II SA/Wa 1169/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Maria Werpachowska po rozpoznaniu w dniu 30 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie uznania zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie za nieuzasadnione (nr sprawy [...], dotyczy postanowienia Prezydenta [...] nr [...]) postanawia: odrzucić skargę. Pismem z 23 czerwca 2016 r. P. S., dalej jako skarżący, wniósł skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie uznania zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie za nieuzasadnione (nr sprawy [...], dot. postanowienia Prezydenta [...] nr [...]). Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 13 lipca 2016 r., skarżący został zobowiązany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez podpisanie skargi. Wezwanie Sądu zostało skutecznie doręczone skarżącemu, na wskazany w skardze adres, 29 lipca 2016 r., (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru k. 9 akt sądowych). W zakreślonym terminie skarżący nie uzupełnił braku formalnego skargi, tj. nie podpisał skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do dyspozycji art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., zwana dalej P.p.s.a.), każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Podpis musi być własnoręczny, z wyjątkiem przypadków, o których mowa w art. 46 § 4 P.p.s.a. W niniejszej sprawie skarga wniesiona przez P. S. nie czyni zadość wymaganiom, o których mowa w ww. przepisie. Skarżący złożył skargę nie zawierającą własnoręcznego podpisu. Konieczne w tej sytuacji było wezwanie skarżącego do podpisania skargi. Brak skargi, o którym skarżący w wezwaniu Sądu został poinformowany i wezwany do jego uzupełnienia, nie został usunięty. Termin do jego uzupełnienia upłynął bezskutecznie 5 sierpnia 2016 r. Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w postanowieniu.