K.O. propozycję warunków pełnienia służby. K.O. przyjął propozycję, a następnie wniósł odwołanie do Szefa Służby Celnej od tej propozycji, domagając się jej uchylenia. Szef Służby Celnej postanowieniem stwierdził niedopuszczalność odwołania, uznając, że propozycja nie jest decyzją administracyjną. K.O. zaskarżył to postanowienie do WSA, zarzucając naruszenie przepisów k.p.a. i ustawy o Służbie Celnej.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Marcinkowska Sędzia WSA Ewa Grochowska – Jung Sędzia WSA Eugeniusz Wasilewski (spr.) Protokolant starszy sekretarz sądowy Dorota Kwiatkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 lipca 2011 r. sprawy ze skargi K. O. na postanowienie Szefa Służby Celnej z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania od propozycji warunków pełnienia służby oddala skargę Dyrektor Izby Celnej w W., działając na podstawie art. 222 ust. 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej (Dz. U. Nr 168, poz. 1323 z późn. zm.), pismem z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...] złożył K.O. – [...] – [...] w Izbie Celnej w W., z dniem [...] stycznia 2011 r. propozycję określającą warunki pełnienia służby. K.O. w dniu [...] stycznia 2011 r. w formie pisemnej propozycję przyjął. Następnie pismem z dnia [...] stycznia 2011 r., zatytułowanym odwołanie od "decyzji" z dnia [...] grudnia 2010 r. znak [...], skierowanym do Szefa Służby Celnej, wniósł o uchylenie w całości przedmiotowej propozycji i przedstawienia mu propozycji stanowiska młodszego eksperta celnego, ewentualnie o uchylenie w całości przywołanej propozycji i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia Dyrektorowi Izby Celnej w W. Szef Służby Celnej, po zapoznaniu się z ww. odwołaniem, w dniu [...] marca 2011 r. wydał postanowienie nr [...], którym stwierdził niedopuszczalność przedmiotowego odwołania, z uwagi na brak przedmiotu zaskarżenia. W uzasadnieniu postanowienia Szef Służby Celnej wyjaśnił, że środek zaskarżenia w postaci odwołania przysługuje od decyzji administracyjnych, a propozycja złożona w trybie art. 222 ust. 3 ustawy o Służbie Celnej nie ma takiego charakteru. Stanowi ona jednostronne oświadczenie woli kierownika urzędu proponujące jedynie nowe warunki służby, które funkcjonariusz może zaakceptować lub odmówić ich przyjęcia, składając w tym przedmiocie oświadczenie woli. Dopiero odmowa przyjęcia propozycji lub niezłożenie w ustawowym terminie 7 dni oświadczenia w tym zakresie przez funkcjonariusza celnego, spowoduje wydanie, zgodnie z art. 222 ust. 6 ustawy o Służbie Celnej, decyzji administracyjnej, co umożliwi wniesienie odwołania i kontrolę tej decyzji, a przez to również i kontrolę propozycji w trybie administracyjnym. Pismem z dnia [...] kwietnia 2011 r. K.O. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Szefa Służby Celnej z dnia [...] marca 2011 r. nr [...], wnosząc o jego uchylenie, uchylenie złożonej mu przez Dyrektora Izby Celnej w W. propozycji z dnia [...] grudnia 2010 r., ewentualnie o uchylenie propozycji z dnia [...] grudnia 2010 r. i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Dyrektora Izby Celnej w W. oraz zasądzenie kosztów postępowania. Skarżący zarzucił zaskarżonemu postanowieniu naruszenie: art. 104 § 1 kpa, poprzez uznanie, że propozycja pełnienia służby nie jest decyzją administracyjną; art. 127 § 1 w zw. z art. 134 kpa, poprzez stwierdzenie niedopuszczalności odwołania od propozycji pełnienia służby; art. 222 ust. 3 ustawy o Służbie Celnej, poprzez przedstawienie propozycji określającej stanowisko jako starszy specjalista celny, mimo że wykształcenie i kwalifikacje zawodowe skarżącego odpowiadają stanowisku młodszego eksperta celnego; art. 222 ust. 3 w zw. z art. 114 ust. 1 i 2 ustawy o Służbie Celnej, poprzez nieuwzględnienie przy określaniu proponowanego stanowiska reguł określonych w Zarządzeniu nr [...] Ministra Finansów z dnia [...] października 2010 r. w sprawie zasad dokonywania odpisów i wartościowania stanowisk służbowych funkcjonariuszy celnych i pominięciu kryteriów doświadczenia zawodowego, znajomości języków obcych oraz wykształcenia; art. 222 ust. 3 w zw. z art. 113 ust. 3 ustawy o Służbie Celnej w zw. z § 5 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 18 maja 2010 r. w sprawie stanowisk służbowych funkcjonariuszy celnych, trybu awansowania oraz dokonywania zmian na stanowiskach służbowych, poprzez zaniechanie przeprowadzenia rekrutacji wewnętrznej, mimo że art. 222 ust. 3 ustawy o Służbie Celnej nakazuje stosowanie przepisów rozdziału 8 ustawy, a co za tym idzie, także przepisów wykonawczych do art. 113, regulujących procedurę rekrutacji wewnętrznej. W ocenie skarżącego, pisemna propozycja stanowiska służbowego złożona na podstawie art. 222 ust. 3 ustawy o Służbie Celnej ma charakter decyzji administracyjnej, w związku z czym podlega zaskarżeniu na zasadach ogólnych w kpa. Stanowisko to skarżący, jak zaznaczył, wywiódł z utrwalonej linii orzeczniczej wypracowanej przez sądy administracyjne na gruncie spraw z odwołania od aktu mianowania wydanego na podstawie art. 223 ustawy o Służbie Celnej. Szef Służby Celnej