II SA/Wa 1175/08

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Maciejuk po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi B. P. na decyzję Dowódcy Wojsk Lądowych nr [...] z dnia [...] czerwca 2008 r. w przedmiocie zwolnienia ze służby kandydackiej postanawia 1. ustanowić dla B. P. adwokata, 2. zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w W. o wyznaczenie adwokata dla B. P. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym – obejmującym między innymi tylko ustanowienie adwokata (art. 245 § 3 powołanej ustawy) – następuje wówczas, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. We wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący podał, że we wspólnym gospodarstwie domowym pozostaje z matką oraz 16-letnią siostrą. Na łączny dochód we wspólnym gospodarstwie domowym składają się: alimenty na rzecz wnioskodawcy i jego siostry w łącznej wysokości 400 zł, wynagrodzenie za pracę matki wnioskodawcy w wysokości 563 zł oraz zasiłek rodzinny w wysokości 64 zł. W dodatkowych wyjaśnieniach z dnia 6 października 2008 r. skarżący, który jest studentem [...], oświadczył, że uzyskuje stypendium socjalne w wysokości 255 zł miesięcznie. W formularzu wniosku wskazał, że matka jest właścicielem ½ domu jednorodzinnego. Podał, że ani on ani pozostali członkowie rodziny nie posiadają żadnych oszczędności. Z nadesłanych kopii faktur wynika, że miesięczna opłata za wodę wynosi około 52 zł, za energię elektryczną około 240 zł. Instytucja prawa pomocy stanowi realizację konstytucyjnej zasady prawa do sądu. Prawo to powinno być przyznawane wówczas, gdy strona jest w bardzo trudnej sytuacji materialnej, a odmowa przyznania prawa pomocy uniemożliwiałaby dostęp do sądu. Przez prawo do sądu należy przy tym rozumieć nie tylko prawo samego dostępu do sądu, tj. uruchomienia postępowania przed sądem ale również prawo do korzystania z pomocy profesjonalnego pełnomocnika, zwłaszcza, że w postępowaniu sądowoadministracyjnym przy wnoszeniu środka odwoławczego od orzeczenia wydanego w pierwszej instancji obowiązuje przymus adwokacko-radcowski. Z wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz nadesłanych oświadczeń i dokumentów wynika, że sytuacja materialna rodziny jest bardzo trudna. Łączny stały miesięczny dochód w gospodarstwie domowym wynosi 1.282 zł, co daje 427,33 zł w przeliczeniu na jedną osobę w rodzinie. Wymieniona kwota, po uwzględnieniu stałych miesięcznych wydatków, z pewnością nie pozwala na zaspokojenie wszystkich podstawowych potrzeb 3-osobowej rodziny. Nadto, stan zdrowia siostry wnioskodawcy dodatkowo wskazuje na konieczność ponoszenia stałych wydatków na leczenie. Strona, jak również pozostałe osoby we wspólnym gospodarstwie domowym nie posiadają oszczędności. W świetle przedstawionych przez wnioskodawcę informacji stwierdzić należy, iż spełnia on przesłankę warunkującą przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie. Z tego względu, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 254 § 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w pkt. 1 i pkt. 2 postanowienia.