II SA/Wa 1174/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Marcinkowska po rozpoznaniu w dniu 24 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Stowarzyszenia [...] z siedzibą W. na decyzję Naukowej i Akademickiej Sieci Komputerowej Instytut Badawczy z dnia [...] kwietnia 2012 r. w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej postanawia -odrzucić skargę- W dniu 6 grudnia 2011 r. na adres poczty elektronicznej Naukowej i Akademickiej Sieci Komputerowej Instytut Badawczy (NASK) wpłynął wniosek o udostępnienie informacji publicznej, tj. umowy zawartej pomiędzy NASK a A. S.A., o jakiej mowa w oświadczeniu z dnia 5 grudnia 2011 r. Pod treścią wniosku zamieszczone zostały imiona i nazwiska: S. O. oraz M. C. Wniosek ten został wysłany z adresu P. Pod wymienionymi wyżej nazwiskami zamieszczona została informacja: P. przy Stowarzyszeniu [...]. Pismem z dnia [...] marca 2012 r. przesłanym na adres: S. O. oraz M. C., P. [...], NASK udzielił odpowiedzi na powyższy wniosek. W treści tego pisma NASK wyjaśnił, że wprawdzie podlega zakresowi podmiotowemu ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), jednak treść umowy cywilnoprawnej zawartej pomiędzy NASK a A. S.A., podlega wyłączeniu określonemu w art. 5 ust. 2 tej ustawy ze względu na tajemnicę przedsiębiorcy. Wskazał także, że NASK nie jest organem władzy publicznej, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, ani organem administracji publicznej według przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, a tym samym nie może wydawać decyzji administracyjnych. NASK podał także, że wobec powyższych okoliczności odmowa udostępnienia informacji publicznej jest konieczna. W dniu 16 kwietnia 2012 r. do NASK wpłynęło pismo Stowarzyszenia [...], zwanego dalej również "Stowarzyszenie" oznaczone datą 10 kwietnia 2012 r., zatytułowane "Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy". We wniosku tym Stowarzyszenie powołując się na art. 17ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej wniosło o ponowne rozpatrzenie wniosku o udostępnienie informacji publicznej z dnia 6 grudnia 2011 r. NASK udzielił odpowiedzi na powyższy wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy w piśmie z dnia [...] kwietnia 2012 r. W piśmie tym wskazał, iż w jego ocenie wniosek z dnia 10 kwietnia 2012 r. jest pierwszym wnioskiem Stowarzyszenia w prawie dostępu do informacji publicznej skierowanym do NASK. Wyjaśnił, że wniosek z dnia 6 grudnia 2011 r. był wnioskiem osób fizycznych, tj. S. O. oraz M. C., albowiem składając go osoby te nie wskazały, iż działają w imieniu Stowarzyszenia. W dalszej części pisma NASK powtórzył treść pisma z dnia [...] marca 2012 r. Dodatkowo NASK wskazał, że Stowarzyszenie ma prawo złożenia do NASK wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy w trybie art. 17 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Pismo to zostało doręczone Stowarzyszeniu w dniu 4 maja 2012 r. Stowarzyszenie wniosło skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na pismo NASK z dnia [...] kwietnia 2012 r. W uzasadnieniu skargi Stowarzyszenie wyjaśniło, że wniosek z dnia 6 grudnia 2011 r. został złożony przez S. O. Prezesa Stowarzyszenia oraz M. C. członka zarządu Stowarzyszenia. Wniosek ten został wysłany ze skrzynki P., który jest projektem Stowarzyszenia. P. nie posiada osobowości prawnej, ani żadnej struktury organizacyjnej. Pod wnioskiem tym dokładnie wskazano, że P. działa przy Stowarzyszeniu. Stowarzyszenie wskazano również, że dołączony do skargi odpis z Krajowego Rejestru Sądowego potwierdza, iż osoby, które podpisały się pod wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej są upoważnione do działania w imieniu Stowarzyszenia. Nie ulega wątpliwości, że Stowarzyszenie jest podmiotem, które złożyło wniosek w dniu 6 grudnia 2011 r. Pismo z dnia [...] kwietnia 2012 r. nie jest więc pierwszym, ale drugim pismem NASK, w którym odmówiono Stowarzyszeniu dostępu do informacji publicznej. W odpowiedzi na skargę NASK wniósł o jej odrzucenie. W uzasadnieniu swojego