II SA/Wa 1168/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Janusz Walawski, Sędziowie WSA Iwona Dąbrowska (spr.), Adam Lipiński, Protokolant specjalista Aleksandra Weiher, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 grudnia 2017 r. sprawy ze skargi B. W. na decyzję Ministra Edukacji Narodowej z dnia [...] października 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela dyplomowanego - oddala skargę - Minister Edukacji Narodowej decyzją z dnia [...] października 2015 r. nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.) – zwanej dalej K.p.a. oraz art. 9b ust 7 pkt 3 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. – Karta Nauczyciela (Dz. U. z 2014 r. poz. 191, z późn. zm.), po rozpatrzeniu odwołania B. T. W. (zwanej dalej skarżącą) utrzymał w mocy decyzję [...] Kuratora Oświaty z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] odmawiającą nadania skarżącej stopnia nauczyciela dyplomowanego. W uzasadnieniu decyzji organ podał, że skarżąca - nauczycielka zatrudniona na stanowisku wychowawcy świetlicy oraz rewalidacji indywidualnej w Zespole Szkół z Klasami Integracyjnymi i Specjalnymi nr [...] w P. - w dniu [...] czerwca 2014 r. złożyła do [...] Kuratora Oświaty wniosek o podjęcie postępowania kwalifikacyjnego na stopień nauczyciela dyplomowanego. W dniu [...] sierpnia 2014 r. komisja kwalifikacyjna powołana przez [...] Kuratora Oświaty, nie wydała skarżącej akceptacji na stopień nauczyciela dyplomowanego. Następnie, pismem z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...] [...] Kurator Oświaty wystąpił o wszczęcie postępowania nadzorczego, w trybie art. 9h ust. 1 ustawy - Karta Nauczyciela, wskazując że rozstrzygnięcie komisji kwalifikacyjnej nie znajduje oparcia w uzasadnieniu oceny punktowej. W konsekwencji Minister Edukacji Narodowej decyzją z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...] stwierdził nieważność postępowania kwalifikacyjnego, przeprowadzonego na wniosek skarżącej, przez komisję kwalifikacyjną. Wobec powyższego [...] Kurator Oświaty powołał kolejną komisję kwalifikacyjną, która w dniu [...] sierpnia 2015 r. nie wydała skarżącej akceptacji na stopień nauczyciela dyplomowanego, stąd też decyzją z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 9b ust. 6 ustawy - Karta Nauczyciela, [...] Kurator Oświaty odmówił nadania skarżącej stopnia nauczyciela dyplomowanego. Jak podkreślono, skarżąca została poinformowana o przysługującym, zgodnie z art. 10 § 1 K.p.a., prawie wglądu do akt sprawy oraz wypowiedzenia się przed wydaniem decyzji co do materiałów zebranych w postępowaniu kwalifikacyjnym (pismo z dnia [...] sierpnia 2015 r. Nr [...]). Pismem z dnia [...] września 2015 r. skarżąca wniosła do Ministra Edukacji Narodowej odwołanie od ww. decyzji [...] Kuratora Oświaty. Po zbadaniu materiału dowodowego i analizie stanu faktycznego i prawnego Minister stwierdził, że na podstawie art. 9b ust. 1 w związku z art. 9 ust. 1 pkt 1 oraz ust. 1a - 3 ustawy - Karta Nauczyciela, warunkiem nadania nauczycielowi mianowanemu stopnia nauczyciela dyplomowanego jest: posiadanie wymaganych kwalifikacji, odbycie stażu zakończonego pozytywną oceną dorobku zawodowego nauczyciela oraz uzyskanie akceptacji komisji kwalifikacyjnej, po dokonaniu analizy dorobku zawodowego nauczyciela i przeprowadzonej rozmowie. Nauczycielowi, który nie spełnia ww. warunków, organ sprawujący nadzór pedagogiczny odmawia nadania stopnia nauczyciela dyplomowanego w drodze decyzji administracyjnej (art. 9b ust. 6 w związku z art. 9b ust. 1 i 9b ust. 4 pkt 3 ustawy - Karta Nauczyciela). Minister wskazał, że na podstawie załączonej dokumentacji ustalono, że skarżąca w 2001 r. ukończyła studia wyższe magisterskie w