II SA/Wa 1161/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Góraj Sędziowie WSA Olga Żurawska-Matusiak Adam Lipiński (spr.) Protokolant Sekretarz sądowy Sylwia Mikuła po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 listopada 2010 r. sprawy ze skargi P. K. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności odwołania od decyzji w sprawie utraty statusu osoby bezrobotnej: 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu w całości. Prezydent W. decyzją z dnia [...] maja 2010 r. nr [...], na podstawie art. 33 ust. 4 pkt 4, ust. 4c i art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. a ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (t.j. Dz. U. z 2008 r. Nr 69, poz. 415 ze zm.) orzekł o utracie przez P. K. statusu osoby bezrobotnej z dniem 29 kwietnia 2010 r. W uzasadnieniu organ podniósł, że wymieniony nie stawił się w Urzędzie Pracy w wyznaczonym terminie i nie powiadomił organu w ciągu 7 dni o uzasadnionej przyczynie niestawiennictwa. Strona została pouczona o terminie i sposobie wniesienia odwołania. Pismem z dnia 7 maja 2010 r. skierowanym do Dyrektora Urzędu Pracy, które strona osobiście złożyła w Urzędzie w dniu 11 maja 2010 r., P. K. wniósł o przywrócenie statusu osoby bezrobotnej, który utracił w ostatnich dniach kwietnia 2010 r. Oświadczył, że powodem niezgłoszenia się w terminie do wskazanego pracodawcy był stan jego zdrowia. Decyzja Prezydenta W. z dnia [...] maja 2010 r. doręczona została P. K. w dniu 31 maja 2010 r. Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...], na podstawie art. 134 Kodeksu postępowania administracyjnego stwierdził niedopuszczalność odwołania P. K. od decyzji o utracie statusu osoby bezrobotnej. W uzasadnieniu organ podał, że decyzja doręczona została stronie w dniu 31 maja 2010 r. zaś odwołanie wniesione zostało w dniu 11 maja 2010 r., a zatem przed wejściem tej decyzji do obrotu prawnego. Organ stwierdził niedopuszczalność odwołania wskazując, że złożone zostało przed rozpoczęciem biegu terminu, o którym mowa w art. 129 § 2 k.p.a. Podkreślił, że decyzja sporządzona, ale niedoręczona nie załatwia sprawy administracyjnej, gdyż nie wiąże organu ani strony. Postanowienie Wojewody [...] stało się przedmiotem skargi P. K. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarżący podniósł, że z treścią decyzji zapoznał się w dniu 11 maja 2010 r. w Urzędzie Pracy, co pozwoliło mu wnieść odwołanie tego samego dnia. Podał, że nie wydano mu kserokopii decyzji, co uzasadniano faktem wysłania decyzji drogą pocztową. Skarżący wskazał, że wraz z odwołaniem złożył także skargę na działania pracowników Urzędu Pracy. Podał, że znajduje się w trudnej sytuacji życiowej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, powołując argumenty zawarte w postanowieniu. Na wezwanie Sądu, organ pismem z dnia 23 sierpnia 2010 r. podał, że skarżący został ustnie poinformowany przez pracownika Urzędu, że utraci status osoby bezrobotnej. Skarżący nie mógł natomiast zapoznać się w dniu 11 maja 2010 r. z treścią decyzji Prezydenta Miasta o utracie statusu osoby bezrobotnej, gdyż pracownik, który udzielił skarżącemu informacji o utracie statusu nie posiadał w dniu rozmowy informacji o wydaniu przedmiotowej decyzji. Pracownik ten nie mógł także z tego powodu odmówić skarżącemu wydania kopii decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd, stosownie do art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Analizując niniejszą sprawę pod tym kątem Sąd stwierdził, że skarga jest zasadna, jednakże z powodów innych, niż podane przez skarżącego. Zgodnie z art. 129 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie – od dnia jej ogłoszenia stronie. Stosownie do art. 14 § 1 sprawy należy załatwiać w formie pisemnej. Sprawy mogą być załatwiane ustnie, gdy przemawia za tym interes strony, a przepis prawa nie stoi temu na przeszkodzie. Treść oraz istotne motywy takiego załatwienia powinny być utrwalone w aktach w formie protokołu lub podpisanej przez stronę adnotacji (art. 14 § 2 k.p.a.). W sprawie niniejszej nie mamy do czynienia z wyjątkiem od zasady pisemności. Termin do wniesienia odwołania rozpoczynał zatem bieg w dniu następującym po dniu, w którym decyzję doręczono. Odwołanie nie wymaga szczegółowego uzasadnienia. Wystarczy, jeżeli z odwołania wynika, że strona nie jest zadowolona z wydanej decyzji. Przepisy szczególne mogą ustalać inne wymogi co do treści odwołania (art. 128 k.p.a.). Z treści pisma skarżącego z dnia 7 maja 2010 r. nie wynikało, że stanowi ono odwołanie od decyzji Prezydenta W. z dnia [...] maja 2010 r. W piśmie tym strona w żaden sposób nie odnosiła się do wskazanej decyzji. Nie wynikało z niego, aby strona posiadała jakąkolwiek wiedzę o wydanej decyzji. P. K. podał wprawdzie, że został mu odebrany status osoby bezrobotnej wobec niezgłoszenia się do dnia 29 kwietnia 2010 r. do wyznaczonego pracodawcy i wskazywał powody tego zdarzenia, jednakże brak było podstaw, aby pismo z dnia 7 maja 2010 r. potraktować jak odwołanie. Z akt postępowania administracyjnego nie wynika, aby skarżący zapoznał się z decyzją w dniu 11 maja 2010 r. i aby decyzja o utracie statusu osoby bezrobotnej została mu w tym dniu doręczona. Z pieczęci znajdującej się na zwrotnym potwierdzeniu odbioru decyzji wynika, że przesyłka nadana została przez organ do P. K. w dniu 13 maja 2010 r. Powyższe okoliczności oraz brak odwołania się w treści pisma złożonego przez stronę w dniu 11 maja 2010 r. do decyzji Prezydenta W., jak również niewskazanie Wojewody [...] jako adresata tego pisma powodowały, że brak było podstaw do potraktowania go jak odwołania. Z tego względu stwierdzić należało, że postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2010 r. o niedopuszczalności odwołania wydane zostało z naruszeniem art. 134 k.p.a., co miało wpływ na wynik sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wskazuje jednocześnie, że wszystkie powołane wyżej okoliczności nakładały na organ pierwszej instancji, do którego skierowane było pismo, obowiązek wezwania strony do usunięcia jego braków poprzez sprecyzowanie żądania (art. 63 § 2 k.p.a. w zw. z art. 64 § 2 k.p.a.). Pamiętać należy bowiem, że na każdym etapie postępowania administracyjnego na organie spoczywa obowiązek przestrzegania zasad ogólnych tego postępowania, w tym w szczególności zasady wyrażonej w art. 9 k.p.a. Zgodnie z tym przepisem organy administracji publicznej są obowiązane do należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego. Organy czuwają nad tym, aby strony i inne osoby uczestniczące w postępowaniu nie poniosły szkody z powodu nieznajomości prawa, i w tym celu udzielają im niezbędnych wyjaśnień i wskazówek. Z akt postępowania administracyjnego wynika, że postępowanie w niniejszej sprawie nie było prowadzone z poszanowaniem tej zasady. Z wyjaśnień organu z dnia 23 sierpnia 2010 r. złożonych na wezwanie Sądu wynika, że P. K. został ustnie poinformowany w dniu 11 maja 2010 r. przez pracownika Urzędu Pracy, iż utraci status osoby bezrobotnej w związku z brakiem zwrotu skierowania do pracy. Pismo Dyrektora Urzędu Pracy W. z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] (k-36 akt postępowania administracyjnego) stanowi jednoznacznie, że w dniu 11 maja 2010 r. pracownik Urzędu poinformował stronę o utracie statusu osoby bezrobotnej. W karcie wizyt skarżącego w centrum aktywizacji zawodowej znajduje się, dokonana w dniu 29 kwietnia 2010 r., adnotacja pośrednika pracy o treści: "klient nie zgł. się na wizytę obowiązkową, nie zwrócił skierowania – wyrejestrowanie z powodu niestawiennictwa" (k-30 akt postępowania administracyjnego). Z kolei pismem Zastępcy Dyrektora Urzędu Pracy z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] skierowanym do strony, P. K. został poinformowany, że złożone odwołanie od decyzji jest rozpatrywane przez Wojewodę [...] (karta akt administracyjnych bez numeru). Z całości akt sprawy nie wynika, aby skarżący został poinformowany przez pracownika Urzędu Pracy, iż od udzielonej przez niego ustnie informacji o tym, że utracił, czy utraci status osoby bezrobotnej nie przysługuje żaden środek ochrony. W ocenie Sądu, naruszenie przez organy w niniejszej sprawie zasady udzielania stronie informacji (art. 9 k.p.a.) spowodowało poniesienie przez skarżącego szkody z powodu nieznajomości prawa. Strona pozbawiona została bowiem możliwości poddania decyzji z dnia [...] maja 2010 r. ponownemu rozpatrzeniu i rozstrzygnięciu przez organ II instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdza wobec powyższego, że skarżącemu przysługuje uprawnienie wystąpienia do organu, w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu wyroku z uzasadnieniem, z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta W. z dnia [...] maja 2010 r. Równocześnie z wnioskiem należy złożyć odwołanie. Wniosek wraz z odwołaniem należy wnieść do Wojewody [...] za pośrednictwem organu I instancji, który wydał decyzję o utracie statusu osoby bezrobotnej. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w punkcie 1 sentencji wyroku. Rozstrzygnięcie zawarte w pkt 2 uzasadnione jest treścią art. 152 powołanej ustawy.