stanowiska organ wskazał, że w jego ocenie Stowarzyszenie nie zwróciło się do NASK w dniu 6 grudnia 2011 r. o udostępnienie informacji publicznej. Z treści tego wniosku bowiem wynika, że jego nadawcą było P., względnie osoby fizyczne podpisujące wniosek, tj. S. O. oraz M. C. Jak wynika z treści zawartej na stronie [...] P. jest portalem internetowym poświęconym zagadnieniem informacji publicznej, prowadzonym przez Stowarzyszenie. Tym samym uznać należy, że P. nie posiada osobowości prawnej. W tej sytuacji wniosek z dnia 6 grudnia 2012 r. został skierowany do NASK przez osoby fizyczne tj. S. O. oraz M. C. Z wniosku tego nie wynikało, że osoby te działają jako członkowie zarządu Stowarzyszenia. Działania osób fizycznych jako organu osoby prawnej nie można domniemywać, tym bardziej, że skarżący nie jest ujawniony w treści jako jego nadawca. Wniosek z dnia 6 grudnia 2011 r. nie pochodził zatem od skarżącego. Z wnioskiem takim skarżący wystąpił dopiero w dniu 10 kwietnia 2012 r. W tej sytuacji po negatywnym rozpatrzeniu wniosku przez NASK skarżący miał prawo złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Skarga została więc wniesiona przed wyczerpaniem przez skarżącego przysługujących mu środków zaskarżenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Skarga Stowarzyszenia jest niedopuszczalna jednakże z innych powodów niż podniesione w dopowiedzi na skargę. Skarga ta została wniesiona bowiem po terminie wskazanym w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270). Niemniej jednak ocena dopuszczalności skargi w niniejszej sprawie poprzedzona musi być wyjaśnieniem dwóch zasadniczych kwestii: po pierwsze, kto był nadawcą wniosku z dnia 6 grudnia 2011 r. o udostępnienie informacji publicznej skierowanego do NASK, a po drugie, jaki charakter mają pisma NASK z dnia [...] marca 2012 r. oraz [...] kwietnia 2012 r. Odnosząc się do pierwszej kwestii, zdaniem Sądu wniosek z dnia 6 grudnia 2011 r. był wnioskiem Stowarzyszenia [...]. Wniosek ten niewątpliwie został podpisany przez osoby uprawnione do reprezentacji Stowarzyszenia. Okoliczność tą potwierdza dołączony do skargi odpis z Krajowego Rejestru Sądowego, numer KRS [...]. Wniosek ten nie był nadany z prywatnej skrzynki poczty elektronicznej. Wniosek ten został wprawdzie nadany ze skrzynki P. jednocześnie jednak w treści wniosku wskazano, że P. działa przy Stowarzyszeniu. Z treści wniosku można zatem było odczytać, iż nie jest on składany w imieniu osób fizycznych, które się pod nim podpisały, ani też wnioskiem P., lecz wnioskiem Stowarzyszenia. Zaznaczyć przy tym należy, że w sytuacji, gdy organ miał wątpliwości, co do podmiotu - nadawcy wniosku, to jego rzeczą było dokładne wyjaśnienie tej sprawy. Organ miał do tego instrumenty przewidziane w art. 64 § 2 k.p.a. Przepis ten stanowi, że w przypadku, gdy podanie nie czyni zadość innym wymaganiom ustalonym w przepisach prawa, należy wezwać wnoszącego do usunięcia braków w terminie siedmiu dni z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków powoduje pozostawienie podania bez rozpoznania. Zgodnie z art. 16 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej do decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej oraz o umorzeniu postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 tej ustawy stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Oznacza to, że Kodeks ten ma zastosowanie do całego procesu wydawania decyzji, a więc także do kwestii usuwania braków formalnych wniosku o dostęp do informacji publicznej, o ile zobowiązany organ zmierza do wydania takiej decyzji. (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 grudnia 2009 r. sygn. akt I OSK 1002/09, orzeczenie dostępne w internetowej bazie orzeczeń NSA http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Pismo z dnia 10 kwietnia 2012 r. nie było zatem pierwszym pismem złożonym do NASK przez Stowarzyszenie. Tym pierwszym pismem był wniosek o udostępnienie informacji publicznej z dnia 6 grudnia 2012 r. Odnosząc się do kwestii charakteru pisma NASK z dnia [...] marca 2012 