II SA/Wa 1170/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Lipiński, Sędziowie WSA Janusz Walawski (spr.), Jacek Fronczyk, , Protokolant Anna Siwonia - Rybak, asystent sędziego, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 października 2012 r. sprawy ze skargi J. M. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji o przyznaniu równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego i cofnięcia uprawnienia do przedmiotowego świadczenia oddala skargę Komendant Wojewódzki Policji w [...], działając na podstawie art. 163 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), art. 92 ust. 1 i art. 97 ust. 5 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. 0 Policji (Dz. U. z 2011 r. nr 287, poz. 1687) oraz § 6 w związku z § 1 ust. 1 pkt 2 i § 9 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznawania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego (Dz. nr 100, poz. 918 z późn. zm.), w dniu [...] stycznia 2012 r. wydał decyzję nr [...], którą uchylił własną decyzję nr [...] z dnia [...] lutego 2005 r., zmienioną decyzją nr [...] z dnia [...] stycznia 2008 r. o przyznaniu J. M. równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego w wysokości przewidzianej dla policjanta samotnego i cofnął z dniem [...] października 2011 r. uprawnienia do przedmiotowego świadczenia. Organ w uzasadnieniu decyzji podał, że ww. wspólnie z T. M. – osobą obcą kupiła lokal mieszkalny w [...]. Lokal został przyjęty w dacie sporządzenia aktu notarialnego. Powierzchnia użytkowa przedmiotowego lokalu wynosi 47,10 m², w tym 33,40 m² powierzchni mieszkalnej. Policjantka ma zapewnione przysługujące jej normy zaludnienia (od 14m² do 20m²). Z chwilą nabycia przedmiotowego lokalu mieszkalnego policjantka utraciła prawo do przedmiotowego świadczenia. Komendant Główny Policji, po rozpatrzeniu odwołania, na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 i art. 127 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kpa, art. 92 ust. 1 i art. 97 ust. 5 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji i § 9 ust. 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznawania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego, w dniu [...] kwietnia 2012 r. wydał decyzję nr [...], którą uchylił zaskarżoną decyzję organu I instancji w części dotyczącej wyznaczenia daty cofnięcia J. M. prawa do równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego w pozostałej części zaskarżoną decyzję utrzymał w mocy. Organ odwoławczy w uzasadnieniu decyzji podał, że w sprawie bezspornym jest, że J. M. i T. M., nie będący członkiem rodziny strony (art. 89 ustawy o Policji), nabyli spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego nr [...] położonego w [...], po ½ części udziału każda ze stron. Lokal mieszkalny składa się z trzech pokoi, kuchni i łazienki, a jego powierzchnia użytkowa wynosi 47,10 m², w tym 33,40 m² to powierzchnia mieszkalna. Zgodnie z § 3 powołanego rozporządzenia, norma zaludnienia przysługująca policjantowi wynosi od 7 do 10 m² powierzchni mieszkalnej, którą stanowi powierzchnia pokoi znajdujących się w lokalu mieszkalnym. Strona posiada prawo do dwóch norm zaludnienia, które stanowią 14 m². Stosownie do treści § 6 przedmiotowego rozporządzenia decyzję o cofnięciu uprawnienia do dotychczas przyznanego równoważnika pieniężnego wydaje się, jeżeli policjant przestał spełniać warunki o których mowa w § 1 ust. 1. Przepisy rozporządzenia uzależniają cofnięcie uprawnień do przedmiotowego równoważnika m.in. od posiadania przez stronę spółdzielczego lokalu mieszkalnego, w tym własnościowego, o odpowiedniej wielkości. Decyzja o cofnięciu przedmiotowego świadczenia uchyla istniejący stosunek administracyjny i wywołuje skutki prawne wyłącznie w przyszłości. Tym samym wskazanie przez organ pierwszej instancji daty wstecznej było nieuprawnione, gdyż narusza § 6 powołanego rozporządzenia. Z tego względu, w tej części zaskarżoną decyzję należało uchylić. Decyzja Komendanta Głównego Policji stała się przedmiotem skargi wniesionej przez J. M. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zaskarżonej decyzji, jak również utrzymanej nią w mocy decyzji organu pierwszej instancji, zarzuciła, że zostały wydane z : 1) naruszeniem przepisów prawa materialnego ustawy o Policji w zakresie rozdziału 8, oraz przepisów wykonawczych zastosowanych w przedmiotowych postępowaniach, poprzez ich niewłaściwą wykładnię i zastosowanie w sprawie, oraz powiązanej z nią sprawy dofinansowania na uzyskanie lokalu mieszkalnego, 2) pominięciem w toku postępowania, w ocenie skarżącej bezzasadnie, toczącego się równolegle postępowania z wniosku skarżącej o przyznanie i wypłatę pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego przez uprawnionego funkcjonariusza Policji, 3) bezzasadnym zastosowaniem w toku postępowania administracyjnego przepisów kodeksu postępowania cywilnego, gdy żaden przepis prawa materialnego ich stosowania w tej sprawie nie dopuszcza, a wszystkie okoliczności faktyczne i prawne są uregulowane w przepisach prawa materialnego ustawy o Policji oraz wydanych z upoważnienia ustawowego przepisów wykonawczych, 4) z naruszeniem rzeczonymi decyzjami art. 156 § 1 pkt 2, 5 i 7 Kpa, gdyż żaden przepis prawa materialnego nie daje podstawy cofnięcia skarżącej prawa do rzeczonego świadczenia. Nawet zmiana stanu rodzinnego po narodzinach dziecka stanowi wyłącznie podstawę jej zmiany w zakresie przysługującej wysokości świadczenia, co organ na podstawie przedłożonych dokumentów był uprawniony uczynić z urzędu, w trybie art. 155 Kpa. W tym zakresie wymagana była wyłącznie zgoda podmiotu, a tę strona wyraziła zgłaszając organowi narodziny dziecka. Zdaniem skarżącej organ działał i nadal działa w tej sprawie na jej szkodę wykorzystując jej nieznajomość prawa, zawiłości prawa administracyjnego, kierując i orzekając niezgodnie, nie tylko z przepisami prawa materialnego, lecz również niezgodnie w zakresie żądań, woli i uprawnień podmiotowych skarżącej. Podnosząc powyższe zarzuty skarżąca wniosła "o wstrzymanie wykonania zaskarżonych decyzji do czasu rozpatrzenia sprawy przed sądem, związanie skarżonych organów w zakresie przewlekłości postępowania z żądania skarżącej zawieszenia postępowania w sprawie równoważnika za brak lokalu mieszkalnego, względnie dotyczącego pomocy na jego przyznanie, z uwagi na ich bezsprzeczny związek w zakresie interpretacji przepisów prawa materialnego, ich zastosowania i końcowych orzeczeń organów, oraz uchylenie zaskarżonych orzeczeń z uwagi na wydanie ich z rażącym naruszeniem przepisów prawa materialnego procesowego, bez podstawy prawnej, po wadliwie przeprowadzonym postępowaniu administracyjnym, działania na szkodę interesu publicznego i prywatnego podmiotu uprawnienia, nieuwzględnieniu w sprawie okoliczności faktycznych i prawnych, jak również brak odniesienia się organów do podnoszonych w toku postępowania żądań i wniosków podmiotu, oraz uznanie, że skarżąca nadal posiada prawo do przydziału lokalu decyzją administracyjną, wobec spełnienia przesłanek ustawowych z art. 88 ustawy o Policji, a tym samym istnienia po stronie właściwych organów Policji obowiązku z art. 92 tej ustawy. Komendant Główny Policji w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Organ odniósł się również do zarzutów w niej podniesionych odmawiając im trafności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 i art. 