zakresie pedagogiki specjalnej, w 2003 r. ukończyła studia podyplomowe w zakresie pedagogiki specjalnej - terapii pedagogicznej a w 2008 r. ukończyła studia podyplomowe w zakresie pedagogiki leczniczej. Skarżąca jest zatrudniona zgodnie z posiadanymi kwalifikacjami w Zespole Szkół z Klasami Integracyjnymi i Specjalnymi nr [...] w P. Odbyła staż w wymiarze 2 lata i 9 miesięcy i w dniu 20 lipca 2011 r. uzyskała pozytywną ocenę dorobku zawodowego, natomiast nie uzyskała akceptacji komisji kwalifikacyjnej powołanej przez [...] Kuratora Oświaty i okoliczność ta stanowiła przesłankę do wydania decyzji odmawiającej nadania stopnia nauczyciela dyplomowanego (opinia z dnia [...] sierpnia 2015 r.) Dalej Minister podał, że organ sprawujący nadzór pedagogiczny, na podstawie art. 9b ust. 1 pkt 3 ustawy - Karta Nauczyciela, jest związany merytorycznym stanowiskiem komisji kwalifikacyjnej w sprawie udzielenia (bądź nieudzielenia) nauczycielowi akceptacji. Nauczycielowi, który nie uzyskał akceptacji komisji kwalifikacyjnej odmawia się nadania stopnia nauczyciela dyplomowanego (art. 9b ust. 6 ustawy - Karta Nauczyciela). Organ odwoławczy nie ma kompetencji do merytorycznego weryfikowania odmowy udzielenia akceptacji przez komisję kwalifikacyjną lub zmiany dokonanej przez komisję oceny. Zgodnie natomiast z art. 9g ust. 8 ustawy - Karta Nauczyciela nauczyciel, który nie uzyskał akceptacji komisji kwalifikacyjnej może złożyć wniosek o podjęcie postępowania kwalifikacyjnego po odbyciu, na swój wniosek i za zgodą dyrektora szkoły, dodatkowego stażu w wymiarze 9 miesięcy. Minister podniósł też, że w toku postępowania odwoławczego przeprowadzono postępowanie nadzorcze na podstawie art. 9h ust. 1 pkt 2 ustawy - Karta Nauczyciela. Zgodnie z tym przepisem Minister Edukacji Narodowej sprawuje nadzór nad czynnościami podejmowanymi w postępowaniu o nadanie stopnia nauczyciela dyplomowanego przez komisje kwalifikacyjne oraz przez organy sprawujące nadzór pedagogiczny. W myśl art. 9h ust. 2 ustawy - Karta Nauczyciela czynności podjęte z naruszeniem przepisów ustawy, przepisów o kwalifikacjach nauczycieli lub przepisów w sprawie uzyskiwania stopni awansu zawodowego przez nauczycieli, są nieważne. Nieważność czynności stwierdza, w drodze decyzji administracyjnej, Minister Edukacji Narodowej. Jednak w wyniku działań nadzorczych w postępowaniu kwalifikacyjnym przeprowadzonym na wniosek skarżącej nie stwierdzono naruszenia przepisów prawa. W toku ww. postępowania nadzorczego ustalono bowiem, że do przeprowadzenia postępowania kwalifikacyjnego, na wniosek skarżącej z dnia [...] czerwca 2014 r., [...] Kurator Oświaty zarządzeniem z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] powołał komisję kwalifikacyjną, której skład ustalono zgodnie z przepisami art. 9 g ust. 3 i ust. 5 ustawy - Karta Nauczyciela oraz przepisem § 10 ust. 1 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 1 marca 2013 r. w sprawie uzyskiwania stopni awansu zawodowego przez nauczycieli (Dz. U. z 2013 r. poz. 393) – zwanego dalej rozporządzeniem. W skład komisji weszli: przedstawiciel organu sprawującego nadzór pedagogiczny jako przewodniczący Komisji, dyrektor Zespołu Szkół z Klasami Integracyjnymi i Specjalnymi nr [...] w P., przedstawiciel związku zawodowego wskazanego we wniosku oraz eksperci o specjalności zawodowej w zakresie pedagogiki specjalnej - rewalidacji upośledzonych umysłowo, wychowania fizycznego, przyrody, matematyki, informatyki, historii, języka polskiego, bibliotekoznawstwa, oligofrenopedagogiki, nauczania początkowego i wychowania przedszkolnego, posiadający kwalifikacje do zajmowania stanowiska nauczyciela w szkołach specjalnych i zatrudnieni w szkołach specjalnych. Komisja