w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słusznościowych. Ponadto Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów stwierdzić należy, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi było postanowienie Szefa Służby Celnej stwierdzające niedopuszczalność odwołania od pisemnej propozycji złożonej skarżącemu przez Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] grudnia 2010 r. w przedmiocie określenia warunków pełnienia służby. Tryb składania funkcjonariuszom Służby Celnej przez kierowników urzędów pisemnych propozycji określających warunki pełnienia służby uregulowany został w Rozdziale 14 "Przepisy przejściowe" ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej (Dz. U. Nr 168, poz. 1323). Zgodnie z art. 222 ust. 1 tej ustawy, funkcjonariusze celni, którzy w dniu wejścia w życie ustawy pełnili służbę w Służbie Celnej stają się funkcjonariuszami w rozumieniu ustawy. W terminie do dnia 31 grudnia 2010 r. kierownik urzędu przedstawia funkcjonariuszom celnym, o których mowa w ust. 1, pisemną propozycję określającą, zgodnie z przepisami rozdziału 8 i 10, miejsce pełnienia służby, stanowisko i uposażenie (art. 222 ust. 3). W przypadku, o którym mowa w ust. 3, jeżeli zaproponowane uposażenie jest niższe od dotychczas przysługującego, funkcjonariusz celny zachowuje prawo do dotychczasowego uposażenia (art. 222 ust. 4). Funkcjonariusz celny, któremu przedstawiono pisemną propozycję, o której mowa w ust. 3, składa oświadczenie o przyjęciu propozycji albo o odmowie jej przyjęcia w terminie 7 dni od dnia otrzymania propozycji. Niezłożenie oświadczenia w tym terminie jest równoznaczne z odmową przyjęcia propozycji (art. 222 ust. 5). Odmowa przyjęcia propozycji stanowi natomiast podstawę do zwolnienia ze służby (art. 222 ust. 6). Charakter prawny pisemnych propozycji w przedmiocie określenia warunków pełnienia służby funkcjonariuszy celnych składanych w trybie art. 222 ust. 3 ustawy o Służbie Celnej był już przedmiotem orzecznictwa sądowoadministracyjnego. Analiza orzeczeń zapadłych w tych sprawach wskazuje na ukształtowaną linię orzeczniczą, zgodnie z którą pisemna propozycja złożona w trybie cytowanego przepisu nie ma charakteru ani decyzji administracyjnej, ani postanowienia, ani też nie jest innym aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej, dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Postępowanie, w którym organ celny wydaje przedmiotowe propozycje nie ma charakteru administracyjnego, jest jedynie postępowaniem wewnętrznym, odrębnym i niezależnym, odbywającym się w ramach wewnętrznych struktur organów celnych, do którego nie mają zastosowania przepisy kodeksu postępowania administracyjnego (vide: postanowienia WSA w Łodzi z 20 kwietnia 2011 r., III SA/Łd 171/11; WSA w Krakowie z 27 kwietnia 2011 r., III SA/Kr 355/11; WSA w Gdańsku z 13 maja 2011 r., III SA/Gd 160/11; wszystkie orzeczenia dostępne w bazie orzeczeń na stronie: orzeczenia.nsa.gov.pl). Skład orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela powyższe stanowisko. Pisma z dnia [...] grudnia 2010 r. zawierającego propozycję w przedmiocie określenia warunków pełnienia służby nie można uznać za decyzję administracyjną, ponieważ nie rozstrzyga ono żadnej indywidualnej sprawy administracyjnej. Decyzja administracyjna jest władczym i jednostronnym oświadczeniem woli organu kształtującym sytuację prawną adresata spoza sfery ustrojowej administracji publicznej. Przedmiotowe pismo niczego w sposób władczy natomiast nie rozstrzyga, proponuje jedynie skarżącemu nowe miejsce pełnienia służby, stanowisko służbowe oraz uposażenie. Skarżący mógł zaś propozycję przyjąć lub odmówić jej przyjęcia. Propozycja nie kształtuje zatem sama w sobie stosunku służbowego skarżącego, lecz oferuje jedynie nowe warunki tej służby. Charakter decyzji można natomiast przypisywać dopiero aktowi zwolnienia ze służby, jako konsekwencji odmowy przyjęcia propozycji (art. 222 ust. 6 ustawy o Służbie Celnej). Propozycji składanej w trybie art. 222 ust. 3 ustawy o Służbie Celnej nie można też w żadnym zakresie utożsamiać z aktem mianowania na stopień służbowy na podstawie art. 223 ww. ustawy. Akt mianowania wydany na podstawie art. 223 ustawy o Służbie Celnej, jako nienależący ani do sfery dyspozycyjności funkcjonariusza, ani uznaniowości organu, miał charakter decyzji administracyjnej, która w istocie modyfikowała, stosownie do nowych regulacji prawnych, stosunek służbowy funkcjonariusza, podobnie jak czynią to decyzje wymienione w art. 188 ustawy o Służbie Celnej. Pisemna propozycja złożona w trybie art. 222 ust. 3 ustawy, takiego charakteru nie ma. Funkcjonariusz, odmiennie aniżeli w przypadku mianowania na stopień służbowy, miał bowiem możliwość bądź wyrażenia zgody na zaproponowane warunki, bądź też odmowy ich przyjęcia. Wobec powyższego należy zgodzić się z organem, że pisemna propozycja składana na podstawie art. 222 ust. 3 ustawy nie była działaniem władczym, charakterystycznym dla decyzji administracyjnej, dlatego też funkcjonariuszowi nie przysługiwało od niej odwołanie na zasadach przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji wyroku.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło