II SA/Wa 1172/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Kube, Sędziowie WSA Iwona Dąbrowska (spr.), Olga Żurawska-Matusiak, Protokolant Referent stażysta Małgorzata Ciach, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 listopada 2012 r. sprawy ze skargi S. K. na postanowienie Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia -oddala skargę- Rozkazem personalnym Komendanta Głównego Straży Granicznej Nr [...] z [...] lutego 2011 r., wydanym na podstawie art. 45 ust. 3 ustawy o Straży Granicznej, S. K. został zwolniony ze służby w Straży Granicznej z dniem [...] lutego 2011 r. W związku z tym zostało mu wydane zaświadczenie o przebiegu służby w Straży Granicznej, zaliczanej do wysługi emerytalnej w wymiarze półtora roku za jeden rok służby, zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o Straży Granicznej uwzględniające dwa okresy pełnienia służby: w Granicznej Placówce Kontrolnej Straży Granicznej [...] – od dnia [...] lutego 1993 r. do dnia [...] sierpnia 2005 r. oraz w Placówce Straży Granicznej [...] – od dnia [...] sierpnia do [...] grudnia 2005 r. S. K. w dniu 3 marca 2011 r. złożył wniosek o uzupełnienie zaświadczenia o przebiegu służby w Straży Granicznej w wymiarze półtora roku za jeden rok służby za okres od [...] grudnia 2005 r. do [...] lipca 2008 r. Komendant Główny Straży Granicznej postanowieniem Nr [...] z [...] marca 2011 r., wydanym na podstawie art. 219 K.p.a. w związku z art. 74 ust. 2 ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej (Dz. U. z 2005 r. nr 234, poz. 1997 ze zm.) i § 14 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 18 października 2004 r. w sprawie trybu postępowania i właściwości organu w zakresie zaopatrzenia emerytalnego funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu i Państwowej Straży Pożarnej oraz ich rodzin (Dz. U. nr 239, poz. 2404 ze zm.), odmówił wydania S. K. zaświadczenia o treści przez niego żądanej. Na powyższe postanowienie pełnomocnik S. K. wniósł zażalenie do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, zarzucając obrazę art. 74 ust. 2 ustawy o Straży Granicznej w zw. z art. 31 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych (Dz. U. nr 79, poz. 854 ze zm.) oraz § 8 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 11 czerwca 1996 r. w sprawie trybu udzielania urlopu bezpłatnego i zwolnień od pracy pracowników pełniących z wyboru funkcje w związkach zawodowych oraz zakresu uprawnień przysługujących pracownikom w czasie urlopu bezpłatnego i zwolnień z pracy (Dz. U. nr 71, poz. 336) – poprzez odmowę uznania okresu od [...] grudnia 2005 r. do [...] lipca 2008 r., w którym pełnił on funkcję w Zarządzie Organizacji Związkowej NSZZ FSG przy Placówce Straży Granicznej [...] – a następnie w Zarządzie Organizacji Oddziałowej NSZZ FSG przy [...] Oddziale Straży Granicznej, jako okresów naliczenia wysługi na dotychczas zajmowanym stanowisku w Placówce Straży Granicznej dla celów emerytalnych, tj. 1,5 roku wysługi za jeden rok służby. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji postanowieniem Nr [...] z dnia [...] maja 2011 r., utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W wyniku wniesionej skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 12 grudnia 2011 r. stwierdził nieważność zaskarżonego postanowienia i określił, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu w całości. W uzasadnieniu wyroku sąd wskazał, że Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji nie był organem właściwym do rozpoznania zażalenia S. K., a był nim Komendant Główny Straży Granicznej. Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...] Komendant Główny Straży Granicznej, rozpoznając zażalenie S. K. od postanowienia z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] , utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy. W uzasadnieniu postanowienia organ przywołał treść art. 74 ust. 2 ustawy o Straży Granicznej i wskazał, że S. K. w okresie od [...] lutego 1993 r. do [...] lipca 2008 r. pełnił służbę w Placówce SG [...] , z tym, że w okresie od [...] grudnia 2005 r. do [...] lipca 2008 r. pełnił funkcję w Zarządzie Organizacji Związkowej NSZZ FSG [...] , a następnie w Zarządzie Organizacji Oddziałowej NSZZ FSG przy [...] Oddziale Straży Granicznej, korzystając, na podstawie ustawy o związkach zawodowych, ze zwolnienia z obowiązków służbowych, z zachowaniem prawa do wynagrodzenia. W związku z powyższym pozostawał w służbie, ale nie wykonywał obowiązków służbowych na zajmowanym stanowisku. Ponadto wyjaśnił, że przepisy ustawy o związkach zawodowych stosuje się odpowiednio do praw związkowych funkcjonariuszy Straży Granicznej z uwzględnieniem ograniczeń wynikających z odrębnych ustaw (art. 2 ust. 6 ustawy o związkach zawodowych). Tę odrębną ustawą w rozumieniu powołanego przepisu jest w szczególności ustawa o Straży Granicznej. Natomiast określenie "odpowiednio" w przedmiotowej sprawie oznacza, że przepisy ustawy o związkach zawodowych będą miały zastosowanie w odniesieniu do funkcjonariuszy Straży Granicznej, będących członkami związku zawodowego, tylko w takim zakresie, w jakim nie będzie to naruszało specyfiki stosunków służbowych w Straży Granicznej, w szczególności zaś dyspozycyjności funkcjonariusza wobec przełożonego i nie będzie to sprzeczne z rozwiązaniami przyjętymi w ustawie o Straży Granicznej. Zdaniem organu, racjonalny ustawodawca nałożył konieczność uwzględnienia, w zakresie ochrony funkcjonariuszy pełniących funkcje związkowe, specyfiki stosunków służbowych w Straży Granicznej. Specyfika służby granicznej spowodowała, że funkcjonariuszom w służbie stałej, pełniącym służbę w strażnicach, w placówkach kontrolnych oraz w składzie etatowym załóg pływających Straży Granicznej, zalicza się do wysługi emerytalnej za jeden rok służby półtora roku służby (art. 74 ust. 2 pow. ustawy o Straży Granicznej). W ocenie organu, przepis art. 74 ust. 2 ustawy o Straży Granicznej ma zastosowanie do okresu, w którym funkcjonariusz faktycznie pełnił służbę w placówce, a zatem faktycznie wykonywał obowiązki wynikające z pełnienia służby, a nie do okresu pozostawania w służbie. Pełnienie służby związane jest bowiem z rzeczywistym wykonywaniem czynności służbowych, zgodnie z posiadanym zakresem obowiązków i uprawnień na zajmowanym stanowisku służbowym. Organ wskazał, że omawiany przepis stanowi zadośćuczynienie dla funkcjonariuszy, którzy pełnią służbę w szczególnych warunkach. Co więcej, przepis art. 74 ust. 2 ustawy o Straży Granicznej nie ma zastosowania do funkcjonariusza korzystającego ze zwolnienia z obowiązku wykonywania pracy, z zachowaniem prawa do wynagrodzenia, na podstawie art. 32 ust. 1 i 2 ustawy o związkach zawodowych w związku z § 8 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 11 czerwca 1996 r., ponieważ odmienna interpretacja prowadziłaby do zanegowania specyfiki służby granicznej. Organ podał, że w spornym okresie od [...] grudnia 2005 r. do [...] lipca 2008 r. S. K. nie pełnił służby w warunkach wyszczególnionych w przepisie art. 74 ust. 2 ustawy o Straży Granicznej bowiem w tym okresie funkcjonariusz ten pełnił służbę, która związana była z wykonywaniem obowiązków statutowych na rzecz ochrony funkcjonariuszy placówki. Funkcjonariusz był zwolniony z wykonywania obowiązków służbowych, z zachowaniem prawa do wynagrodzenia. Organ podał, że przepis art. 74 ust. 2 ustawy o Straży Granicznej jest ściśle związany z wykonywaniem obowiązków służbowych, zgodnie z zakresem praw i obowiązków na zajmowanym stanowisku służbowym, a co za tym idzie uprawnienie do korzystania z tego przepisu jest uzależnione od szczególnych warunków pełnienia służby. Organ uznał zatem, że nieuprawnione byłoby stosowanie wykładni rozszerzającej przepisu art. 74 ust. 2 ustawy dla funkcjonariusza pełniącego funkcję z wyboru w związkach zawodowych i zwolnionego z wykonywania obowiązków służbowych w sytuacji, gdy uprawnienie do zaliczania okresu służby pełnionej w składzie placówki Straży Granicznej do wysługi emerytalnej w wyższym wymiarze uzależnione jest od faktycznie pełnionej służby. Organ wskazał ponadto, że zaliczanie tego okresu do wysługi emerytalnej w wymiarze za jeden rok służby półtora roku służby naruszałoby zasadę równości w traktowaniu funkcjonariuszy poprzez nieuzasadnione premiowanie okresu służby, niezwiązanego z efektywnym jej pełnieniem, a nadto abstrahowałoby od istoty, dla której uprzywilejowano funkcjonariuszy pełniących służbę w strażnicach albo granicznych placówkach kontrolnych albo w składzie etatowym załóg pływających Straży Granicznej . Organ podał, że istotą wprowadzenia uregulowania ust. 2 art. 74 było docenienie przez ustawodawcę trudu funkcjonariuszy pełniących służbę we wskazanych w tym przepisie warunkach. Organ podał ponadto, że pomimo licznych zmian art. 74 ustawy o Straży Granicznej, zmiany te nie dotyczyły treści ust. 2. Jest to przepis odbiegający od powszechnie przyjętej zasady zaliczania okresów służby wprost, dlatego wykładnia rozszerzająca jego stosowanie jest, zdaniem organu, niedopuszczalna. Ponadto organ przywołał orzecznictwo sądów administracyjnych w tym zakresie. Dodatkowo, przywołując treść art. 219 K.p.a. organ wskazał, że odmowa wydania zaświadczenia o treści żądanej, może nastąpić m.in. w wypadku, gdy nie można spełnić żądania strony ze względu na treść posiadanych danych lub braku dokumentów będących w dyspozycji organu, a także ze względu na konieczność uwzględnienia w zakresie ochrony funkcjonariuszy pełniących funkcje związkowe specyfiki stosunków służbowych w Straży Granicznej. W kontekście tego organ, wydając S. K. w dniu [...] lutego 2011 r. zaświadczenie o przebiegu służby w Straży Granicznej, zaliczanej do wysługi emerytalnej w wymiarze za jeden rok służby półtora roku służby, prawidłowo stwierdził uprawnienia S. K. do zaliczenia okresu służby w wyższym wymiarze w okresie od [...] lutego 1993 r. do [...] grudnia 2005 r. Odnosząc się zaś do powołanej przez S. K. uchwały z 13 grudnia 2005 r. o sygn. akt II PZP 9/05, organ stwierdził, że nie będzie miała zastosowania w rozpoznawanej sprawie. Pełnomocnik S. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powyższe postanowienie, uzupełnioną następnie pismem z 16 lipca 2012 r. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie art. 74 ust. 2 ustawy o Straży Granicznej w związku z art. 31 ust.1 i 2 ustawy o związkach zawodowych oraz przepisu § 8 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie trybu udzielania urlopu bezpłatnego i zwolnień od pracy pracownikom pełniącym z wyboru funkcje w związkach zawodowych oraz zakresu uprawnień przysługujących pracownikom w czasie urlopu bezpłatnego i zwolnień z pracy – poprzez odmowę uznania okresu od [...] grudnia 2005 r. do [...] lipca 2008 r., w którym pełnił on funkcję w organizacji związkowej, jako okresu naliczenia wysługi na dotychczas zajmowanym stanowisku w Placówce Straży Granicznej dla celów emerytalnych, tj. 1,5 roku wysługi za jeden rok służby. W związku z powyższym pełnomocnik skarżącego wniósł o uchylenie postanowienia i zasądzenie kosztów zastępstwa według norm przepisanych. Zarzucił również naruszenie art. 124 § 2 K.p.a. poprzez brak należytego uzasadnienia postanowienia w zakresie wskazania jak pełnienie przez skarżącego funkcji w organizacji związkowych naruszyło specyfikę służby w Straży Granicznej, w szczególności dyspozycyjność skarżącego wobec przełożonych oraz stanowiło sprzeczność z rozwiązaniami przyjętymi w ustawie o Straży Granicznej. W uzasadnieniu skargi pełnomocnik skarżącego przywołał stan faktyczny sprawy i odniósł się do powołanych przez organ wyroków o sygnaturze akt I GPS 1/10 oraz I OSK 538/05, wskazując, że pogląd w nich wyrażony odnosił się w głównej mierze do pełnionej przez funkcjonariusza funkcji kierowniczej i odwołania go z niej. Pełnomocnik skarżącego podkreślił, że S. K. mimo pełnienia funkcji w organizacji związkowej dalej pozostawał w dyspozycji przełożonego, którego polecenia miał obowiązek wykonywać. Ponadto zanegował nazwanie przez organ służby w placówkach wymienionych w art. 74 ust. 2 ustawy o Straży Granicznej jako służbę "szczególną" skoro aktem prawnym regulującym służbę funkcjonariusza w warunkach szczególnych, tj. zagrażających życiu, zdrowiu jest ustawa z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (Dz. U. nr 53, poz. 214 ze zm.). Pełnomocnik uznał zatem, że organ nie uzasadnił w oparciu o okoliczności faktyczne i prawne dlaczego skarżący nie może skorzystać z uprawnienia przewidzianego w art. 74 ust. 2 ustawy o Straży Granicznej. W piśmie z 16 lipca 2012 r., uzupełniającym skargę, pełnomocnik skarżącego, powołując się na art. 39a ustawy o Straży Granicznej zanegował fakt przeniesienia skarżącego do dyspozycji i wskazał, że skarżący był oddelegowany do organizacji związkowej na okres kadencji obejmujący okres od [...] grudnia 2005 r. do dnia [...] czerwca 2009 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, przytaczając argumenty przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona, czyli w tej sprawie - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Natomiast zgodnie z treścią art. 1§ 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej czy postanowienia i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Skarga analizowana pod tym względem nie zasługuje na uwzględnienie. Organ stosownie do zapisów art. 217 i 218 K.p.a. wydaje zainteresowanemu żądane zaświadczenie, gdy z posiadanych dokumentów wynika fakt, który tym zaświadczeniem ma być stwierdzony. W zakresie dotyczącym wydania zaświadczenia żądanej treści mają nadto zastosowanie uregulowania zawarte w treści § 14 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 18 października 2004 r. w sprawie trybu postępowania i właściwości organu w zakresie zaopatrzenia emerytalnego funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu i Państwowej Straży Pożarnej oraz ich rodzin (Dz. U. nr 239, poz. 2404 ze zm.). Powyższe przepisy Komendant Główny Straży Granicznej zastosował prawidłowo. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem oceny Sądu jest postanowienie Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...] , którym utrzymał w mocy swoje postanowienie z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] o odmowie wydania S. K. zaświadczenia o treści przez niego żądanej. Przypomnieć należy, że skarżący rozkazem personalnym z dnia [...] lutego 2011 r. został zwolniony ze służby w Straży Granicznej na podstawie art. 45 ust. 3 ustawy o Straży Granicznej. Skarżącemu wydane zostało zaświadczenie o przebiegu służby w Straży Granicznej, zaliczanej do wysługi emerytalnej w wymiarze półtora roku za jeden rok służby, zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o Straży Granicznej uwzględniające dwa okresy pełnienia służby: w Granicznej Placówce Kontroli Straży Granicznej [...] – od dnia [...] lutego 1993 r. do dnia [...] sierpnia 2005 r. oraz w Placówce Straży Granicznej [...] – od dnia [...] sierpnia do [...] grudnia 2005 r. Wnioskiem z dnia 3 marca 2011 r. skarżący wystąpił o uzupełnienie zaświadczenia o przebieg służby w Straży Granicznej, zaliczanej do wysługi emerytalnej w wymiarze półtora roku za jeden rok służby o okres od [...] grudnia 2005 r. do [...] lipca 2008 r., jednakże organ odmówił wydania zaświadczenia żądanej treści. Niewątpliwym jest, że skarżący w okresie od [...] lutego 1993 r. do [...] lipca 2008 r. pełnił służbę w Placówce SG [...] , z tym, że w okresie od [...] grudnia 2005 r. do [...] lipca 2008 r. pełnił funkcję w Zarządzie Organizacji Związkowej NSZZ FSG [...] , a następnie w Zarządzie Organizacji Oddziałowej NSZZ FSG przy [...] Oddziale Straży Granicznej, korzystając na podstawie ustawy o związkach zawodowych ze zwolnienia z obowiązków służbowych, z zachowaniem prawa do wynagrodzenia. Zgodzić się zatem należy z organem, że w okresie gdy skarżący pełnił funkcję wpierw w Zarządzie Organizacji Związkowej NSZZ FSG [...] , a następnie w Zarządzie Organizacji Oddziałowej NSZZ FSG przy [...] Oddziale Straży Granicznej, to wprawdzie pozostawał w służbie, ale nie wykonywał obowiązków służbowych na zajmowanym stanowisku. Wskazać należy, że zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o Straży Granicznej, funkcjonariuszom służby stałej pełniącym służbę w strażnicach, granicznych placówkach kontrolnych oraz składzie etatowych załóg jednostek pływających Straży Granicznej zalicza się do wysługi emerytalnej za 1 rok służby półtora roku służby. Podkreślić należy również, że przepisy ustawy o związkach zawodowych stosuje się odpowiednio do praw związkowych funkcjonariuszy