r., tj. pisma, jakie zostało skierowane do Stowarzyszenia w odpowiedzi na wniosek z dnia 6 grudnia 2011 r., stwierdzić należy, że pismo to stanowiło decyzję o odmowie udostępnienia informacji publicznej. Jak już wskazano wyżej art. 16 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej stanowi, iż odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 tej ustawy przez organ władzy publicznej następują w drodze decyzji. Stosownie natomiast do treści art. 17 ust. 1 cytowanej ustawy do rozstrzygnięć podmiotów obowiązanych do udostępnienia informacji, niebędących organami władzy publicznej, o odmowie udostępnienia informacji oraz o umorzeniu postępowania o udostępnienie informacji przepisy art. 16 ustawy stosuje się odpowiednio. W świetle powyższych przepisów odmowa udostępnienia informacji publicznej przez podmiot niebędący organem władzy publicznej winna nastąpić w drodze decyzji administracyjnej. NASK nie jest organem władzy publicznej, niemniej jednak należy do podmiotów zobowiązanych do udostępnienia informacji publicznej, o których mowa w art. 4 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Zgodnie z tym przepisem obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności: organy władzy publicznej, organy samorządów gospodarczych i zawodowych, podmioty reprezentujące zgodnie z odrębnymi przepisami Skarb Państwa, podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego, podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów. Odmawiając udostępnienia informacji publicznej NASK winien zatem wydać decyzję administracyjną. W ocenie Sądu wskazane wyżej pismo NASK z dnia [...] marca 2012 r. stanowi decyzję administracyjną, mimo, iż nie zawiera ono wszystkich elementów wymienionych w art. 107 § 1 k.p.a. Wyjaśnić należy, że zakwalifikowanie danego pisma jako decyzji administracyjnej nie wymaga, aby to pismo zawierało wszystkie składniki decyzji przewidziane w tym przepisie. Za decyzję administracyjną należy również uznać pismo właściwego organu zawierające co najmniej oznaczenie organu i adresata aktu, rozstrzygające o sprawie i podpis upoważnionego pracownika (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 września 1981 r., SA 791/81, ONSA 1981, nr 2, poz. 91). Wszystkie te elementy zawarte są w przedmiotowym piśmie. Pismo to zostało podpisane przez Dyrektora NASK, a więc osobę upoważnioną do reprezentowania NASK zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o instytutach badawczych (Dz. U. Nr 96, poz. 618 ze zm.), zawiera również oznaczenia organu i strony, do której jest kierowane. W piśmie tym zawarte jest także rozstrzygnięcie, tj. odmowa udostępnienia informacji publicznej. Od decyzji tej, stosownie do treści art. 17 ust. 2 powołanej ustawy o dostępie do informacji publicznej, Stowarzyszeniu przysługiwał środek odwoławczy w postaci wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Stowarzyszenie z możliwości tej skorzystało. Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy złożony przez Stowarzyszenie został przez NASK rozpoznany i pismem z dnia [...] kwietnia 2012 r. udzielona została odpowiedź. W tej sytuacji, mając na uwadze powyższe rozważania, pismo NASK z dnia [...] kwietnia 2012 r. należy uznać za decyzję administracyjna utrzymującą w mocy decyzję z dnia [...] marca 2012 r. Od decyzji tej Stowarzyszeniu przysługiwała zatem skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Stosownie do treści art. 53 § 1 powołanej wyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę do sądu wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Z akt niniejszej sprawy wynika, że zaskarżona decyzja została doręczona stronie skarżącej w dniu 4 maja 2012 r., skarga natomiast została wniesiona w dniu 5 czerwca 2012 r. Zestawiając datę doręczenia zaskarżonej decyzji z datą wniesienia skargi należy stwierdzić, że skarga została wniesiona z uchybieniem terminu określonego w art. 53 § 1 powołanej ustawy. Ostatni dzień terminu do wniesienia skargi upłynął bowiem w dniu 4 czerwca 2012 r. Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.