kwalifikacyjna dokonała analizy przedłożonej przez skarżącą dokumentacji, spełniającej wymogi formalne, oraz przeprowadziła z nią rozmowę w obecności quorum wymaganego do podejmowania rozstrzygnięć. Każdy z członków komisji ocenił spełnianie przez skarżącą wymagań niezbędnych do uzyskania stopnia nauczyciela dyplomowanego, określonych w § 8 ust. 2 rozporządzenia, według skali punktowej od 0 do 10. Średnia arytmetyczna punktów przyznanych przez poszczególnych członków komisji wyniosła 3,75 punktu. Wobec tego, zgodnie z § 13 ust. 4 rozporządzenia komisja kwalifikacyjna orzekła o niewydaniu akceptacji na stopień nauczyciela dyplomowanego, ponieważ średnia arytmetyczna punktów uzyskanych przez skarżącą nie wyniosła co najmniej 7 punktów. Z przebiegu prac komisji sporządzono protokół, w którym zawarto w szczególności uzasadnienie oceny komisji. Odnosząc się do zarzutów zawartych w odwołaniu z dnia [...] września 2015 r., w którym skarżąca zarzuciła decyzji [...] Kuratora Oświaty odmawiającej nadania jej stopnia nauczyciela dyplomowanego naruszenie przepisów § 8 ust. 2 rozporządzenia, poprzez ich błędną interpretację, a w konsekwencji uznanie, że nie zostały spełnione wymagania na stopień nauczyciela dyplomowanego, organ wskazał, że nie znalazł podstaw do uchylenia decyzji [...] Kuratora Oświaty z dnia [...] sierpnia 2015 r. Natomiast Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 8 września 2016 r., sygn. akt II SA/Wa 63/16, po rozpoznaniu skargi skarżącej na decyzję Ministra Edukacji Narodowej z dnia [...] października 2015 r., nr [...], w przedmiocie odmowy nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela dyplomowanego, uchylił zaskarżoną decyzję, stwierdzając, że niepodjęcie zawieszonego postanowieniem organu pierwszej instancji z dnia [...] września 2014 r. do czasu zakończenia postępowania nadzorczego przez Ministra Edukacji Narodowej w przedmiocie prawidłowości działania komisji, postępowania w sprawie nadania skarżącej stopnia nauczyciela dyplomowanego, stanowiło istotne naruszenie prawa procesowego. Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając skargę kasacyjną Ministra Edukacji Narodowej od ww. wyroku z dnia 8 września 2016 r., wyrokiem z dnia 16 maja 2017 r. sygn. akt IOSK 2718/16, uchylił wyrok Sądu pierwszej instancji i przekazał sprawę temu Sądowi do ponownego rozpoznania, wskazując w uzasadnieniu, że procedowanie przez organy w sytuacji odpadnięcia przyczyny zawieszenia i niewydania postanowienia o podjęciu zawieszonego postępowania nie może być uznane za prawnie bezskuteczne tylko z tego powodu, że nie wydano postanowienia o podjęciu zawieszonego postępowania w sprawie. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w rozpoznawanej sprawie uchybienie organów polegające na niepodjęciu zawieszonego postępowania, pomimo odpadnięcia przyczyny zawieszenia, nie pogorszyło sytuacji prawnej skarżącej. Zaskarżając decyzję Ministra Edukacji Narodowej z dnia [...] października 2015 r. w całości, skarżąca, reprezentowana przez adwokata, zarzuciła jej: 1. naruszenie § 8 ust. 2 pkt. 3 i ust 2 pkt. 4 lit. a, c, e rozporządzenia, poprzez jego błędną interpretację a w konsekwencji uznanie, iż nie zostały spełnione wymagania tam wymienione w sytuacji, gdy prawidłowa interpretacja tych przepisów winna doprowadzić do wniosku wprost przeciwnego, tzn. że: a) posiada umiejętność dzielenia się wiedzą i doświadczeniem z innymi nauczycielami; b) został opracowany i wdrożony program działań edukacyjnych, wychowawczych, c) nastąpiło poszerzenie zakresu działań szkoły, w szczególności dotyczących zadań dydaktycznych, wychowawczych lub opiekuńczych; d) wykonane zostały zadania na rzecz oświaty, pomocy społecznej lub postępowania