Straży Granicznej z uwzględnieniem ograniczeń wynikających z odrębnych ustaw. Tą odrębną ustawą jest w szczególności ustawa o Straży Granicznej. Natomiast określenie "odpowiednio" oznacza, że przepisy ustawy o związkach zawodowych będą miały zastosowanie w odniesieniu do funkcjonariuszy Straży Granicznej będących członkami związku zawodowego tylko w takim zakresie, w jakim nie będzie to naruszało specyfiki stosunków służbowych w Straży Granicznej, w szczególności zaś dyspozycyjności funkcjonariusza wobec przełożonych i nie będzie to sprzeczne z rozwiązaniami przyjętymi w ustawie o Straży Granicznej. To właśnie ta specyfika służby granicznej spowodowała, że funkcjonariuszom w służbie stałej pełniącym służbę w strażnicach, w placówkach kontrolnych oraz w składzie etatowym załóg pływających Straży Granicznej zalicza się do wysługi emerytalnej za jeden rok służby półtora roku służby (art. 74 ust. 2 ustawy o Straży Granicznej). Istota sporu tkwi w wykładni art. 74 ust. 2 ustawy o Straży Granicznej. Wykładnia celowościowa tego przepisu wskazuje, że celem ustawodawcy było szczególne uhonorowanie tych funkcjonariuszy, którzy pełnili służbę w określonych rodzajach placówek granicznych. A zatem to szczególne uhonorowanie należy się niewątpliwie tym funkcjonariuszom, którzy faktycznie służbę tę pełnili nie zaś pozostawali jedynie w służbie. Pełnienie służby jest bowiem związane z rzeczywistym wykonywaniem czynności służbowych, zgodnie z posiadanym zakresem obowiązków i uprawnień na zajmowanym stanowisku służbowym. Oznacza to zatem, że ta forma uhonorowania, którą przewidział w tym przepisie ustawodawca nie będzie miała zastosowania w stosunku do funkcjonariusza korzystającego ze zwolnienia z obowiązku wykonywania pracy, z zachowaniem prawa do wynagrodzenia, na podstawie art. 32 ust. 1 i 2 ustawy o związkach zawodowych w związku z § 8 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 11 czerwca 1996 r. W rozpoznawanej sprawie w spornym okresie od [...] grudnia 2005 r. do [...] lipca 2008 r. skarżący nie pełnił służby w warunkach wyszczególnionych w przepisie art. 74 ust. 2 ustawy o Straży Granicznej na rzecz ochrony funkcjonariuszy placówki. Funkcjonariusz był zwolniony z wykonywania obowiązków służbowych, z zachowaniem prawa do wynagrodzenia (por. decyzja Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej nr [...] z dnia [...] grudnia 2005 r.). Nieuprawnione byłoby zatem stosowanie wykładni rozszerzającej przepisu art. 74 ust. 2 ustawy dla funkcjonariusza pełniącego funkcję z wyboru w związkach zawodowych i zwolnionego z wykonywania obowiązków służbowych w sytuacji, gdy uprawnienie do zaliczania okresu służby pełnionej w składzie placówki SG do wysługi emerytalnej w wyższym wymiarze uzależnione jest od faktycznie pełnionej służby. Ponadto zaliczanie tego okresu do wysługi emerytalnej w wymiarze za jeden rok służby półtora roku służby naruszałoby zasadę równości w traktowaniu funkcjonariuszy poprzez nieuzasadnione premiowanie okresu służby, niezwiązanego z efektywnym jej pełnieniem, a nadto abstrahowałoby od istoty, dla której uprzywilejowano funkcjonariuszy pełniących służbę w strażnicach albo granicznych placówkach kontrolnych albo w składzie etatowym załóg pływających SG. Zgodnie z art. 219 K.p.a. odmowa wydania zaświadczenia o treści żądanej, może nastąpić m.in. w wypadku, gdy nie można spełnić żądania strony ze względu na treść posiadanych danych lub braku dokumentów będących w dyspozycji organu, a także ze względu na konieczność uwzględnienia w zakresie ochrony funkcjonariuszy pełniących funkcje związkowe specyfiki stosunków służbowych w Straży Granicznej. W kontekście tego organ wydając skarżącemu w dniu [...] lutego 2011 r. zaświadczenie o przebiegu służby w Straży Granicznej, zaliczanej do wysługi emerytalnej w wymiarze za jeden rok służby półtora roku służby, prawidłowo stwierdził uprawnienia skarżącego do zaliczenia okresu służby w wyższym wymiarze w okresie od [...] lutego 1993 r. do [...] grudnia 2005 r. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 w związku z art. 132 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, orzekł jak w sentencji.