II SA/Wa 1163/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Eugeniusz Wasilewski, Sędziowie WSA Adam Lipiński, Bronisław Szydło (spr.), , Protokolant Michał Sułkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 listopada 2007 r. sprawy ze skargi K. L. na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] marca 2007. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania Oddala skargę Wojewoda Podkarpacki decyzją z dnia [...] lutego 2007 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 148 § 1, art. 149 § 3 i art. 150 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), po rozpatrzeniu wniosku K. L. o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją Wojewody Podkarpackiego z dnia [...] lutego 2005 r. nr [...] w sprawie odmowy przyznania prawa do świadczenia przedemerytalnego od dnia 14 maja 2004 r. - odmówił wznowienia postępowania administracyjnego. W uzasadnieniu decyzji organ podał, iż decyzją z dnia [...] lutego 2005 r. nr [...] Wojewoda Podkarpacki utrzymał w mocy decyzję Starosty Powiatu M. z dnia [...] sierpnia 2004 r. nr [...], którą odmówiono K. L. przyznania prawa do świadczenia przedemerytalnego od dnia 14 maja 2004 r. W dniu 28 listopada 2006 r. wpłynęło do Powiatowego Urzędu Pracy w M. podanie K. L. o wznowienie postępowania w sprawie przyznania świadczenia przedemerytalnego od dnia 14 maja 2004 r. Wojewoda Podkarpacki wskazał, iż zgodnie z przepisem art. 148 § 1 kpa, podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. K. L. wniosła o wznowienie postępowania w sprawie prawa do świadczenia przedemerytalnego zakończonej ostateczną decyzją Wojewody Podkarpackiego z dnia [...] lutego 2005 r., powołując się na okoliczność wydania przez Sąd Rejonowy w M. Wydział IV Pracy w dniu 26 października 2006 r. wyroku zaocznego ustalającego, iż w okresie od 22 kwietnia 1993 r. do 5 kwietnia 2004 r. K. L. była zatrudniona w Przedsiębiorstwie Konfekcyjnym [...] w M. Z informacji uzyskanych z Sądu Rejonowego w M. Wydział IV Pracy wynika, iż K. L. brała udział w rozprawie zakończonej wydaniem wspomnianego orzeczenia i była obecna przy jego ogłoszeniu. Zgromadzony materiał dowodowy wskazuje zatem, iż K. L. o okoliczności stanowiącej podstawę wznowienia postępowania dowiedziała się w dniu 26 października 2006 r. Wniosek o wznowienie postępowania K. L. złożyła w PUP w M. dnia 28 listopada 2006 r., a więc po upływie terminu określonego w art. 148 § 1 kpa. Wojewoda Podkarpacki podkreślił, iż w orzecznictwie sądowoadministracyjnym prezentowany jest pogląd, że istota unormowania z art. 148 § 1 kpa, polega na dowiedzeniu się o nowej okoliczności, a więc dotarciu do strony wiadomości o wydaniu orzeczenia przez sąd. Uprawomocnienie się tego orzeczenia jest już kwestią podlegającą badaniu w toku postępowania o wznowienie. W świetle powołanego przepisu nie do przyjęcia byłoby stanowisko, według którego należy oczekiwać na uprawomocnienie się orzeczenia sądowego i dopiero od daty prawomocności liczyć termin do zgłoszenia żądania wznowienia postępowania. Ze względu na fakt, iż wniosek o wznowienie postępowania złożony został po upływie ustawowego terminu jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania, brak jest możliwości wszczęcia postępowania wznowieniowego. Po rozpatrzeniu odwołania K. L. z dnia 20 lutego 2007 r. Minister Pracy i Polityki Społecznej, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, decyzją z dnia [...] marca 2007 r. nr [...] utrzymał w mocy wymienioną wyżej decyzję Wojewody Podkarpackiego podzielając w uzasadnieniu argumentację przedstawioną przez organ pierwszej instancji. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na wymienioną wyżej decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej K. L. podniosła, iż uchybiła terminowi do złożenia wniosku o wznowienie postępowania z uwagi na brak wiedzy prawniczej. Była przekonana, iż termin ten liczony jest od chwili uprawomocnienia orzeczenia Sądu. Podkreśliła, iż przez trzy lata walczyła o wydanie świadectwa pracy, trudno jej więc zrozumieć, iż z powodu 2 dni niezawinionego opóźnienia przekreślono jej uprawnienia do świadczeń za długoletni staż pracy. W odpowiedzi na skargę Minister Pracy i Polityki Społecznej wniósł o jej oddalenie, powołując się na dotychczasowe ustalenia faktyczne i prawne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, sąd administracyjny nie orzeka, co do istoty sprawy w zakresie danego przypadku, lecz jedynie kontroluje rozstrzygnięcie z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami. Skarga analizowana według tych kryteriów nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 16 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) decyzje, od których nie przysługuje odwołanie w administracyjnym toku instancji, są ostateczne. Uchylanie lub zmiana takich decyzji, stwierdzenie ich nieważności oraz wznowienie postępowania może nastąpić tylko w przypadkach przewidzianych w kodeksie lub w ustawach szczególnych. Przepis ten statuuje zasadę trwałości decyzji ostatecznych, odstąpienie od której jest możliwe tylko w sytuacjach wyraźnie określonych w przepisach prawa. Stosownie do przepisu art. 148 § 1 kpa, podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie 1 miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Zgodnie natomiast z art. 150 kpa organem właściwym w sprawie wznowienia postępowania jest organ, który wydał decyzję w ostatniej instancji. W świetle powyższych uregulowań właściwy organ administracji, jest zobligowany w pierwszej kolejności zbadać, czy pochodzi on od podmiotu legitymowanego do jego złożenia oraz czy został wniesiony z zachowaniem terminu, o którym mowa w art. 148 § 1 kpa. W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, iż o treści wyroku Sądu Rejonowego w M. Wydział IV Pracy z dnia 26 października 2006 r. sygn. akt IV P. 117/06 K. L. dowiedziała się w dniu 26 października 2006 r. będąc obecna przy jego ogłoszeniu. Zasadnie zatem organ przyjmuje, iż kierując w dniu 28 listopada 2006 r. podanie o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją Wojewody Podkarpackiego z dnia [...] lutego 2005 r. nr [...], skarżąca nie dochowała miesięcznego terminu określonego w art. 148 § 1 kpa. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 7 października 1997 r., sygn. akt IV SA 1676/97 (Lex 48747), treść przepisu art. 148 § 1 kpa wyraźnie nawiązuje do dnia "dowiedzenia się" o podstawie wznowienia. W niniejszej sprawie za dzień dowiedzenia się o nowej okoliczności należy uznać datę 26 października 2006 r. tj. datę ogłoszenia wyroku Sądu Rejonowego w M. Twierdzenia skarżącej, iż termin ten należy liczyć od dnia uprawomocnienia się wyroku byłby interpretacją, która nie znajduje oparcia w przepisie art. 148 § 1 kpa. W myśl stanowiska Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażonego w powołanym wyżej wyroku, nie do przyjęcia byłby pogląd, według którego należy "oczekiwać" na uprawomocnienie się wyroku i dopiero od daty prawomocności liczyć termin do zgłoszenia żądania wznowienia postępowania. Istota unormowania z art. 148 § 1 kpa polega na dowiedzeniu się o nowej okoliczności, a więc dotarciu do strony wiadomości o wydaniu orzeczenia. Uprawomocnienie się tego orzeczenia, jak wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w powołanym wyroku, jest już kwestią podlegającą badaniu, lecz w toku postępowania o wznowienie postępowania. Zatem nie budzi żadnych wątpliwości, że K. L. uchybiła terminowi i w tej sytuacji organ był obowiązany odmówić wznowienia postępowania administracyjnego. Wszczęcie bowiem postępowania w sprawie wznowienia postępowania na wniosek, pomimo uchybienia terminu, stanowiłoby rażące naruszenie prawa. Z tych względów, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. –Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.