II SA/Wa 116/15

1 Dnia 02 czerwca 2015 r. 1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie 2 3 Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Góraj 4 po rozpoznaniu w dniu 02 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na niewykonanie przez Komendanta Głównego Policji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 kwietnia 2014 r. sygn. akt II SA/Wa 149/14 postanawia - odrzucić skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 15 kwietnia 2014 r. sygn. akt II SA/Wa 149/14, (orzeczenie nieprawomocne), po rozpoznaniu na rozprawie sprawy ze skargi J. K. na orzeczenie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...] w przedmiocie uznania winnym i odstąpienia od wymierzenia kary: uchylił zaskarżone orzeczenie oraz utrzymane nim w mocy orzeczenie Komendanta-Rektora Wyższej Szkoły Policyjnej w S. z dnia [...] października 2013 r. (pkt 1 wyroku); stwierdził, że zaskarżone orzeczenie nie podlega wykonaniu w całości (pkt 2 wyroku). Pismem z dnia 31 października 2014 r. (31 października 2014 r. - data wpływu skargi do Komendanta-Rektora Wyższej Szkoły Policyjnej w S.) J. K. złożył do Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie - za pośrednictwem Komendanta-Rektora Wyższej Szkoły Policyjnej w S. - skargę na niewykonanie przez Komendanta-Rektora Wyższej Szkoły Policyjnej w S. przedmiotowego wyroku. W odpowiedzi na skargę Komendanta-Rektora Wyższej Szkoły Policyjnej w S. wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie o oddalenie skargi. Komendanta-Rektora wyjaśnił, że nie był stroną postępowania w sprawie II SA/Wa 149/14. WSA w Olsztynie postanowieniem z 15 grudnia 2014 r. sygn. akt II SA/Ol 1257/14 (orzeczenie prawomocne od 08 stycznia 2015 r.) stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał sprawę do rozpoznania WSA w Warszawie. W uzasadnieniu przedmiotowego orzeczenia WSA w Olsztynie podniósł, że właściwym miejscowo do rozpoznania przedmiotowej sprawy jest WSA w Warszawie, bowiem na obszarze właściwości tego Sądu ma siedzibę organ administracji publicznej, czyli Komendanta Główny Policji, którego działanie zostało w sprawie zaskarżone, zaś Komendanta-Rektora Wyższej Szkoły Policyjnej w S. nie był stroną postępowania zakończonego wyrokiem, którego niewykonanie strona skarżąca zarzuca. Po przekazaniu przedmiotowej sprawy do rozpoznania WSA w Warszawie, ww. sprawa została zarejestrowana pod sygn. akt II SA/Wa 116/15. Wyjaśnić należy, iż zgodnie z treścią art. 59 § 2 ppsa, sąd, któremu sprawa została przekazana związany jest postanowieniem o przekazaniu sprawy. Pismem z dnia 28 kwietnia 2015 r. WSA w Warszawie doręczył Komendantowi Głównemu Policji kserokopię skargi J. K. z 31 października 2014 r. oraz kserokopię postanowienia WSA w Olsztynie z 15 grudnia 2014 r. sygn. akt II SA/Ol 1257/14, jednocześnie Sąd wezwał organ – Komendanta Głównego Policji do udzielenia informacji, czy skarżący przed wniesieniem skargi wezwał Komendanta Głównego Policji do wykonania wyroku. W odpowiedzi na powyższe wezwanie, organ pismem z dnia 11 maja 2015 r. poinformował Sąd, że skarżący przed wniesieniem skargi z dnia 31 października 2014 r. do Sądu nie wystąpił do Komendanta Głównego Policji z pisemnym wezwaniem do wykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 kwietnia 2014 r. sygn. akt II SA/Wa 149/14. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej: ppsa, w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Z bezczynnością organu administracji publicznej w rozumieniu art. 154 ww. ustawy mamy do czynienia wówczas, gdy właściwy organ po wydaniu przez sąd administracyjny prawomocnego wyroku, uwzględniającego skargę na akt lub czynność w zakresie określonym w art. 3 § 2 pkt 1-7 i uchylającego lub stwierdzającego nieważność zaskarżonego aktu lub czynności, nie wydał stosownego aktu lub nie dokonał stosownej czynności w powtórnym postępowaniu prowadzonym w wykonaniu wyroku sądu administracyjnego w terminach w prawie określonych. Podkreślić należy, iż warunkiem dopuszczalności skargi jest uprzednie pisemne wezwanie właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, co oznacza, że jeżeli strona nie wezwała organu do wykonania orzeczenia sądu, skarga podlega odrzuceniu. Wezwanie to stanowi przesłankę dopuszczalności zaskarżenia, której niedochowanie przez skarżącego powoduje odrzucenie skargi. Przepis art. 154 ppsa nie określa terminu, w jakim należy wnieść wezwanie do wykonania wyroku. Należy uznać, że warunek ten jest spełniony, jeżeli wezwanie organu nastąpiło po doręczeniu organowi administracyjnemu odpisu orzeczenia sądowego wraz ze stwierdzeniem prawomocności. Nie ma przy tym znaczenia, czy wezwanie zostało doręczone organowi przed upływem terminu, jaki ma on na załatwienie sprawy, czy też dopiero po upływie tego terminu. Natomiast procesowa przesłanka do wymierzenia grzywny za niewykonanie wyroku sądu administracyjnego nie jest spełniona, jeżeli skarżący wezwał właściwy organ przed doręczeniem mu prawomocnego orzeczenia sądowego wraz z aktami sprawy. Dopiero bowiem od tej daty zaczyna biec termin do załatwienia sprawy przez organ administracji określony w przepisach prawa lub wyznaczony przez sąd (patrz: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, J. P. Tarno, Warszawa 2006, s. 333-334.) Instytucja wezwania ma służyć temu, aby organ administracji wykonał wyrok lub załatwił sprawę zanim interwencja sądu administracyjnego będzie konieczna. Wezwanie to ma służyć zdyscyplinowaniu organu i może nieść dla niego negatywne konsekwencje w postaci wymierzenia grzywny przez Sąd. Z tego też powodu, wezwanie organu do wykonania wyroku powinno mieć charakter bezsporny. W rozpoznawanej sprawie skarżący przed wniesieniem skargi z dnia 31 października 2014 r. do Sądu nie wystąpił do Komendanta Głównego Policji z pisemnym wezwaniem do wykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 kwietnia 2014 r. sygn. akt II SA/Wa 149/14. Jednocześnie wyjaśnić należy, iż wyrok WSA w Warszawie z dnia 15 kwietnia 2014 r. sygn. akt II SA/Wa 149/14, którego niewykonanie skarżący zarzucił organowi, jest wyrokiem nieprawomocnym, nie doszło więc do doręczenia organowi prawomocnego orzeczenia sądowego wraz z aktami sprawy. W związku z powyższym, nawet gdyby skarżący przed wniesieniem ww. skargi wystąpił do organu z wezwaniem do wykonania przedmiotowego wyroku, to wezwanie to byłoby nieskuteczne, albowiem nastąpiłoby przed doręczeniem organowi prawomocnego orzeczenia sądowego wraz z aktami sprawy. Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 58 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji postanowienia. ----------------------- 2