w sprawach nieletnich we współpracy z innymi osobami, instytucjami samorządowymi lub innymi podmiotami; 2. naruszenie art. 7 K.p.a., poprzez brak wszechstronnego i dokładnego wyjaśnienia okoliczności stanu faktycznego przedmiotowej sprawy i oparcie zaskarżonej decyzji jedynie na ustaleniach dokonanych przez organ pierwszej instancji, w sytuacji gdy zastosowanie dyspozycji z przedmiotowych przepisów prowadziłoby do uchylenia przez Ministra zaskarżonej decyzji, a w szczególności brak wyjaśnienia wewnętrznej sprzeczności istniejących w treści protokołu komisji kwalifikacyjnej; 3. naruszenie art. 80 K.p.a., poprzez dokonanie dowolnej a nie swobodnej oceny dowodów, a w szczególności brak merytorycznej kontroli organu drugiej instancji sposobu przeprowadzenia przez organ pierwszej instancji postępowania dowodowego w szczególności brak odniesienia się do istniejących wewnętrznych sprzeczności w treści protokołu komisji kwalifikacyjnej, które doprowadziło do wydania błędnej decyzji . Podnosząc powyższe skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji oraz o zasądzenie od organu na rzecz skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa prawnego, według norm przepisanych. Skarżąca wyjaśniła, iż uzasadnienie zaskarżonej decyzji stanowi bezkrytyczne powtórzenie treści uzasadnienia decyzji organu pierwszej instancji, które to uzasadnienie było z kolei wprost skopiowaniem oceny dokonanej przez komisję kwalifikacyjną. Skarżąca zaznaczyła również, że wskazana przez komisję niewystarczająca ilość przeprowadzenia zajęć otwartych, stanowi naruszenie prawa, ponieważ żaden przepis nie precyzuje ile takich zajęć winno być przeprowadzonych. Zatem ocena komisji w tym zakresie stanowi niedopuszczalną interpretację rozszerzającą, będącą nakładaniem na skarżącą nieznanych ustawodawcy zobowiązań. Za takie samo należy uznać brak wskazania innych form dzielenia się wiedzą z innymi nauczycielami w sytuacji, gdy ustawodawca wskazuje formy przykładowe i w żadnym razie nie nakłada na nauczyciela zastosowania kilku jednocześnie. Skarżąca podniosła również, że protokół z postępowania przed komisją kwalifikacyjną zawiera jaskrawe wewnętrzne sprzeczności wskazując, że wnioski mają się nijak do opisu odpowiedzi udzielonych przez skarżącą. Co więcej w opisie udzielonych odpowiedzi znajdują się uwagi, iż odpowiedź była zadowalająca, tymczasem we wnioskach znajduje się kategoryczne stwierdzenie, iż udzielone odpowiedzi są całkowicie chybione. Takie działanie stanowi jaskrawe nadużycie prawa i jako takie nie może zasługiwać na ochronę. Skarżąca wskazała również na okoliczność mającą, jej zdaniem, rzutować na bezstronność dokonanej oceny nauczyciela przez Dyrektora Zespołu Szkół. Na skutek otrzymania negatywnej oceny pracy od Dyrektora Zespołu Szkół został rozwiązany stosunek pracy ze skarżącą, jednak skarżącą odwołała się od tej decyzji do Sądu Rejonowego [...] w P. Wydział [...], gdzie toczy się postępowanie w tej sprawie pod sygn. akt [...]. Ma to o tyle istotne znaczenie, iż spór ten zawisł przed rozpoczęciem ponownego postępowania przed komisją kwalifikacyjną, w skład której wchodziła Dyrektor Zespołu Szkół. W odpowiedzi na skargę Minister wniósł o jej oddalenie, ustosunkowując się obszernie do zarzutów skarżącej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. W ocenie Sądu, zarówno zaskarżona decyzja Ministra Edukacji Narodowej, jak i decyzja [...] Kuratora Oświaty odpowiadają prawu. Stosownie do art. 9b ust. 1 pkt 3 ustawy Karta Nauczyciela, warunkiem nadania nauczycielowi stopnia awansu zawodowego nauczyciela dyplomowanego jest m.in. uzyskanie akceptacji komisji kwalifikacyjnej po dokonaniu analizy dorobku zawodowego nauczyciela i przeprowadzonej