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, iż przedmiotem sprawy jest ocena przez Sąd prawidłowości prowadzonego przez organ administracji publicznej postępowania administracyjnego oraz wydanego w tym postępowaniu rozstrzygnięcia. W świetle powyższego, skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 92 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2011 r. (Dz. U. z 2011 nr 287, poz. 1687), policjantowi przysługuje równoważnik pieniężny, jeżeli on sam lub członkowie jego rodziny nie posiadają lokalu mieszkalnego w miejscu pełnienia służby lub miejscowości pobliskiej. Na podstawie ust. 2 tego przepisu Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji w dniu 28 czerwca 2002 r. wydał rozporządzenie w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznawania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego (Dz. U. nr 100, poz. 918 z późn. zm.). W § 1 ust. 1 tego rozporządzenia określono przesłanki warunkujące przyznanie równoważnika za brak lokalu mieszkalnego. Zgodnie z pkt 2 tego przepisu przedmiotowe świadczenie może zostać przyznane, gdy policjant w służbie stałej lub członek jego rodziny, o którym mowa w art. 89 ustawy o Policji nie posiadają w miejscu pełnienia służby lub w miejscowości pobliskiej spółdzielczego lokalu mieszkalnego, w tym lokatorskiego lub własnościowego oraz spółdzielczego lokalu mieszkalnego zajmowanego na podstawie umowy najmu. Z akt sprawy wynika, że w związku ze spełnieniem warunku określonego w powyższym przepisie Komendant Wojewódzki Policji w [...] decyzją nr [...] z dnia [...] lutego 2005 r. przyznał skarżącej równoważnik pieniężny za brak lokalu mieszkalnego od dnia [...] stycznia 2005 r. Od dnia [...] października 2007 r. skarżąca pobierała równoważnik pieniężny za brak lokalu mieszkalnego w wysokości przysługującej funkcjonariuszowi samotnemu. Zmiana wysokości równoważnika nastąpiła w związku z wyrokiem Sądu Okręgowego w [...][...] Wydział Cywilny z dnia [...] października 2007 r. sygn. akt [...] rozwiązującym małżeństwo skarżącej. W dniu [...] października 2011 r. skarżąca poinformowała organ, że w dniu [...] października 2011 r. nabyła spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego. Lokal został nabyty jako współwłasność z osobą niebędącą członkiem rodziny. W zaistniałej sytuacji organ zasadnie wszczął postępowanie administracyjne w przedmiocie cofnięcia skarżącej równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego zakończonego zaskarżoną decyzją. Zgodnie z § 6 powołanego rozporządzenia, decyzję o cofnięciu uprawnienia do dotychczas przyznanego równoważnika, wydaje się, jeżeli policjant przestał spełniać warunki, o których mowa w § 1 ust. 1, lub uległy zmianie jego uprawnienia do liczby norm zaludnienia. Skoro skarżąca posiada spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego, to tym samym nie spełnia warunku określonego w § 1 ust. 1 pkt 2 przedmiotowego rozporządzenia. Oznacza to, że świadczenia tego pobierać dalej nie może i decyzja organu o cofnięciu skarżącej prawa do równoważnika pieniężnego znajduje potwierdzenie w przepisach mających w sprawie zastosowanie. Odnosząc się do zarzutów podniesionych w skardze, należy ocenić je jako nietrafne. Wbrew twierdzeniu skarżącej organ nie naruszył wskazanych w niej przepisów. Jednocześnie należy wyjaśnić skarżącej, że przedmiotem rozpoznawanej sprawy była tylko sprawa dotycząca równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego. Wbrew jej twierdzeniu brak jest związku pomiędzy tą sprawą, a sprawą w przedmiocie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego, jak również potwierdzenia jej prawa do przydziału lokalu na podstawie decyzji administracyjnej. Z tych względów Sąd, na podstawie art. 151 w związku z art. 132 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), orzekł jak w sentencji.