rozmowie. Uzyskana przez skarżącą ilość punktów obliczona zgodnie z § 13 ust. 3 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 1 marca 2013 r. w sprawie uzyskiwania stopni awansu zawodowego przez nauczycieli (Dz. U. z 2013 r., poz. 393) wyniosła 3,75 tj. mniej niż 7 i przesądziła o niespełnieniu niezbędnego warunku do wydania pozytywnej decyzji nadania stopnia nauczyciela dyplomowanego. Zarzuty skargi sprowadzają się w istocie do twierdzenia, że organ wadliwie wydał decyzję odmawiającą nadania stopnia nauczyciela dyplomowanego, ponieważ nie poddał weryfikacji prawidłowości postępowania kwalifikacyjnego, w szczególności spełnienia przez skarżącą wymagań i warunków nadania stopnia nauczyciela dyplomowanego dokonanego przez komisję kwalifikacyjną. Wskazania w związku z powyższym wymaga, że zarówno przepisy ustawy Karta Nauczyciela, jak i rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 1 marca 2013 r. w sprawie uzyskiwania stopni awansu zawodowego przez nauczycieli nie zawierają uregulowania umożliwiającego zmianę oceny komisji kwalifikacyjnej. W art. 9h ust. 1 i 2 ustawy Karta Nauczyciela, ustawodawca powierzył organom wymienionym w przepisie jedynie nadzór nad czynnościami podejmowanymi w postępowaniu o nadanie nauczycielowi awansu zawodowego. W ramach tego nadzoru organ sprawujący nadzór pedagogiczny lub właściwy minister w przypadku ujawnienia, że czynności podjęte zostały z naruszeniem prawa, stwierdza w drodze decyzji administracyjnej jej nieważność. W sprawie niniejszej, w dniu [...] sierpnia 2014 r. komisja kwalifikacyjna powołana przez [...] Kuratora Oświaty, nie wydała skarżącej akceptacji na stopień nauczyciela dyplomowanego. Następnie, pismem z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...] [...] Kurator Oświaty wystąpił o wszczęcie postępowania nadzorczego, w trybie art. 9h ust. 1 ustawy - Karta Nauczyciela, wskazując że rozstrzygnięcie komisji kwalifikacyjnej nie znajduje oparcia w uzasadnieniu oceny punktowej. W konsekwencji Minister Edukacji Narodowej decyzją z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...] stwierdził nieważność postępowania kwalifikacyjnego, przeprowadzonego na wniosek skarżącej, przez komisję kwalifikacyjną. Wobec powyższego [...] Kurator Oświaty powołał kolejną komisję kwalifikacyjną, która w dniu [...] sierpnia 2015 r. również nie wydała skarżącej akceptacji na stopień nauczyciela dyplomowanego, stąd też decyzją z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 9b ust. 6 ustawy - Karta Nauczyciela, [...] Kurator Oświaty odmówił nadania skarżącej stopnia nauczyciela dyplomowanego. Sąd podziela ustalenia organu, co do braku podstaw uznania za nieważne kolejnych czynności podjętych w postępowaniu o nadanie skarżącej stopnia awansu zawodowego. Wskazać należy, że do przeprowadzenia postępowania kwalifikacyjnego, na wniosek skarżącej z dnia [...] czerwca 2014 r., [...] Kurator Oświaty zarządzeniem z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] powołał komisję kwalifikacyjną, której skład ustalono zgodnie z przepisami art. 9 g ust. 3 i ust. 5 ustawy - Karta Nauczyciela oraz przepisem § 10 ust. 1 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 1 marca 2013 r. w sprawie uzyskiwania stopni awansu zawodowego przez nauczycieli (Dz. U. z 2013 r. poz. 393) – zwanego dalej rozporządzeniem. W skład komisji weszli: przedstawiciel organu sprawującego nadzór pedagogiczny jako przewodniczący Komisji, dyrektor Zespołu Szkół z Klasami Integracyjnymi i Specjalnymi nr [...] w P., przedstawiciel związku zawodowego wskazanego we wniosku oraz eksperci o specjalności zawodowej w zakresie pedagogiki specjalnej - rewalidacji upośledzonych umysłowo, wychowania fizycznego, przyrody, matematyki, informatyki, historii, języka polskiego, bibliotekoznawstwa, oligofrenopedagogiki, nauczania początkowego i wychowania przedszkolnego, posiadający kwalifikacje do zajmowania stanowiska nauczyciela w szkołach specjalnych i zatrudnieni w szkołach specjalnych. Komisja kwalifikacyjna dokonała analizy przedłożonej przez skarżącą dokumentacji, spełniającej wymogi formalne, oraz przeprowadziła z nią rozmowę w obecności quorum wymaganego do podejmowania rozstrzygnięć. Każdy z członków komisji ocenił spełnianie przez skarżącą wymagań niezbędnych do uzyskania stopnia nauczyciela dyplomowanego, określonych w § 8 ust. 2 rozporządzenia, według skali punktowej od 0 do 10. Średnia arytmetyczna punktów przyznanych przez poszczególnych członków komisji wyniosła 3,75 punktu. Wobec tego, zgodnie z § 13 ust. 4 rozporządzenia komisja kwalifikacyjna orzekła o niewydaniu akceptacji na stopień nauczyciela dyplomowanego, ponieważ średnia arytmetyczna punktów uzyskanych przez skarżącą nie wyniosła co najmniej 7 punktów. Z przebiegu prac komisji sporządzono protokół, w którym zawarto w szczególności uzasadnienie oceny komisji, a zatem zarzut naruszenia art. 9b ust. 1 w zw. z § 14 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia nie jest trafny. Odnosząc się do zarzutów skargi wskazania wymaga, że zarówno w zaskarżonej decyzji, jak i w decyzji organu I instancji podniesiono, że wnioskodawczyni nie uzyskała akceptacji komisji kwalifikacyjnej. Organy wskazały wymagania, których w ocenie Komisji Kwalifikacyjnej wnioskodawczyni nie spełniła. W ocenie Sądu, postępowanie w sprawie nadania stopnia nauczyciela dyplomowanego zostało przeprowadzone zgodnie z przepisami prawa, a uzasadnienia zaskarżonej decyzji i decyzji organu I instancji w sposób należyty wyjaśniają motywy podjętego rozstrzygnięcia. Minister Edukacji Narodowej rozpatrzył sprawę w jej całokształcie w drugiej instancji, odnosząc się do zarzutów odwołania. Okoliczność, że Minister nie podzielił twierdzeń strony w zakresie prawidłowości postępowania Komisji Kwalifikacyjnej i dokonanej przez nią oceny, nie oznacza, że działanie Ministra nie było zgodne z prawem. W świetle powyższego, Sąd uznał zarzuty naruszenia zarówno przepisu art. 7 jak i art. 80 k.p.a. za nieuzasadnione. Subiektywna ocena strony, co do spełnienia wymagań ustawowych, w tym, co do trafności oceny Komisji Kwalifikacyjnej nie wpływa na zgodność z prawem przeprowadzonego postępowania oraz podjętego przez organ w tej sprawie rozstrzygnięcia (v. wyrok NSA z dnia 14 marca 2006 r. sygn. akt I OSK 944/05). Sąd podziela ustalenia postępowania nadzorczego przeprowadzonego na podstawie art. 9h ust. 1 pkt 2 ustawy Karta Nauczyciela. Badając legalność zaskarżonej decyzji, Sąd nie stwierdził w działaniach Komisji Kwalifikacyjnej naruszeń procedury określonej w rozporządzeniu. Zgodnie z § 12 ust. 3 rozporządzenia komisja kwalifikacyjna analizuje dorobek zawodowy nauczyciela mianowanego ubiegającego się o awans na stopień nauczyciela dyplomowanego na podstawie przedłożonej przez nauczyciela dokumentacji oraz przeprowadzonej rozmowy, podczas której nauczyciel odpowiada na pytania członków komisji dotyczących wpływu działań i zadań realizowanych przez nauczyciela w okresie stażu na podniesienie jakości pracy szkoły, w której nauczyciel odbywał staż. Komisja powyższe zadanie wypełniła. Zarzuty podnoszone przez skarżącą polemizują z merytorycznym stanowiskiem Komisji, które nie mogło podlegać ocenie ani w postępowaniu administracyjnym w sprawie nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela dyplomowanego, ani w ramach oceny dokonywanej przez sąd administracyjny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) orzekł, jak w wyroku.